Jeugdrubriek
1990-10-12
Tekenen van de eindtijd?- Jaargang 34
- nummer 21
Ontwikkelingen in het Oostblok Na jaren van onderdrukking van christenen en een overtuigd atheïstisch en anti-christelijk marxistisch communistisch regime is er de laatste paar jaar een ontzettend snelle ontwikkeling. De overheden komen tot de conclusie dat hun vorm van communisme niet tot de gewenste resultaten heeft geleid, en proberen de zaak bij te sturen. Dat blijkt wat de democratisering betreft in nieuwe vrije verkiezingen, en in de economie in de overgang van een planeconomie naar een vrije markt.
Natuurlijk is die overgang niet zonder problemen. De mensen zijn evenmin als de overheden gewend aan vrije besluitvorming en eerlijke verkiezingen. Daar moet het hele volk toe worden opgevoed, en dat betekent dat het de eerste jaren nog wel eens mis zal gaan. De enige mensen met politieke ervaring zijn vaak mensen die ook al in de regering zaten onder het oude bewind.
Daardoor veranderen wel de namen, maar nog niet de mensen die er werken. Gorbatchow zal er nog een hele taak aan hebben om deze ontwikkelingen in de hand te houden.
Ook als het gaat om de omzetting van de economie zie je de problemen.
De landen zijn nog niet in staat om op westers niveau te produceren en goederen aan te schaffen, maar door de steeds makkelijker ontmoeting met het westen is het verlangen naar een westerse levensstijl wel erg groot geworden. Gevolg is dat noodzakelijke artikelen niet worden gekocht, terwijl de schaarse deviezen worden gebruikt voor luxe als coca-cola, westerse sigaretten en auto's. Op die manier is het westen voor het Oostblok geen bron van vooruitgang, maar van verkwisting.
Daarnaast zijn er in het Oostblok ook nog eens grote problemen op het gebied van de samenleving en het algemeen welzijn. Er is erg veel drankmisbruik, druggebruik, echtscheidingen, abortussen (meestal stiekem en dus gevaarlijk), en het zelfmoordcijfer is vele malen hoger dan bij ons. Allemaal tekenen van onteyredenheid en vluchten uit de werkelijkheid.
De overheden zien er nu vaak de noodzaak van in om de kerken in te schakelen bij de wederopbouw van het land. Jarenlang zijn de kerken systematisch verzwakt en ondermijnd, en nu opeens moeten ze helpen.
Dat willen ze ook wel, maar ook in de kerken zijn er'weinig mensen die in staat zijn om goed te helpen, simpelweg omdat ze geen ervaring hebben kunnen opdoen. Veel kerken mochten geen ouderlingen benoemen, veel predikanten volgden trouw de overheid, en de predikanten die dat niet wilden werden in een klein dorpje geplaatst waar ze alleen een paar oude vrouwen konden bereiken. Nu kan de kerk zich versterken en groeien en een positieve inbreng hebben in de samenleving maar dan moet ze wel de middelen krijgen om mee te werken. Als dat niet snel gebeurt wordt de oosteuropese samenleving overwonnen door het materialisme en heeft het christendom geen kans.
Ontwikkelingen in het Westen
Ook in het westen zijn er allerlei ontwikkelingen. De belangrijkste zijn misschien wel de ontwikkelingen op het gebied van geloof en levensbeschouwing.
Daarin zie je eigenlijk een paar bewegingen tegen elkaar ingaan. Soms krijgt de ene meer aanhang, dan weer de ander, en daardoor ontstaat er een soort golfbeweging.
De ene stroming zou je nihiIistisch-materialistisch kunnen noemen. Men gelooft nergens meer in. Alles wat met geloof of God te maken heeft is bij voorbaat afgeschreven.
Toch heeft men nog wel idealen, maar die blijven materieel.
Voor sommigen is dat snel veel geld verdienen (de Yuppies); voor anderen betekent het de gevestigde orde omver werpen en je eigen wereldje maken zoals jij dat wilt (anarchisme).
In wezen willen beide echter alleen maar kijken naar de wereld die we kennen en sluiten ze zich af voor alles wat met geloof te maken heeft.
De andere stroming wil precies het tegenovergestelde. Men heeft wel het christendom afgewezen, maar daarmee niet alle godsdienstigheid.
Men is juist op zoek naar allerlei vage mystieke en godsdienstige gebeurtenissen en ervaringen. Het is opvallend dat de laatste jaren bijvoorbeeld in de top van het bedrijfsleven erg veel interesse is voor Yoga, New Age, en andere godsdienstige zaken. Maar - zoals gezegd - het christelijk geloof valt al meteen af. Dat is ouderwets, en hindoeïsme en zo zijn in. Ook hier: zie je weer dat overjarige hippies en topmanagers allebei dezelfde visie kunnen hebben.
Wat New Age betreft: dat is een verzamelnaam voor allerlei groepen, mensen, boeken en activiteiten, waarin men er van uitgaat dat we in onze tijd tot een geestelijke opbloei komen, waarbij we als mensheid een stapje hoger komen. We gaan vooruit en zijn op weg naar de nieuwe wereldeenheid. Volgens sommigen is er zelfs een ondergronds netwerk van dit soort groepen, die bezig zijn zich voor te bereiden op de overname van de macht.
Het is de vraag of het ooit zo ver komt, maar het is wel duidelijk dat de ideeën die in de New Age beweging worden aangehangen en uitgedragen heel goed passen bij de mens van deze tijd. We moeten allemaal één zijn, geen verdeeldheid meer. Alle godsdiensten hebben een beetje gelijk, enzovoorts. Sommige thema's zijn de moeite waard en moeten ook christenen aan het denken zetten (milieu, emancipatie, vrede), maar de kern van het New Age denken is onchristelijk, omdat men er van uitgaat dat we onszelf kunnen verlossen en dus het offer van de Here Jezus Christus niet meer nodig hebben.
Tekenen van de eindtijd?
Een vraag die heel belangrijk is is of dit nu tekenen zijn van de eindtijd.
De Bijbel heeft het er over dat er valse christussen komen, en allerlei ingrijpende gebeurtenissen zullen zijn vlak voor de Here Jezus terug komt. Veel christenen zien in de gebeurtenissen in het oostblok en in de opkomst van New Age stromingen tekenen dat de Heiland bij wijze van spreken al op de stoep staat.
Ook de talrijke rampen en de wetteloosheid zijn volgens hen tekenen van een spoedig einde.
We moeten daar een paar dingen bij bedenken: in de eerste plaats moeten we altijd zo vol verwachting leven dat we klaar zijn voor de komst van de Here Jezus. Hij kan elk moment komen. Misschien vandaag.
Maar tegelijk moeten we beseffen dat dat al vanaf het moment van de hemelvaart de leefwijze van de christenen is geweest. Paulus en de anderen wisten dat het ook toen elk moment kon zijn. De visioenen die Johannes heeft meegedeeld in de Openbaring geven een beeld van die eindtijd, van de strijd die erbij hoort, van de verdrukking door de duivel en van de uiteindelijke overwinning door het Lam (Jezus Christus). Johannes herkende dat in zijn eigen tijd, wij herkennen het ook in onze tijd. Oorlogen, natuurrampen, antichristen, wetteloosheid. Allemaal tekenen die vooruit wijzen naar de komst van Hem. De wereld staat op springen. Het zijn barensweeën zegt Paulus, waar de geboorte van een nieuwe wereld uit voort komt. Toch weten we niet wanneer en hoe dat zal zijn. Daar hebben mensen ook verschillende ideeën over. Het is goed om die verwachtingen ook uit te wisselen en daar samen verder over te denken. Het belangrijkste is echter dat we er op voorbereid zijn.
Als je gelooft in de Here Jezus Christus mag je weten dat je veilig bent in de laatste felle strijd. Als je Hem afwijst ben je nog niet jarig. We leven in de eindtijd. In de reservetijd, waarin je keuze gemaakt moet worden. De tegenstelling tussen geloof en ongeloof wordt steeds scherper. Sta je aan de goede kant als Hij komt?
Dit artikel was de inleiding van een themagesprek tijdens een jeugdkamp in Hongarije