Tussen kerk en keuken
1990-10-26
"Mijn zusje heeft een afwasmachine gekocht," zei Miek. Ze stond boven op een trap in onze huiskamer en haalde de boeken van de bovenste planken uit oe kast. Ik pakte ze van haar aan en legde ze buiten op de tuintafel. Miek en tk sluiten af en toe een deal. Ik doe een klusje waar ik redelijk handig in ben voor haar en zij doet iets waar zij goed in is voor mij. Het werkt prima en 't is nog gezellig ook.- Jaargang 34
- nummer 22
"Ze heeft uitgerekend dat het water en energie besparend werkt," ging Miek voort en ze liet de volgende stapel zakken.
"Dat is knap," zei ik terwijl ik twee boeken van Nijenhuis flink tegen elkaar sloeg. 'Dossier 333' gaf iets meer stof af dan 'de familie Heesters' maar dat kan haast niet anders met zo'n titel.
"Ik zei haar dat ze zo'n ding werkelijk dringend nodig heeft in haar eentje," zei Miek. "Eigenlijk misselijk van me, want ze vertelde het al een beetje bleu."
Het is inderdaad grappig dat vrijwel iedereen die een vaatwasmachine aanschaft, zich verontschuldigt voor de aankoop en aankomt met 'energie en water besparend' terwijl niemand zich geneert voor een nieuwe auto, die toch een veelvoud van energie kost. Integendeel! Een auto wordt den volke trots getoond.
Toch begrijp ik de schaamte voor een afwasmachine wel. Het heeft te maken met de functie die afwassen heeft. Waar praat je gemakkelijker met je kinderen dan in de keuken met je handen in tiet sop, terwijl het kind, waarmee het gesprek wordt gevoerd, de theedoek hanteert. Het is veel eenvoudiger om zó te zeggen: "Vertel es... hoe gaat het nu eigenlijk met je," dan zittend in stoelen, met het volle gezicht op elkaar.
Gevoelens worden gemakkelijker uitgesproken onder begeleiding van rinkelende bordjes en ook je eigen woorden krijgen minder lading als je al pratend een pan met aangebrande biet schoonmaakt.
En vergeet het zingen niet. Wat wordt er niet gezongen tijdens de afwas. Alleen de badkamer gaat de keuken hierin voor.
Afwassen maakt ook je positie duidelijk.
Want waár was je af? Bij mensen waar je bevriend mee bent.
Vroeger at je alleen bij vrienden en verwanten. Ik herinner me vele preken over de maaltijden die de Heer gebruikte met Zijn vrienden en de betekenis die je er aan moest hechten.
Het was echt 'De vriend wiens brood je at'.
In deze tijd nodigen we gemakkelijk iemand uit om te blijven eten, maar alleen de mensen waarmee je wat intiemer mee omgaat, mogen helpen met de afwas. Een aangeboden theedoek is dus eigenlijk een gunst.
Een geblokt bewijs van vriendschap.
Voor mij dus geen afwasmachine.
Alleen ... als ik af en toe de enorme stapels zie die zich ongemerkt op het aanrecht verzamelen, kan ik een warm begrip opbrengen voor de aanschaffers.
Wie weet... later. Maar niet voor alle kinderen het huis uit zijn!