Pastorale notitie
1990-11-09
Welbehagen- Jaargang 34
- nummer 23
Ditmaal wil ik iets proberen te zeggen over het goddelijk welbehagen voor mensen die geen Drie Formulieren van Enigheid ontvangen hebben en geen Dordtse Kerkorde. Welbehagen over mensen die niet gereformeerd zijn van huis uit. Het probleem dus dat de Open Brief aan de orde stelde in 1967. Ik kom er toe na de conferentie van Christelijke Gereformeerde ambtsdragers van een paar weken geleden te Amersfoort.
Prof. W. van 't Spijker hield daar een referaat over de vraag wat er nu eindelijk aan de eenheid van alle gereformeerden gedaan kon worden dat zoden aan de dijk zette. Op dat referaat kwamen veel vragen. Een enkeling waagde de opmerking dat er toch meer christenen zijn dan alleen gereformeerden. Het was begrijpelijk dat de vergadering daarop niet inging: dat onderwerp was niet aan de orde. Als gereformeerden hebben we al problemen genoeg. Daar moeten we maar eerst mee klaar zien te komen. Maar de vraag naar onze relatie tot de evangelicalen wordt steeds dringender.
Nationaal en internationaal stoten we op groepen en kerken die volstrekt geen gereformeerde achtergrond hebben en toch al hun heil en zaligheid zoeken in Jezus Christus.
Mijn gedachten gaan bij deze zaak altijd uit naar Romeinen 9. Paulus geeft daar geen verhandeling over de verwerping van eeuwigheid. Hij spreekt over Gods souvereine, vrijmachtige handelen in de tijd en over onze ver-antwoordelijkheid.
Wat deed de Farao van Egypte? Hij had de moed een dam op te werpen tegen het goddelijk welbehagen. En dat is dodelijk. De Here verstokte hem en spaarde hem voor een nog veel gruwelijker dood dan een onmiddellijke executie (wat hij verdiend had, Ex. 9:16). Mag Hij niet met het leem doen wat Hij wil? Hij ontfermt zich over wie Hij wil en Hij verhardt wie Hij wil. Paulus zegt: Past op, broeders Israelieten. Want jullie zondigen de zonde van Farao.
Met de kruisiging van Jezus-Messias pleegden jullie verzet tegen het goddelijk welbehagen. Past op, want de Here is bezig jullie te verstokken en te bewaren voor een nog veel vreselijker gericht dan een acute dood op Golgotha (het is een wonder dat jullie daar niet door de aarde verzwolgen zijn!!). En mag Hij? Hij ontfermt Zich immers over wie Hij wil en Hij verhardt wie Hij wil.
Ik pas dat toe op onszelf. Goed begrepen (ik wil niet dat daarover enig misverstand ontstaat): Ik sta achter mijn ondertekening van de confessie en ik heb me altijd welbevonden bij de D.K.O., zolang de binding aan die beide niet wettisch maar lankmoedig werd nageleefd, nederig en vol liefde tot de waarheid en de broeders.
En ik zie het blijven op dat spoor als de enige weg naar meer eenheid onder gereformeerden.
Maar als het de Here behaagt om de rijkdom van Zijn ontferming bekend te maken over de voorwerpen van ontferming op de Fidji-eilanden, Samoa, Hawai, Tonga, de Cookseilanden, de Paas-eilanden, Tahiti, Guam en ik weet hoe ze allemaal heten? En als deze 'voorwerpen van ontferming' de Boeing 747 pakken en gaan evangeliseren in Siberië en Bulgarije en in Amsterdam? Het is precies dit soort dingen dat bezig is te gebeuren. Kijk maar naar de samenstelling van de teams van de Operatie Mobilisatie en Youth with a Mission. Wat eisen wij van deze christenen? Moeten ze eerst onze D.K.O. aanvaarden? Wat verbeelden wij gereformeerden ons eigenlijk?
Wie hebben de glasnost aangegrepen om onmiddellijk te gaan evangeliseren in Siberië? Wij of Youth with a Mission?Owee als wij in gereformeerde hoogmoed ons zouden verzetten tegen het goddelijk welbehagen. Mag de pottenbakker alstublieft met Zijn leem doen wat Hij wil?
Het hangt niet daarvan af of iemand wil, dan wel of iemand loopt (op de goede Gereformeerde wegen), maar van God, die zich ontfermt.