Post uit Rwanda
1989-05-12
Alles is anders - Jaargang 33
- nummer 10
Heb jij dat ook wel eens dat je in de morgen wakker wordt en denkt: "Hé, waar ben ik?" Net of je ergens ver weg, uit een ander land komt?
En dan, langzaam maar zeker, herken je je eigen kamer, maar een . beetje van je droom blijft toch nog een tijdje hangen. Stel je nou eens voor dat je wakker wordt en je bent echt helemaal op een ander plekje op de wereld waar alles anders is.
Dat gebeurde met ons. 's Nachts stapten we in een vliegtuig en 's morgens waren we in Rwanda, een land in Afrika (zoek het maar op in de atlas). Alles is anders hier. Het land is vol heuvels en bergen en er is nauwelijks een vlak stukje te vinden.
Er zijn maar een paar wegen met asfalt, de rest is rood stof. De planten die in Nederland in de vensterbanken staan, groeien hier zo maar langs de kant van de weg en zo groot dat ze in geen kamer zouden passen. De mensen zijn donker en praten' Kinyarwarida. Kun jij dat verstaan? Wij niet hoor, maar we beginnen al een paar woorden te leren. Bijvoorbeeld wanneer iemand ons vraagt "Amukuru?) Dan zeggen we "Ni meza) "hoe gaat het?" betekent dat, "het gaat goed". Gelukkig gaat het goed met ons want iets anders kunnen we nog niet zeggen.
We wonen in een huis dat lijkt op een vakantiehuisje in Nederland. Als je de deur binnenkomt sta je zo in de kamer. Er is geen gang en geen trap en geen badkamer en geen vloerbedekking op de grond en buiten zijn de deuren naar de wc en de douche. Om ons heen wonen Rwandese mensen en Rwandese kinderen. Ze kijken naar binnen en ze moeten om ons lachen. Ze zeggen vast tegen elkaar: "Kijk eens, die mensen zien er anders uit; ze praten anders, ze doen dingen anders." Ik weet het niet zeker, maar dat denk ik dat ze zeggen. We moeten nog een heleboel leren hier, want hier gaan we wonen. Wil je wel geloven dat je er heel moe van wordt als alles anders is? Tjonge, we vallen soms haast om van moeheid.
Misschien is dat ook wel dat het hier warmer is dan in Nederland en hoger, of omdat het eten wat anders is. Het moet wennen. Ik ben benieuwd wat we allemaal zullen zien en meemaken hier. Jullie ook?
Ik ga van tijd tot tijd wat opschrijven zodat jullie het ook een beetje mee kunnen beleven. Als je nog niet weet wie we zijn - dat kan want niet iedereen kent ons natuurlijk dan zal ik dat nog eventjes vertellen.
Wij zijn een vader en een moeder en drie jongens. Jonathan die 7 1/2 is en Matthijs die 5 1/2 is en Gersom van 2 1/2. De vader heet Dick en hij gaat hier lesgeven aan een school waar je voor dominee kunt leren. En ik ben de moeder en ik heet Jeannette.
Dan stop ik nu maar want ik zit zo te gapen. Tjonge wat word je er moe van als alles anders is, de volgende keer verder.