Terloops

1990-12-21
  • Jaargang 34
  • nummer 26
Doordenkertjes Uit de schriften van Tini Kok - zie de vorige Terloops - neem ik nog eens wat uitspraken over. Ze verzamelde er heel wat. Soms laat ik wat cursief drukken.

Als iemand werkelijk bekeerd is, is ook zijn beurs bekeerd.
Ouder worden is: zachtmoediger worden.
Liefde zonder tederheid is een tuin zonder gras.
Het is hoogste verhoring, wanneer de Vader ons iets beters gaf, dan waarom wij Hem in onze kortzichtigheid baden.
Een mens, wiens zonden vergeven zijn, mag zich niet opwinden als er wat veel zout in zijn soep is.
Wie wijs is, bewake zijn gedachten.
Hoe lichter iemand beledigd is, des te kleiner is zijn geest.
Er zijn mensen, die zichzelf fijngevoelig vinden, omdat zij prikkelbaar zijn.
Morren maakt de vracht niet lichter, moed alleen vermindert haar.
Leven in de zonde is àfleven van 'Het Kind'.
God verricht wel wonderen, maar Hij 'tovert' niet.
'Lievigheid' is botte zelfzucht, verpakt in zilverpapier.
Veel begrijpen is: veel vergeten.
Vlugge sprekers zijn gewoonlijk langzame denkers.
Wij zijn vooruitgegaan in wetenschap en techniek, maar wij zijn vergeten hoe wij léven moeten.
God gebruikt vaak klein gereedschap voor grote dingen.
Het geloof heeft altijd meer karakter gevormd dan de wetenschap.
... hij ging op de hoogste plaats zitten met de houding van een man, bij wie het nooit zou zijn opgekomen, een lagere plaats te bezetten.

Vlak voor haar sterven schreef Tini Kok in een klein notitieblok nog enkele dingen op. Ze was bijna blind en kon nauwelijks zien wat ze schreef. Haar mooie handschrift liet haar soms in de steek en ze ging steeds groter schrijven. Het laatst schreef ze dit: Kwaad worden is menselijk, kwaad blijven duivels.
De voorlaatste opmerking is: Tussen lip en beker is nog veel onzekerOm écht over na te denken!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief