Impressies uit Benidonn (1)
1990-12-21
Zondagmorgen in Benidorm. We kerken in Cervantes, een zalencomplex onder een groot appartementengebouw, waar ook het Nederlandse consulaat is gevestigd.- Jaargang 34
- nummer 26
Het biljart is aan de kant geschoven, de bar maakt deel uit van de kerkzaal.
Door de ramen zien we mensen die liggen te zonnebaden aan de rand van het zwembad.
Om half tien beginnen de kerkgangers binnen te druppelen. Sommigen lopen meteen naar hun vaste plaatsje, anderen kijken vragend rond: is er hier kerk?
Achter me hoor ik fluisteren: "Is dat de dominee?"
"Ja, die is hier met vakantie en doet meteen wat diensten", is het antwoord.
Inwendig moet ik lachen, denkend aan wat de afgelopen weken op de agenda stond. Twee sterfgevallen waren er, een afscheid van een zwaar-gehandicapte man en zijn vrouw, een bezoek aan de gevangenis in Alicante, en veel bezoeken aan gemeenteleden - zo te zien vitale zestigplussers, met allemaal zeer bewogen levens achter zich. De meeste mensen wonen hier toch wel met een reden. Heel vaak om de gezondheid. Vooral mensen met klachten van het bewegingsapparaat en met hart- en longaandoeningen leven hier veel gemakkelijker. De zon, die hier bijna dagelijks schijnt, is goed voor lichaam en geest.
We genieten er ook van. Van het klimaat, van de schitterende omgeving, van de mensen, van het boeiende werk ... Maar vakantie?
Nee!
Wat dan wel? Iemand van de gemeente zei laatst tegen me: "Let maar op, als je hier een poosje bent, schiet je worteltjes!"
Alfáz del Pi, 21 oktober 1990 G.F. Smelik-Laning