De dokter en de dominee
1992-10-23
Vooral op het dorp was de samenwerking dokter-dominee intensief. Eens hield onze (synodale) dokter me staande op de betonweg: Dominee, wilt u mevrouw X eens opzoeken? Ze denkt dat ze een kwaal heeft. Maar haar dochter wordt synodaal. Dat is voor mij natuurlijk geen probleem. Maar zij lijdt er onder. Volgens mij zijn haar klachten psychisch. - Bedankt, dokter: komt in orde. Ik trof mevrouw X thuis. Ze had inderdaad verdriet van haar dochter. Maar dat was het niet. Ze was doodsbang dat ze kanker aan de maag had. Maar ze durfde dat niet tegen de dokter te zeggen, uit angst voor een operatie. Toen werd de bal teruggekaatst: Dokter, wil je eens naar mevrouw X gaan kijken, want ze denkt dat ze kanker heeft. Mevrouw X is geopereerd: ze had een kokkerd van een maagzweer. We hebben elkaar bedankt voor de hulp. Een poosje later kwam de dokter juist een deur uit, waar ik binnen wilde gaan: Dominee, zo en zo liggen de zaken. Ik heb maar vast met mevrouw gebeden. Dat is het wat ze het meest nodig heeft: Veel sterkte! En wat was het nodig dat ik kwam. En wat was die vrijgemaakte mevrouw dankbaar voor het gebed van haar synodale dokter! Fijn zo'n samenwerking! Ons moeilijkste 'geval' was dat van een jong echtpaar: zij een dwerg," misvormd door rachitis en hij debiel. De dokter: Dominee, als daar een kind komt, gaat zij dood. Wat doet u er aan? Dominee: Dokter, u bent de vakman. Wat doet u zelf?? We wisten het geen van beiden. De pil was nog niet uitgevonden. Het is inderdaad mis gegaan. We waren er allebei kapot van. Kerkverschillen doen op zo'n moment niet ter zake. Later in de stad met zijn vele artsen en specialisten was het contact slechts incidenteel. Doc en Do werken daar vaak langs elkaar heen. Soms was het contact zelfs negatief. Op een morgen ging de telefoon: - Jaargang 36
- nummer 22
U spreekt met dokter (psychiater) die en die. U bent, als ik het goed heb de ds. van mevr. Z. Over drie minuten zal ze mijn spreekkamer binnenstappen. Ik zou uw medewerking willen hebben voor een abortus. Wat is er aan de hand dokter?
- Mevr. Z. is zwanger en ik moet medicijnen voorschrijven die de vrucht beschadigen.
- Dokter, ik vind het onverantwoord dat u mij een zo vergaande beslissing laat nemen op grond van een diagnose, die ik niet beoordelen kan
- Als u niet meewerkt is het uw schuld dominee, dat die mevrouw niet beter kan worden.
- Dat moet dan maar, dokter.
Enkele weken later. Weer ging de telefoon. U spreekt met dokter die en die (een andere psychiater). Zoudt u even naar het ziekenhuis kunnen komen voor een gesprek over mevrouw Z? Daar aangekomen werd ik opgewacht. Dokter: Ik ben u zeer dankbaar dominee dat u geweigerd hebt mee te werken aan een abortus bij Mevr. Z. Mijn collega heeft een verkeerde diagnose gesteld. Mevr. Z. had de medicijnen die hij voorschreef helemaal niet nodig. In het gesprek dat volgde, gaf de dokter mij drie kwartier om bij te praten over allerlei problemen op de grens van pastoraat en psychiatrie. Dat was een bijzonder bemoedigende ervaring. Het is me trouwens bij toevallige ontmoetingen in ziekenhuizen opgevallen dat doktoren ons pastores soms heel hoofs bejegenen. Het overkwam me in het Dijkzigtziekenhuis dat een specialist mij begroette als "collega ". Hij zag mijn zwarte autotasje aan voor een stethoscoop-tas. Toen ik mijn professie duidelijk maakte door er mijn rode Bijbeltje uit te halen, zei hij: "Maar dan is uw dienst veel belangrijker dan de mijne dominee. Heus, dat meen ik.
Gaat u gerust uw gang. Ik kom straks wel weer terug." Wat fijn zo'n visie. Hoe zei Paulus dat ook weer? Het lichaam is er voor de Heer en de Heer voor het lichaam. Een fijne tekst voor de spreekkamer van de dominee en de dokter.