Pastorale notitie
1988-01-08
Veel heil en zegen- Jaargang 32
- nummer 1
Stoor u niet aan het cliché: het is van harte gemeend!
Veel heil en zegen gewenst het komende jaar!
Ik denk daarbij vooral aan de wereld van de kleine dingen.
De grote zijn er ook.
Gigantische vraagstukken worden ons op het bord gesmeten vandaag. Ik kan soms mijn agressie nauwelijks onderdrukken: wat willen de heren journalisten? Moet ik de Palestijnse kwestie oplossen? Of de bittere armoe van miljoenen in Zuid Amerika?
Stil maar! U doet er goed aan ons nauwkeurig te informeren over wat er aan de hand is in onze wereld! Ik heb ook best mijn partje bijgedragen aan "Afrika Nu!"
Maar sinds in de kommentaren bij de dood van Meneer Den Uyl zijn uitspraken over de (betrekkelijke) "maakbaarheid" van onze samenleving weer aandacht kregen, begrijp ik mijn agressie beter.
Moeten wij deze samenleving genezen? Waarom die harde pressie op onze verantwoordelijkheid? Men overvraagt ons. Ik ervaar dat als onrecht! "Here God: ik kan dat niet en we kunnen het met elkaar niet!"
Wij zijn geen Heilanden!
Wie - al dan niet via "Mondigheid en Machten" van prof. Van Riessen (hoe vaak heb ik dat boek ter hand genomen!) 2 Kon. 17:15 weer heeft leren begrijpen: "Zij hadden achter de ijdelheden aangelopen zodat ze tot ijdelheid werden", die kan bij het uit de hand lopen van onze afgodendienst alleen maar schreeuwen: "Kurie Eleison. Kom, Here Jezus!".
Om direct daarna er aan te doen wat eraan te doen is! Practisch heeft ons dat dikwijls achter meneer Den Uyl geplaatst want hij was een bewogen mens en een geboren leider.
Blijft voor het komend jaar de wereld van de kleine dingen: Gods proeftuin voor onze eeuwigheid. "Wie in zeer weinig getrouw is, is ook in veel getrouw" zei de Here Jezus, Luk.
16:10. Eén pond om zaken mee te doen is niet veel: een paar tientjes of zo. Toch zijn ze beslissend, Luk. 19:13.
Hoe ga je om met je huisgenoten? En met je zakgeld? Kennen de weduwen je? En bewaar je jezelf heilig en rein voor de Here? Veel heil en zegen gewenst in de kleine dingen: een lach, een echte vriend of vriendin, een beetje echte liefde!
Laat ik het zeggen met de woorden van Ds W. H. Gispen (1833-1909) in zijn "Brief aan een Vriend in Jeruzalem" (De Bazuin, 9 jan. 1880): "Van harte heil gewenscht met de intrede van 1880. Onze verwachting op romantische ontknoopingen is vergaan, maar in het leven, zooals het is, hebben wij God leeren kennen als het steunsel van ons hart. Het alledaagsche en gewone krijgt meer en meer waarde en beteekenis voor ons, omdat we het, meer dan vroeger verstaan, dat daarin Gods hand en raad zich openbaart, en Hij ons daarin die zelfverloochening en dat geloofsleven leert beoefenen, dat wij noodig hebben, om in de toekomst van den Heere Jezus, niet beschaamd gemaakt te worden".