Gods goede scheppingsgaven
1988-01-15
Want alles wat God geschapen heeft, is goed en niets daarvan is verwerpelijk, als het met dankzegging aanvaard wordt; want het wordt geheiligd door het woord Gods en het gebed. - Jaargang 32
- nummer 2
(l Tim. 4:4 en 5)
Er bestaat een hardnekkig misverstand onder christenen, dat het toch ergens niet helemaal deugt, wanneer je volop geniet.
Genieten van eten en drinken,is dat niet een beetje plat? En als je geniet van je huwelijksleven, zou dat niet wat àl te aards zijn? Ik weet natuurlijk wel, dat er ook 'christenen' zijn, die in alle opzichten maar raak doen, maar daar heb ik het nu niet over. Maar juist serieuze mensen hebben het hier vaak moeilijk mee: mag je wel genieten van dit aardse leven? Op basis van dit gevoel zijn onder meer de kloosters gebouwd. Dat betekent immers: niet trouwen, je van alles ontzeggen, en zo mogelijk heel veel vasten. Allicht dat je dan dichter bij God komt!
Paulus gaat daar in 1Tim. 4 tegen in, en hij doet dat door naar de diepste achtergronden te zoeken. Hij verzet zich tegen mensen die "het huwelijk verbieden en het genot van spijzen". Dat is die stroming van mensen die dit allemaal veel te aards vinden voor een christen.
Een christen zou met hogere, geestelijke dingen bezig moeten zijn.
Ja, wat moet je daar nu van zeggen?
Paulus doet het zo: hij wijst erop dat dit toch allebei dingen zijn "die God geschapen heeft om met dankzegging te worden gebruikt". Ja, dàt is doorslaggevend.
Het huwelijk, de sexualiteit, maar ook het eten en drinken, dat zijn geen half om half duivelse uitvindingen! Maar het zijn geschenken van God van vóór de zondeval.
Het is zéér goed
En dan komen die woorden, die hierboven staan. Alles wat God geschapen heeft is goed. Hoort u daar de woorden van Genesis in klinken? Dat God na elke dag zei: het is goed, het is goed, het is zéér goed. En als God dat zegt, dan hebben we dat te geloven: de schepping is goed, daar mankeert het niet aan.
Vandaar dat christenen er niet aan mee behoren te doen om de aarde te aards te vinden. Dat is een belediging van Gods goede schepping. Maar er is toch een heleboel mis op deze aarde? De zondeval is toch gekomen? Jazeker, maar het gaat er nu om, dat dat geen fout in de schepping is, maar in wat wij mensen er mee doen. Gods schepping was met verkeerd, maar de daden van Adam en Eva deugden niet.
Daarom hoort u Paulus ook met zeggen: doe maar raak. Nee, alles wat. we gebruiken van Gods goede schepping, dat moeten we de maat aanleggen van het woord Gods en het gebed. Dus allereerst: is het in overeenstemming met Gods woord, wat ik doe? En vervolgens: kan ik er ook voor danken en bidden?
Dubbele maatstaf
Uit die dubbele maatstaf (het woord Gods en het gebed) spreekt trouwens een heel mooi inzicht in de menselijke geest. Zeg maar: de objectieve en de subjectieve kant. Of je voor iets moois wel kunt danken en bidden, dat IS In zekere zin een beroep op je geweten. Of je voelt, dat de Here het goed vindt.
Maar met dat geweten worden we met alleen, niet in de kou gelaten. Omdat er naast staat: het wordt door het woord Gods geheiligd. Je geweten wordt getoetst, gezuiverd, door wat God In de Bijbel zegt.
Het is dan ook pure nonsens om, wanneer je het met de vrouw of man van een ander houdt, te zeggen: "kijk eens, de liefde is een geschenk van God en daarom is er niets mooiers dan daaraan toe te geven". Of om door woeker rijk te worden en dan te zeggen: "Wat ben Ik God dankbaar!". Dat vloekt met elkaar, omdat het niet geheiligd wordt door het woord Gods en door het gebed.
En aan de andere kant: als je je hart en je gedachten steeds laat voeden vanuit Gods woord, dan hoef je echt niet voor elk onderwerp een bijbeltekst te kunnen vinden om toch te weten of de Here met blijdschap naar je genieten kijkt: Want Hij, die deze aarde schiep, Hij ziet zo graag dat er gebruik van wordt gemaakt.
Met dankzegging, en in overeenstemming met zijn Woord!