Terloops
1989-05-26
Vernieuwing - Jaargang 33
- nummer 11
Er zijn mensen die van alles willen vernieuwen. Er zijn ook mensen, die niets willen vernieuwen en alles bij het oude wensen te laten. De één zet het licht op groen, de ander houdt het op rood. Het is goed op de Heiland te letten. Hij kwam met nieuwe dingen, maar deed geen water bij de wijn. Hij onderstreepte de boodschap van Zijn Vader door de dingen anders te doen en te zeggen. En Hij deed, dat ze duidelijk, dat zelfs Zijn discipelen er moeite mee hadden. In kerkelijk Nederland gebeurt veel, dat niet verdiept, maar verschraalt. Dat neemt niet weg, dat het goed kan zijn dingen eens wat anders te doen dan we altijd gewend waren.
Want Gods tijden gaan door.
Zijn jaren staan niet stil.
Veel van wat in het verleden belangrijke kerkelijke vragen waren, is al lang vergeten. En zeg nu eens eerlijk: vindt u het heel erg, als Uw kinderen de Dordtse Leerregels niet meer kennen of er nauwelijks van hebben gehoord. Wat moeten ze met al die moeilijke zinnen en die breedsprakigheid? Wie maakt er eens een kort en leesbaar geheel van? Er zijn vandaag veel vragen, die er vroeger niet waren. Maar die vragen van vandaag moeten een antwoord krijgen. Een eigentijds antwoord vanuit een open bijbel.
Veel mensen vervreemden vandaag van de kerk, omdat ze de taal van de kerk niet verstaan, omdat die 'taal voor hen een vreemde taal is geworden.
Dat is jammer; kerkelijke taal moet je zonder woordenboek kunnen lezen en verstaan.
Welke taal spreken we?
Wij kunnen mensen soms niet vasthouden; ze vervreemden van de kerk en worden buitenkerkelijk. Wat hebben wij voor ze gedaan?
Eigentijds kerk-zijn
Het christendom is ons vertrouwd geworden. We hebben één God, er was één Abraham, er is één verbond van God met ons, er was één David, één Petrus en ga zo maar door. We weten van het lijden van Christus en vieren het Avondmaal.
Dat alles vormt met veel andere zaken meer het geloof, dat eenmaal van de heiligen is overgeleverd .
(Judas:3). Maar dat aan ons zo vertrouwd geworden geloof moeten we vandaag belijden, in een taal, die vandaag begrepen wordt.
Gemeente-zijn betekent, dat we in de huidige situatie iets moeten laten zien van de vernieuwing, die Christus gebracht heeft. De Geest is bij de tijd. Hij werkt ook vandaag in en door mensen. Straks zullen oude en jonge mensen een nieuw lied zingen.
Dat zal geen lied zijn over onze verworvenheden. Want alles wat mensen tot stand brengen houdt niet altijd lang stand. Kerkelijke besluiten worden vergeten en dat is in veel gevallen maar gelukkig ook.
Wat moeten onze kinderen en kleinkinderen beginnen met de open brief van ruim 20 jaar geleden en alle besluitvorming daar om heen?
Wat ik vandaag schrijf, zo schreef ik in 1977, is over een aantal jaren vergeten.
Welnu, dat is allemaal niet zo erg.
Als we Gods Geest maar laten vernieuwen.
En er voor oppassen, dat we menen Hem naar de ene of de andere kant te moeten corrigeren.