De plaats vande vrouwelijke mens
1989-05-26
Nu wij in onze kerken veel praten over de plaats (In de kerk) voor vrouwen en Ik vaak verbaasd ben over, de voor miJn gevoel weinig gefundeerde beweringen dat zij onder alle omstandigheden en ten alle tijde ondergeschikt moet zijn aan de man, ben Ik zelf In de héle Bijbel gaan zoeken. Moet Ik In onderdanigheid aan mannen leven?- Jaargang 33
- nummer 11
Is dat Gods wil? Is de Bijbel zo 'vrouwonvriendelijk'? Uit dezelfde Bijbel waarin sommigen de ondergeschiktheid van vrouwen aan mannen menen te moetèn vinden, heb Ik al zoveel steun gehad voor het tegendeel. Door de Bijbel niet te 'plukken' n.l, teksten een zelfstandig leven te laten lelden (dat leidt vaak tot misverstanden), maar door de héle bijbel te lezen, te overdenken en te gebruiken heb Ik veel geleerd.
Wat Is volgens de Bijbel n.l, de plaats van de vrouwelijke mens In de schepping. Is dat een ondergeschikte plaats? Is zij voor de man geschapen? Zijn gemak en geneugten?
Reikt haar verantwoordelijkheid niet verder dan haar man te behagen en hem kinderen te schenken? Verlengstuk van de man? Vond God dat Adam een gezelschapsdier miste? Kreeg hij die toen als presentje In de schoot geworpen omdat hij er om vroeg?
Werd zij Adam als Instrument voor de voortplanting gegeven? Bracht zij hem later tot zonde? NEE, want ...
In Gen. 1:26 zegt God: "Laat ons mensen maken naar Ons beeld."
Dat 'Ons Beeld' reikt zelfs zover dat God de mens niet alléén schiep maar als een soort twee-eenheid.
Elkaar aanvullend, mannelijk en vrouwelijk l.v.rn, de voortplanting, maar allebei naar 'Ons BEELD'. Wel een rolverdeling van Godswege, maar er is nergens sprake van een rangverschil.
God schiep eerst Adam, dat wel, maar nadat God aan Adam Zijn prachtige Schepping had laten voorbijgaan en daardoor aan hem liet merken dat hij als mens wel, maar de mensheid nog niet af was en zo in hem het verlangen naar een medemens deed ontstaan, ging Adam weer terug naar af. God liet Adam niet even een dutje doen 'nadat Hij hem een vrouwtje had beloofd, nee God sprak er niet eens met Adam over. God ging verder met Zijn Plan een' mensheid te scheppen. Daarbij had Hij de mens Adam niet nodig.
De Here God deed een diepe slaap over Adam komen. (Jezus zegt later ook van hot dochtertje van Jaïrus: "Zij slaapt".) Adam was dus afwezig, ver weg. Hij mocht pas terugkomen en opnieuw beginnen samen met en naast zijn vrouwelijke medemens.
God gaf Adam geen vrouw, maar God bracht haar bij hem. Meer niet. Naast elkaar, in harmonie.
Ik denk wel eens: zou God de vrouw de schepping ook hebben laten zien en in haar zo óók een verlangen naar een medemens hebben gegeven zodat deze twee mensen naar elkáár zouden verlangen, vóór Hij haar bij Adam bracht? ' God had Zijn schepping nu pas voltooid omdat God zoals Hij had gesproken, de mensheid, mannelijk en vrouwelijk wilde maken. Adam mocht nu pas samen met Adamin als aanvulling voor elkaar, de schepping van God die Hij hen met trots had laten zien, beheren. De vrouw als hulp voor de man, maar de man als hulp voor de vrouw. Ook de vrouw heeft een medemens nodig.
De vrouw even verantwoordelijk voor de schepping als de man (Opdat zij heersen over ...oftewel de schepping beheren).
Ik ben een gelovig kind van God en ben ervan overtuigd dat ik als schepsel voor God dezelfde betekenis heb als wanneer ik met een mannelijk lichaam was geboren. Het maakt voor God niets uit of je man of vrouw bent. Allebei zijn geschapen naar Gods Beeld om te heersen over de schepping. De vrouw heeft geen andere opdracht - geen minder grote opdracht of minder verantwoordelijk - ze is geen ondergeschikte van de man dat haar vaak wordt aangepraat.
Paulus zegt ook over het huwelijk (1 Cor.7:4 en 5): De vrouw heeft niét zelf over haar 'lichaam te beschikken doch haar man; en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw. Onthoud dat elkander niet, tenzij met onderling goedvinden ...enz." dus niet de man beslist en de vrouw moet gehoorzamen in onderdanigheid, maar harmonie.
Zij gaf ook haar man die bij haar was en hij at.
Nog een misverstand wat naar mijn mening leeft, omdat het verhaal van de zondeval jammer genoeg ook steeds is uitgelegd vanuit 'eenrichtingsverkeer'.
Er wordt vaak gezegd, gekscherend dat wel, maar met een ondertoon van ernst (waar God bij Adam al doorheen prikte): "Dan had jij (vrouw) maar niet van die vrucht moeten eten".
In het verhaal van de zondeval ben ik zelf, na veel lezen, meer gaan zien. In dit verhaal staat n.1.dat ' Adam bij zijn vrouw was, toen de slang haar verleidde om van de vrucht te eten. De vrouw. heeft lang geaarzeld (gesprek met de slang) en Adam stond erbij en keek ernaar.
(Zij gaf ook haar man die bij haar was en hij at.) Adam, kon de vrouw bij de arm pakken en meetrekken, weg van de verleiding, maar dat deed hij niet. Hij zondigde door niet in te grijpen maar toe te zien. Adam was niet de sterkste die de vrouw bestrafte maar even zwak als zij voor de verleiding. Tegenover God doet hij later wel alsof hij onschuldig door de vrouw werd verleid maar in wezen is hij even zwak. God vervloekt eerst de verleider - de slang.
Daarna richt God zich tot de verleide mensheid. Hij spreekt over de vrouw als moeder van de mensheid (Jezus, vrouwenzaad, voortkomend uit die mensheid) maar zij is ook verantwoordelijk voor de moeiten in de schepping. God voorspelt dat de voortgang van de mensheid met grote pijn en moeite zal gaan, dat de vrouw haar gelijkwaardige plaats in de schepping op de tocht heeft gezet omdat de man over haar zal , gaan heersen in zonde en zij daar niet onderuit kan omdat zij nu eenmaal een verlangen naar de man in zich heeft. Omdat de man niet ingegrepen heeft toen de satan zjn vrouw verleidde maar hij zijn vrouw liet begaan en zelfs inging op haar aanbod ook mee te eten van de boom, heeft hij ,de vloek over de ganse schepping en ook over het gehele mensengeslacht gehaald. In Adam is de schepping vervloekt, 'omdat hij niet ingreep toen de satan zijn medemens te pakken nam.
Vóór en tijdens de zondeval staat er: "en Hij (God) bracht haar tot de ~mens"(Gen. 2:22) en in Gen. 3:12 "de vrouw die Gij aan mijn zijde hebt gesteld". Na de zondeval staat er: "en zij namen zich vrouwen".
Toen ging de man over de vrouw heersen en zag haar als zijn bezit, ondergeschikte, eigendom, i.p.v. medemens naast zich.
Ook "het volk van Sara"
Het unieke ván het volk Israël is, dat het als enige uit Sara is voortgekomen.
(Sara, de nieuwe Eva?) Een moederschoot waaruit alleen het Volk van God is voortgekomen, waaruit later de Messias werd geboren.
Niet Abraham, die hiervoor vaak de eer krijgt. Uit hem kwamen meerdere volken voort. Hij verwekte Ismaël bij Hagar, en bij zijn vrouw Ketura zelfs 6 zonen, waaruit o.a. de Assurieten, de Lesutieten en de Leümieten.
Abraham gaf Sara weg aan een heidense koning, maar de Heré had een heilige opdracht voor háár en Abraham samen. Hij (God) bewaarde haar en bracht haar terug waar Hij haar wilde hebben. Zij was voor God even belangrijk in Zijn Plan voor. de komende Messias.
Zo werkt God verder via wonderlijke wegen met vrouwen: Rachab, Ruth, Bathseba, MARIA.
Maria dochter van Sara en Eva - Moeder van de Messias(vrouwenzaad)
Maria - een dochter uit het volk Israël. Uit haar liet God de Messias geboren worden. Vrouwenzaad.
Buiten de man om. Hij was er niet bij toen de Engel van God bij Maria kwam. God ging niet naar Jozef of naar hen samen, maar rechtstreeks naar Maria. Zij overlegde ook niet met Jozef, maar stelde zichzelf beschikbaar.
Zelf verantwoordelijk.
Voor God geen ondergeschikte van de man. Ze wist wat de gevolgen konden zijn. Maar God greep in.
Jozef, die Maria niet kon geloven, werd door God in een droom benaderd om de aardse vadertaak op zich te nemen. Adoptief vader. De man werd er later ook bij gehaald.
Nadat Jezus is opgestaan uit de dood, zijn het weer vrouwen die een vooruitgeschoven positie krijgen. Zij 'mogen als eerste de boodschap .van de opgestane Heer horen en doorvertellen.
Alles is vervuld. Zij krijgen, net als alle andere vrouwen, weer hun plaats terug naast de man.
De mannen geloven het niet. Zotteklap..
Zou God aan vrouwen verschijnen?
Nee toch? Dan gaat God toch naar het hoofd van de schepping, de mant Nee toch niet - gelijkwaardig - de mán het eerst geschapen - de vrouw is nu aan de beurt. De vrouw mag de 'herschepping' het eerst beleven. Gelijkwaardig medemens.
Daarna de man. De balans is terug. Is de balans terug? De Satan wroet nog steeds in die relatie manvrouw die God in den beginne zo mooi heeft geschapen.
Maar gij geheel anders… (Ef. 4:20).
Maar gij geheel anders - gij hebt Christus leren kennen. Zijn de christenen anders? Daar moet ik wel eens aan denken als ik de relatie man-vrouw bij o.a. christenenislamieten of sommige heidenvolken zie. Mannen die zich boven vrouwen verheffen en hen in naam van God allerlei geboden en verboden opleggen.
Is dat Gods wet? Of is het hun wet. Is het bij ons christenen niet vaak net zo? Dit vaak gebaseerd op een paar soms halve teksten uit de brieven van de apostelen. Vrouwen mogen in de kerken geen evangelie verkondigen, terwijl Jezus in Matth.
28:10 vrouwen opdraagt naar Zijn discipelen te gaan om de blijde boodschap van de opstanding aan hen te verkondigen. Jezus gaat niet zelf, Hij laat dit door de vrouwen doen.
Gelukkig hebben wij de héle bijbel.
Alles staat met elkaar in verband.
Het is het Verhaal van en over onze Almachtige God en Zijn Zoon onze Messias, die de dood door de zonde, heeft overwonnen. God Die voor ons zorgt, nadat Hij ons eerst heeft geschapen om Zijn Schepping te beheren en Hém te loven. Dit is de belangrijke boodschap, die wij allen, doet er niet toe of we man of vrouw zijn, wereldwijd bekend moeten maken. Profeet - priester - en koning. Samen naast elkaar onder één Hoofd - Jezus Christus. Zo was Jezus op aarde. Rechtstreeks aanwezig voor iedereen. Hij haalde vrouwen weer naar voren. Behandelde ze gelijkwaardig, rechtstreeks.
De teksten uit de brieven waaronder de z.g. 'zwijgtekst' laat ik liever staan tussen de rest van de brief waar het bij hoort, gezonden door Paulus aan een volk bijna 2000 jaar geleden. We moeten goed lezen en kijken wat voor een volk dat was en hoe het leefde om zo beter te kunnen begrijpenwat Paulus in die brief bedoelde en waarom hij dit schreef.
Ik leer in deze brieven wel, dat Paulus een verstandig man was, die met het Evangelie de mensenharten wilde vangen maar tegelijkertijd probeerde de maatschappij niet op z'n kop te zetten. M.a.w. Hij wilde geen revolutionair zijn, dus vond hij het beter dat de maatschappij als het enigszins kon, bleef functioneren zoals die toen was. Hij hoopte denk ik, dat dit langzamerhand wel zou veranderen. Dit is dus o.a. met de slavernij ook gebeurd.
We kunnen het Paulus niet meer vragen, maar we moeten wel bedachtzaam met zijn brieven - die niet in onze maatschappij zijn geschreven - omgaan.
Op de uitlatingen van sommigen in o.a. onze kerken m.b.t. de ondergeschikte plaats van de vrouw dreig ik soms af te knappen. Maar gelukkig heb ook fkdan de Bijbel waarin ik zoveel waardevolle woorden vind, dat ik gelukkig mijn gevoel van eigenwaarde blijf houden.
Ik hoop niet dat dit artikel de indruk wekt, dat ik vind, dat ineens de vróuw belangrijker is. Ik heb in bepaalde bijbelgedeelten even extra nadruk op de rol van vrouwen gelegd.
Dit als tegenwicht tegen de, naar mijn gevoel (en eigenlijk ook begrijpelijke) nadruk op de mannenrol in de (heils)geschiedenis, gezien door altijd mannelijke predikanten.
Daardoor is deze rol wat scheefgetrokken en is de plaats van de man, onterecht, gaan overheersen. Laten vrouwen zélf ook de Bijbel lezen en onderzoeken. Dan zijn kreten als zou de Bijbel 'vrouwonvriendelijk' zijn, toch niet op hun plaats. Naar mijn mening is het meer vanwege de uitleg ervan.