Pastorale notitie
1989-07-07
- Jaargang 33
- nummer 14
De P. M. (Pastorale Medewerker)
Bij mijn afscheid van de gemeente van Rotterdam hebben de vier predikanten die mij een aantaljaren toegevoegd waren als pastoraal medewerker (hierna oneerbiedig aangeduid als P.M. - niet Prime Minister; niet: Pro Memorie -) mij een boekje aangeboden. Het telt 56 bladzijden en is getiteld: 'In Hetzelfde Spoor Verder'. Het bevat van de hand van elk van hen een bijdrage als blijk (zo vermeldt het voorwoord) van hun grote waardering voor ondergetekende.
Ds. A. van der Dussen schrijft over 'Gods toorn' als motief in de prediking, ds. P.J.H. Krol over: De priesterlijke zegen, ds. A.W. Vos over: De ambtsdrager en ds. G.J. Zwarts over: De missionaire gemeente.
Dit boekje is me lief geworden: een kostbaar afscheidsgeschenk. Het Comité dat de uitgave verzorgde merkt in het voorwoord op: "Het is een unicum in onze kerken, dat een predikant vier jonge kandidaten elk een aantal jaren heeft begeleid bij hun eerste pastorale ervaring als voorbereiding op hun dienst in een eigen gemeente." Deze zaak heeft echter een keerzijde. Het is ook een unicum als een predikant de laatste tien jaar van zijn ambtswerk vier (en dan zulke!) jonge vrienden en medewerkers krijgt. Ze betekenen stuk voor stuk, elk met eigen gaven en karakter, een enorm geschenk voor me.
Ik wijs er echter op dat nog andere verbindingen een rol spelen in het functioneren van de P.M. Er is niet alleen de relatie pastor - pastoraal medewerker, maar ook die van gemeente - P.M. Toen onze gemeente in de gaten kreeg dat ze niet alleen kon profiteren van de P.M., maar dat ze ook een opvoedende taak had, gaf ze zich daaraan met Rotterdamse ondernemingsgeest. En zo is het geschied dat een vertrekkende P.M. niet zonder Bomans-achtige humor opmerkte: "Ik hoor het de gemeente van Rotterdam zeggen: We hebben weer een echte Rotterdamse P.M. afgeleverd!!! Een beste P.M.!!!"
Dan is er nog de relatie pastoraal medewerker - pastor. Daarbij zijn de rotten omgekeerd. De predikant gaat, in de schoolbank en zijn P.M. treedt op als leermeester.
Wat dacht u van de volgende situatie: De Pastoraal Medewerker brengt in opdracht van de kerkeraad een rapport uit over evangelisatie. Na bespreking dient de dominee een afrondend voorstel in. De P.M. heeft daar kennelijk bezwaren tegen. Het strookt niet met de door hem getrokken beleidslijnen. Het is ook uit de ouwe doos. De pastor is kennelijk een beetje afgaande, onder de broederen.
De P.M. grijpt dus moed en dient een tegenvoorstel in. De ruim twintig aanwezigen beginnen heel.
zachtjes te gnuiven. Nu wordt het leuk: de dominee contra zijn helper.
Na nog wat heen en weer geschuif volgt de stemming. Onder onderdrukt homerisch gelach wordt het voorstel van, de P.M. aangenomen met algemene stemmen (min één).
Uiteraard wordt het voorstel van de dominee verworpen met dezelfde stem verhouding. Als u opmerkt dat een onderdrukt homerisch gelach een contradictio in terminis is, ben ik niet met u eens. Ik bedoel natuurlijk een gelach dat homerisch werd, zodra het beleefdheidshalve niet langer onderdrukt hoefde te worden. Ik heb de broeders horen bulderen, heus!
AI met al een uitstekende les voor zelfverzekerde, vastroestende prelaten.
Ik beveel dus het instituut van Pastoraal Medewerker van harte bij u aan. En mijn collega 's moeten zich maar gedekt houden.
Ze hebben wat in huis, zulke mannen!