Bizar?
1987-01-16
In een gezin wordt een kind uit India of Kenia financieel geadopteerd. Dat voltrekt zich zo: Pa is Jarig, en omdat hij alles heeft wat zijn hartje begeert, inclusief een respectabele lijst wensen waarvan het leuk is om ze te hebben, dus houwen zo, vraagt hij een kind op zijn verjaardag. Het eerste maandbedrag wordt gegireerd. Het adoptief-kind doet per foto intree in het gezin. Er komen informaties over het verleden, de heupen taillewijdte (als het een meisje is en er jurkjes moeten worden' gemaakt), er ontwikkelt zich een kleine correspondentie met de verzorgster en later misschien met het kind zelf en het deelt in de voorbeden met opa's en oma's familieleden en vrienden. Is dat bizar? Later zet de zaak zich voort: kinderen worden volwassen en trouwen en adopteren ook zelf een kind. En opa's en oma's horen in de avondgebedjes van de kleinkinderen waarin voorbede gedaan wordt voor dingen en beesten en mensen (tot beschamens toe) ineens de namen van lndiase kindertjes; want dat kindje heeft zelf geen pappa en mamma meer en het is heel erg arm. Is dat bizar?Of doodgewoon? 'Waarom ik deze vragen stel?- Jaargang 31
- nummer 2
Wel, we hadden Mission '87 in de Jaarbeurshal. Het nieuws liet de grote zaal zien met keurige matrassen. Het commentaar bleef objectief, maar je hoorde de nieuwslezer griezelen. Meegedeeld werd dat deze zaak zich afspeelde binnen de behoudende kring van de christenheid. Wel: zo was het ook. Geen bezwaar. Maar toen kwam de adoptiestand in beeld. Rijtjes foto's van kinderen voor wie ooms en tantes" werden gezocht. Met een rood lampje als zich nog geen gemeld had. En groen, als de adoptie geregeld was. Deze stand werd aangekondigd als "één van de meest bizarre" zaken. Mag ik vragen: wat is er nu eigenlijk bizar aan?
Dat gezinnen een kind financieel adopteren? Is dat bizar? Of dat systeem met die lampjes? Is dat bizar?
Wat mij betreft is het gewoon handig van die jongens: je kunt dan met één oogopslag zien of het levensonderhoud van zo’n kind gegarandeerd is, ja of neen. En of er regelmatig voorbede voor het kind wordt gedaan. En of er een beetje liefde naar toe gaat per cadeautje of brief. Dat Mission '87 door de redactie van het nieuws als "uiterst rechts" bestempeld wordt is tot daar aan toe. Ik versta daar wat anders onder. Maar dat men zo'n stand bizar noemt kan ik alleen verklaren uit de menselijke kortzichtigheid die alles veroordeelt wat men niet kent. Dat is gewoon bekrompen.
Het is maar hoe je tegen een zaak aankijkt.