Boekbespreking
1989-08-14
Bid je mee?- Jaargang 33
- nummer 17
Inge Oostdijk: Bid je mee tot onze Vader?;
Uitgeverij De Vuurbaak, Barneveld; 80 pagina's; f 17,90.
Vorig jaar werd in 'Opbouw' 'Ga je mee naar de kerk' besproken. In dat boek legt Inge Oostdijk aspekten van de kerk en erediensten uit aan kinderen.
Dit voorjaar verscheen van de hand van dezelfde schrijfster een boek voor de kinderen over het gebed. Vormgeving en inhoud sluiten aan op het eerder verschenen boek over de eredienst. 'Bid je mee tot onze Vader?' ziet er al even fris en verzorgd uit, met veel tekeningen, een harde kaft en een ruime lay-out.
Zoals de titel al suggereert staat in het boek het 'Onze Vader' centraal.
Dat is een goede keus. Immers: het is het gebed dat Jezus ons zelf geleerd heeft en dat veel kinderen ook al snel uit hun hoofd kennen. Als een inleiding op dit gebed legt de schrijfster eerst uit wal bidden is en waarom we moeten bidden. En: waarom moeten we eigenlijk eerbiedig zijn, de handen vouwen en de ogen dicht doen?
Het 'Onze Vader' wordt in het boek stapsgewijs uitgelegd. De lezer zal hierin de opbouw van de HeideIbergse Cathechisrnus herkennen: Aan het slot volgt nog een aantal korte gebeden, gebaseerd op de afzonderlijke 'beden' van het 'Onze Vader'. Aan de meeste hoofdstukken is een vraag of opdracht toegevoegd, zoals: Wie hebben jou leren bidden? Welke mooie dingen weet je over 'God de Vader'? ... Wat wordt er in jouw. gemeente gedaan aan evangelisatie? (Uw koninkrijk kome) ... Denk nog eens na over verhoring... .
'Bid je mee tot onze Vader?' lijkt mij - gezien de tekst - vooral geschikt voor kinderen rond de 10 jaar. Voor jongere kinderen zijn woordkeus, beelden en opdrachten vaak toch nog te ingewikkeld. Wanneer de schrijfster bv. zegt "dat je niet mag bidden voor dingen die alleen maar lekker zijn voor jezelf" zal dat zeker voor jongere kinderen (die vaak bidden vanuit hun eigen belevingswereld) te verwarrend zijn. Ook het accent dat af en toe wordt gelegd op de zondigheid van de mens ("mensen vergeten soms met opzet wat ze beloofd hebben") lijkt mij bij jongere kinderen wat te hoog gegrepen.
Zo'n zin zou ik liever wat neutraler stellen ("mensen doen soms niet wat ze beloofd hebben").
Wanneer ouders, onderwijzers of predikanten dit boek gebruiken hoeven zij zich uiteraard niet gebonden te voelen aan de tekst. Men kan er veel ideeën uit halen om het gebed aan kinderen uit te leggen. Het boek is inspirerend voor de geloofsoverdracht aan kinderen en raakt het hart van het kind en van het christelijk geloof. In onze tijd is goed materiaal voor de overdracht van het geloof aan kinderen hard nodig. Ik hoop dan ook dat het boek in onze kring' de aandacht krijgt die het verdient.