Geen passen op de plaats maken (2)
1987-02-06
In het Informatieboek van de Duitse Landskerk staat Pastor Judt aangeduid als (Pastor): een academici gevormde dominee is Pastor zonder haakjes; een octavist (ook voor smalspoordominee uitgekreten) is Pastor met haakjes. Maar wat heeft Pastor Ernst veel mogen doen in de dienst aan het Evangelie. Hij komt in zijn boekje naar voren als een gedrevene.- Jaargang 31
- nummer 5
Het Woord van Paulus tot de oudsten van Eiese heeft hij tot het zijne gemaakt: "Ik tel mijn leven niet en acht het niet kostbaar voor mezelf, als . ik slechts mijn loopbaan ten einde mag brengen en de bediening die ik van de HERE ontvangen heb; om het evangelie der genade Gods te betuigen" (Hdl. 20: 24). Zijn boekje is één lange pastorale notitie geworden, caleidoscopisch en tegelijk sober. De dienaar is er, militanten liefdevol, maar de Meester treedt op de voorgrond.
Wat doe je als een oud vrouwtje niet bidden kan? Dan schrijf je een kort, duidelijk gebed op een stuk papier: Bidt aldus!! En wat als een leerling van de technische school je het bloed onder de nagels weghaalt? Dan geef je hem een lel van heb ik jou daar! Tegelijk schrik je van jezelf: dat is eens en nooit weer! En God maakt alles goed! En als een meisje vraagt of het zonde is om je te schminken? Dan neem je het kind mee naar het raam, kijkt haar aandachtig aan, en je zegt: Lieve , , meisje, wat ben jij mooi: Blijf nu zo als God je gemaakt heeft! En als het hooi niet op tijd binnenkomt, gooi je je goeie kleren uit en je springt de boer bij, zodat hij op zondag naar de kerk kan; En als de Bundespräsident het in zijn hoofd haalt om op zondagmorgen 10 uur zijn ambt te aanvaarden, schrijf, je een brief op poten (en toch respectvol) en Zijne Excellentie verzet het een uur, zodat de mensen eerst naar de kerk kunnen komen, om dan voor de TV bij hun president te zijn. En je plaatst in 'elke kerkbode een schriftgedeelte op rijm, zodat de mensen het evangelie er in kunnen zeggen en soms zingen. En als een jongen op zondag· uit de kerk wil thuisblijven omdat hij jarig is, praat je hem er naar toe; en je komt tijdens de dienst de kansel af en je geeft hem een boek cadeau! En: wathebben we veel te danken aan onze vrouwen!!!
Pastor Judt vertelt blij van de fijne contacten die hij via br. en zr. J. van Veelen (Leersum) kreeg met onze kerken in Holland. Op 'hoeveel van onze , kansels heeft hij het evangelie niet; gebracht in onze eigen taal? Via onze kerken kwam hij in de jaren '60 in contact met de kerken in Korea. Drie tot vier maal is hij daar geweest. Meer dan honderd keer heeft hij daar gepreekt en gesproken in het Hollands: (waarna vertaling}. Gedurende veel zomervakanties vonden veel “FreigeMaakten und FreigeRaakten" elkaar onder de éne kansel in Obemdori, niet gehinderd door hei feit dat daar sinds 1964 vijîzusters werken als Presbyterin.
Met alle kracht heeft Pastor Judt zich gegeven aan de dienst van de prediking: Na zorgvuldige voorbereiding schreef hij zijn preek vaak al op dinsdag of woensdag uit. En hoefde dan geen woord meer te veranderen. Hij bad dan of de Here op dit geraamte vlees en bloed wilde leggen en werkte verder als een paard om de mensen in de kerk te krijgen. Zijn preekschetsen geven allerlei kleine tekeningetjes te zien. Pastor Judt ZAG het Woord. Hij had nooit verhaaltjes nodig: de tekst zelf was voor hem is levend, dat hij soms even moest stoppen met typen, om de Here te danken voor de rijkdom aan gedachten die uit het, Woord in hem naar boven kwam. Preken is hem nooit zwaar gevallen. Integendeel. "Dikwijls heb ik me gezond gepreekt", Nu Pastor Judt binnen enkele maanden met emeritaat gaat, groeten we hem' en zijn vrouw van harte namens veel vrienden en vriendinnen in Holland en we wensen hen beiden een gezegende Ruhestand toe. Met name de rust van het geloof dat weet dat het zaad, aan hoeveel gevaren het ook bloot staat, toch vrucht voortbrengt: dertig en zestig en honderdvoud; Alle traagheid en onverstand van mensen ten spijt.