Ambtsdragerverkiezing is een toetsing van de gemeente
2008-02-15
Als je op tal komt te staan voor het ambt of benoemd bent als ambtsdrager, komen de eerste vragen: Voel je je geroepen door God? Voel je je verantwoordelijk voor de gemeente? En hoe combineer je het ambt met gezin en werk?- Jaargang 52
- nummer 4
De drijfveer is vaak een mengeling van het leuk vinden en je verantwoordelijk voelen. Maar vaststaat, dat het belangrijk is dat het hele gezin achter deze activiteiten staat. De stem van je echtgen( o)ot(e) en kinderen speelt een grote rol in de vraag of je het ambt oppakt. Aan de andere kant kun je de kinderen ook laten zien dat er meer is dan eigenbelang, ik-gerichtheid en eigen comfort. Inzet voor God en zijn gemeente mag best wat kosten. In de praktijk valt het soms tegen om het ambtswerk goed te begrenzen, zodat het niet ten koste gaat van gezin/huwelijk of van je gezondheidal dan niet zichtbaar voor de gemeente en kerkenraad.
Duidelijke grenzen!
Vóór alles heb je je als ambtsdrager te verantwoorden naar God toe; zorg voor een goede relatie met Hem!
Daarna komen de verantwoordelijkheden richting man/vrouw en kinderen, het dagelijkse werk, familie/vrienden en dan pas het werk voor de gemeente.
Voorkom in elk geval dat het ambt een excuus wordt om je te onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor gezin/huwelijk en opvoeding. Het is goed om geregeld af te wegen of het gezin er nog iets bij kan hebben of niet. Leer ook 'nee' te zeggen - de gemeente bestaat uit meer leden! En niet alle verantwoordelijkheid komt op jou neer.
Kerkenraad
Voor de kerkenraad zijn een duidelijk beleid en goede taakverdeling belangrijk.
De voorbereiding van de vergaderingen is belangrijk, zodat iedereen de vergadering goed kan volgen en kan meedenken en -beslissen. Een wijkouderling/diaken besteedt gemiddeld twee avonden in de week aan zijn ambt en het zou ideaal zijn, als zo'n 70% van de tijd in het wijkwerk gaat zitten en 30% in de bestuurlijke taken. In de praktijk is dat vaak andersom.
Dat is voor de lange termijn niet wenselijk en daarom ligt het voor de hand als kerkenraad taakgerichter te werken. Dat kan door ouderlingen/diakenen aan te stellen, die zich meer bezighouden met kerkbestuur, zodat het wijkwerk niet onder druk komt te staan en ambtsdragers hun kerkelijke taken beter kunnen combineren met een drukke baan of gezin.
Vaak nemen met name oudere ambtsdragers naast hun wijkwerk ook kerkbestuurlijke taken en commissiezaken op zich vanwege meer vrije tijd en vanuit een groot verantwoordelijkheidsgevoel.
Dat kan erop wijzen dat de organisatie van het kerkenraadswerk voor verbetering vatbaar is.
Een goede organisatie zal ongetwijfeld haar vruchten afwerpen in het werk in wijk en gemeente en maken dat ouderlingen en diakenen hun taak met meer voldoening vervullen. Echt als een roeping om te mogen meehelpen in Gods gemeente en meer dan een plicht.
Verdere aandachtspunten
Mochten vrouwen deel uitmaken van de kerkenraad, dan maakt dat duoambten (echtpaar dat samen wijkouderling/ diaken of scriba is) mogelijk, wat het takenpakket in een bewerkelijke wijk of het scribaat aanmerkelijk verlicht.
De kerkenraad moet zich wel bewust zijn van zijn verantwoordelijkheid tegenover deze zusters die het ambt aanvaarden. Met name de eerste jaren kunnen zich problemen voordoen. Hoe treedt de kerkenraad dan op? Moet de zuster het dan zelf maar opknappen?
Of weet ze zich dan gesteund door de kerkenraad? Dit zal vooral spelen als een deel van de gemeente moeite had met de stap naar de 'vrouw in het ambt' en de kerkenraad zich bij spanningen vervolgens te terughoudend opstelt.
Nieuwe ambtsdragers
Het is jammer dat het steeds moeilijker wordt nieuwe ambtsdragers te vinden en dat velen het ambt meer als een plicht dan als een roeping ervaren.
Toch is het goed niemand onder druk te zetten om het ambt op zich te nemen of zonder gesprek vooraf op tal te zetten. Het is geen plicht, men moet ook 'nee' kunnen zeggen!
Het is belangrijk dat nieuwe ambtsdragers ruim de tijd krijgen zich voor te bereiden op hun ambt en hierin steun krijgen van de kerkenraad.
De uitstraling van de kerkenraad is ook belangrijk. Een negatieve houding is niet bevorderlijk voor werving van nieuwe ambtsdragers. Verder bestaat de ideale kerkenraad alleen op papier.
In de praktijk pakt het toch altijd net even anders uit. Het is belangrijk je niet blind te staren op moeilijkheden, maar te kijken naar de mogelijkheden.
Albert Jansen was tot voor kort ouderling in de Nederlands Gereformeerde kerk van Enschede. Hij las met veel plezier het artikel over de procedures rond ambtsdragerverkiezing (Opbouw, 18 januari 2008) en reageerde vanuit zijn eigen ervaring.