In memoriam Ds. H. Brink
1989-09-15
Op vrijdag, 25 augustus jl., is ds. H. Brink, één week voor zijn 91e verjaardag, in zijn woning in Kampen, in de Here ontslapen.- Jaargang 33
- nummer 19
Op 1 mei 1926 werd ds. Brink bevestigd als predikant van de Gereformeerde Kerk te Onderdendam en op 1 september 1946, op zijn 48e verjaardag, kwam hij naar de Geref. Kerk (Vrijgemaakt) van Krommenie.
In Onderdendam ging hij met de vrijmaking mee, waarmee hij ter plaatse vrijwel alleen kwam te staan.
Achteraf besef je pas wat dat geweest is om een zeker bestaan zo prijs te geven. En dat met een gezin met 11nog jonge kinderen. Deze stap typeerde hem. Op het gebied van recht en waarheid waren compromissen hem vreemd. Eenmaal in Krommenie heeft hij wel eens gezegd hoe welkom hem in 1946 die beroepingsbrief uit Krommenie was geweest.
Hij heeft de gemeente Krommenie 20 jaar actief gediend en was ca. 23 jaar emeritus predikant van onze gemeente. In Krommenie bleven hem de problemen niet bespaard.
De grootste slag voor hem was wel het, na een ernstig lijden, sterven van z'n eerste vrouw. Toen eenmaal duidelijk was, dat herstel was uitgesloten, zei hij eens: het is of de Here gezegd heeft: spreek mij niet meer van deze zaak. Kerkelijk staken de problemen de kop op, die later leidden tot de buitenverbandstelling.
In mei 1986 werd in de kerk van Krommenie z'n 60-jarig ambtsjubileum gevierd. Daarbij is hem toen dank gebracht voor de grote trouw waarmee hij de gemeente Krommenie heeft gediend. Er werd gememoreerd, dat hij zich niet geneerde om 's avonds met een aantal gemeenteleden in een fabriek te gaan werken om geld bijeen te brengen voor een nieuwe kerk. Die nieuwe kerk is er onder z'n opvolger, ds. Veefkind, gekomen. Wat deed het hem goed om na z'n emeritering af en toe eens in die nieuwe kerk van z'n 'oude' gemeente te preken. We hebben hem aan de hand van Ps. 127 bedankt voor het 'zwoegen als een bouwer'. Maar we hebben er bij gezegd vooral de Here dankbaar te zijn, dat Hij ds. Brink de kracht heeft gegeven om te kunnen zwoegen.
Hij leefde nog sterk mee met Krommenie.
Zijn geheugen liet hem soms wat in de steek, maar tot enkele weken voor z'n overlijden vroeg hij nog honderduit over allerlei gemeenteleden, al waren de namen hem soms ontgáan.
In het kerkblad van Krommenie van 30 december 1961 schreef ds. Brink, naar aanleiding van het plotseling sterven van mijn vader o:m.: "We zijn geneigd te zeggen, dit sterven was zomaar in een ogenblik, een feit. Daarop ziende zeggen we: een begeerlijke manier van sterven ...".
Ook het sterven van ds. Brink was zomaar in een ogenblik een feit. Hij heeft niet behoeven te lijden. Zoals hij zelf schreef: een begeerlijke manier van sterven.
Wij houden deze voorganger in ere en gedenken hem in dankbaarheid.