Boekbespreking
1988-05-06
Ga je mee naar de kerk?- Jaargang 32
- nummer 18
Bij Uitgeverij De Vuurbaak in Barneveld verscheen onder de titel 'Ga je mee naar de kerk?' een bijzonder aardig boek voor de kinderen. Het is vanuit vrijgemaakt-gereformeerde achtergrond geschreven; soms kunnen de aksenten daardoor wat anders liggen dan in de Nederlands Gereformeerde kerken.
Dit doet echter aan de waarde van het boek - ook binnen onze kerkennauwelijks iets af.
In haar boek neemt de schrijfster de kinderen als het ware bij de hand en legt hen uit wat er tijdens de kerkdienst gebeurt.
Om enkele voorbeelden te noemen: waarom is de zondag een bijzondere dag, wat betekent 'je hart verheffen', welke betekenis heeft de zegengroet, waarom zingen we in de kerkdienst, wat houdt dopen in, wat is belijdenis doen, waarom vieren we het Heilig Avondmaal, wat is een kerkeraad?
Ook enkele belangrijke christelijke feestdagen worden in het boek aan de orde gesteld.
De door Inge Oostdijk gehanteerde schrijfstijl is soms wat moraliserend; te vergelijken met de stijl van W. G. van der Hulst. Zo mag de dominee moeilijk, maar ook mooi werk doen; en over de kerkeraad schrijft ze: "begrijp je wel dat dat een moeilijk werk is?"
De ambten van ouderling en diaken worden naar mijn mening enigszins onderbelicht ten opzichte van de predikant.
Dat geldt vooral voor de diaken die in het hoofdstuk over de kerke raad alleen maar even wordt genoemd. Wat de opdracht is van een diaken komt niet ter sprake (in het Vrijgemaakt-Gereformeerde bevestigingsformulier wordt hun taak bijzonder goed omschreven).
Op deze wijze blijft de diaken voor veel kinderen waarschijnlijk iemand die slechts in verband wordt gebracht met het ophalen van de kollekte-zakken.
'Ga je mee naar de kerk?' is voorzien van veel illustraties, waarbij ook de rol 'King' niet ontbreekt ...
De hiervoor genoemde kritische kanttekeningen over enkele details uit het boek zijn geschreven vanuit de optiek van de volwassene. Omdat het boek voor kinderen is geschreven zijn deze opmerkingen eigenlijk van ondergeschikte betekenis, voor hen zullen deze punten nauwelijks een rol spelen. En juist voor hen heeft Inge Oostdijk geschreven.
Ze heeft er een heerlijk boek van gemaakt, heel geschikt om samen met hen door te nemen en om op die manier in gesprek te komen over de kerkdienst. De diskussievragen aan het eind van iedere bladzijde kunnen dit gesprek vergemakkelijken. Maar: het is niet alleen voor de kinderen! Hoeveel volwassenen denken b.v. niet dat de ouderling met de handdruk aan het begin van de dienst de voorganger sterkte toewenst?
En wat te denken van de suggestie om enkele punten uit de preek zelf op te schrijven, om daarmee de preek beter te kunnen onthouden?
Trouwens, ook een predikant die in de kerkdienst speciaal aan de kinderen iets uit wil leggen, zal met dit boek zijn voordeel kunnen doen!
Het boek is dus geschreven voor de kinderen, maar volwassenen kunnen er ook heel veel van leren! Voor de hele gemeente van harte aanbevolen!
Inge Oostdijk, Ga je mee naar de kerk?, Uitgeverij De Vuurbaak, Barneveld, 91 blz., f17 ,50.
H. A. Algra, De Helder