Pastorale Notities
1988-06-10
Open Brief- Jaargang 32
- nummer 23
Aan ds G. van den Brink, emeritus predikant van de Nederlands Gereformeerde Kerk van Rotterdam-Overschie.
Beste collega
Je bent nu dus emeritus predikant.
Ik ga op dat feit per open brief in. Dat doe ik omdat er dit jaar nogal wat collega 's voor eenzelfde insnijding in hun leven staan.
Misschien leest er hier en daar een mee.
Ik denk dat je aan deze fase van je leven met gemengde gevoelens bent begonnen. Het verdriet om het afscheid drijft waarschijnlijk nog een beetje boven want er zijn banden gegroeid die zich niet zonder pijn laten verbreken. Maar daaronder voel je al de opluchting en de verlichting omdat veel van wat in de laatste tijd steeds zwaarder ging wegen nu niet meer hoeft.
Dat laatste, dat gevoel van verlichting bedoel ik, moet straks de boventoon worden, dat moet het winnen omdat de Opperherder het zo heeft bedoeld.
Wij hebben als gereformeerden altijd vermoed dat het Zijn bedoeling is dat een dienaar des Woords "eens wettig beroepen zijnde" (ik citeer uit het hoofd de oude DKO) levenslang aan de kerkedienst verbonden blijft. Om aan de zwarigheid daarvan tegemoet te komen hebben de kerken de emeritering ingesteld.
En wat pastoraal is dat allemaal geregeld!
Vorige week schreef ik iets over dat herder en schaap zijn in enen van de dienaar des Woords.
Door de emeritering honoreren de kerken dat feit. Daarmee scheppen zij ruimte voor het schaap in de herder en maken ze ons duidelijk dat het genoeg is dat de Goede Herder tot aan zijn dood herder bleef, ook toen Hij als een schaap ter slachting werd geleid was Hij toch allereerst de herder die zijn leven voor de kudde gaf Maar het fijnzinnige van de emeritering ligt geloof ik toch nog in iets anders.
Terwijl de kerken de zwarigheid van de levenslange dienst inperken, handhaven ze tegelijkertijd het voorrecht daarvan door ons de eer en de naam van dienaar des Woords te laten behouden.
Daarmee behouden we de bevoegdheid om de dingen te doen waarnaar onze harten toch blijven uitgaan, zolang onze God krachten geeft. Ik ben zelf altijd kinderlijk blij als er weer een blauw boekje uitkomt en ik zie onder Groningen mijn naam staan als emeritus predikant. Dat gevoel van nog mee te mogen doen als we kunnen.
Maar je mag ook 'nee' leren zeggen, zoals het ook Hem wel eens te veel is geweest.
Als dan nu het najaar voor je aanbreekt of de nazomer om het wat eufemistisch te zeggen, dan hopen wij ook in Opbouw nog op wat late vruchten. Dat zijn meestal niet de slechtste.
En de Goede Herder geve je met je vrouwen kinderen in deze levensperiode leven en overvloed want daarvoor is Hij gekomen.
Met hartelijke groet, Jaap Kranenburg