Hymenaeüs en Philétus en prof. Schippers
1987-04-10
Anderen kunnen door een te grote dosis vroomheid ons geloof beschadigen; Paulus waarschuwt daartegen in wat hij vertelt omtrent Hymenaeüs en Philétus, die zeggen dat de opstanding al heeft plaatsgehad (2 Tim. 2:17v). Zou het omgekeerde ook mogelijk zijn? Ik bedoel: zou iemand door zwakheden en gebreken - al of niet tegen zijn wil in hem overgebleven - ons te hulp kunnen komen? Het gebeurde in de tijd dat in Amsterdam de traditionele opvoeringen van Vondels 'Gijsbrecht en Aemstel nog plaats vonden in de eerste dagen van het jaar: kompleet met Thomasvaer en Pieternel. Het woord bespreekbaar kenden wij nog niet, maar in onze vriendenkring vroegen wij ons af of een bezoek aan dit evenement geoorloofd zou zijn. Wel waren wij allen al eens voor de vraag gesteld of wij in de schouwburg zouden durven sterven, maar dat durfden wij ook niet op een kerkelijke vergadering dus dat argument sprak ons niet zo aan: Wij besloten dat het ermee door kon. Er zaten in de Gijsbrecht tenslotte ook mooie kerstgedachten, nietwaar?- Jaargang 31
- nummer 14
Ik moet toegeven: onze harten bonsden wat onrustig toen we in het schemerdonker van de schouwburg in onze stoelen zaten. Maar al na een paar minuten boog één van mijn vrienden' zich naar mij toe en zei: "Je raadt nooit wie er vijf stoelen bij je vandaan zit". Ik raadde dat inderdaad niet. Mijn vriend fluisterde: .Reinier Schippers. Het gebruik van de voornaam diende tot versterking van het geruststellende karakter van zijn mededeling. U moet weten dat prof dr. R. Schippers toen hoogleraar in de ethiek was aan de VU en door ons werd aanvaard. als de man die terdege wist wat een gereformeerd mens past en betaamt.
Wat een heerlijk moment, lezer. Kunt u erin komen? Mijn hart was als een paard dat uit volle galop overging in een rustige en blijde draf. Ik overwoog nog even of prof. Schippers daar misschien beroepshalve zat om de volgende dag zijn studenten uit eigen waarneming te kunnen rapporten omtrent het werelds karakter van der schouwburg in het algemeen en van de Gijsbrecht in het bijzonder. Maar neen! Zelfs in de schemer viel waar te nemen dat zijn aandacht niets professioneels had. Hij vond het echt mooi, die verzekering geef ik u. En bij Thoemasvaer en Pieternel was zelfs rijen verder te horen hoezeer hij zich vermaakte. Wat kan die man lachen. Wij hadden een kostelijke avond.
Enkele jaren later schreef prof Schippers zijn veel besproken boek 'De Gereformeerde Zede'. Toen pas hoorden wij van vrijgemaakte boekbesprekers dat wij helemaal niet zo gunstig hadden mogen denken over prof. Schippers als kenner van de gereformeerde zede. Maar wat ons betreft kwam die mededeling te laat. Onze harten waren toen al te zeer gerustgesteld. Wij zijn nog een paar keer naar de Gijsbrecht geweest. Prof. Schippers hebben we daar niet meer gezien, maar wij hadden hem, toen ook niet meer nodig.