In memoriam: Prof. dr. J. P. Versteeg
1987-05-02
Op de dag van de verrijzenis van onze Here Christus overleed in Frankrijk, waar hij samen met zijn gezin van de vakantie genoot, Johannes Pieter (Jan) Versteeg. Een hartstilstand maakte een einde aan het arbeidzaam leven van de christelijke gereformeerde hoogleraar.- Jaargang 31
- nummer 17
Het is goed om ook in Nederlands gereformeerde kring stil te staan bij het overlijden van prof. Versteeg. Hoevele jonge predikanten immers hebben gedurende hun 'Apeldoornse' studietijd niet met vreugde zijn colleges bijgewoond? En ook in wijder kring was prof. Versteeg in onze kerken zeker geen onbekende. Hij was een gezien spreker op ontmoetingsdagen tussen chr. gereformeerden en Ned. gereformeerden. ook op de Landelijke Vergaderingen kon je hem tegenkomen.
Hij was altijd geïnteresseerd en bereid zich in te zetten in zaken die de eenwording van beide kerken dichterbij konden brengen. Als prof. Verste eg sprak over de verschillen tussen de Chr. Geref. Kerken en de onze - hij was er de man niet naar om verschillen onder synodestoelen of collegebanken te steken - dan zag hij die verschillen liever getypeerd als bouwstenen dan als struikelblokken. Van elkaar verschillende stenen maken de éne Kerk van Jezus Christus kleurrijk en levend. Maar, aldus Versteeg,je kunt die andere stenen bij de bouw van de éne kerk ook laten liggen: dan worden het struikelblokken. In deze wijze van omgang met elkaar is prof. Versteeg ook zelf gekarakteriseerd. Een man die het positieve in de ander zocht, wist te vinden en waarderen. Altijd erop uit de ander tot zijn recht te laten komen.
Kerkelijk-wetenschappelijk
Ook in de kring van de theologische - nauwkeuriger: nieuwtestamentische wetenschap laat prof. Jan Versteeg een voelbare leegte achter. Zijn publicaties kunnen worden aangemerkt als helder, praktisch en goed leesbaar.
Zowel de theoloog als de niet-theoloog hadden (en hebben!) veel aan wat hij schreef. Het hoge wetenschappelijk niveau dat zijn publicaties kenmerkt stond nooit op gespannen voet met het zicht op de gemeente van Jezus Christus. Door zijn wetenschappelijke arbeid werden de kerken gediend. Kerk en wetenschap zijn bij Versteeg nooit twee verschillende grootheden geweest, maar werden altijd op elkaar betrokken.
De kracht van het gepubliceerde werk van prof. Versteeg ligt in de eenvoud en in het element van de verrassing. Hij verstond als weinigen de kunst' om oude , woorden een vulling te geven waardoor het oude opnieuw ging spreken. Zo schrijft hij in het boekje 'Bijbelwoorden op de man af over "De wil van God (en ons lijden) de - nu wel zeer troostrijke - passage: "In het licht van God wordt alles omgekeerd. Ook met het lijden bedoelt God het eind van het lijden. Soms wordt daarvan iets duidelijk. Het duidelijkst kwam dit uit in het lijden van Jezus aan het kruis. Dat lijden heeft God gemaakt tot de bron van het hoogste heil.
God gaat met het lijden zijn eigen weg. Ook waar we daarvan niets zien, mogen we dat toch geloven." (110) Voor Jan Versteeg is dit 'geloven' nu 'zien' geworden. God is ook met hem Zijn eigen weg gegaan. Dat mogen wij geloven. Trooste de Here mevr. Versteeg en de kinderen in dit onuitsprekelijke verlies van echtgenoot en vader. Trooste de Here de Chr. Geref. Kerken. Trooste de Here' ook onze kerken.
"Jezus leeft en ik met Hem!
Dood, waar is uw schrik gebleven?
Jezus leeft!
Nu is de dood mij de toegang tot het leven"
(lied 217: 1a, 4a)