Nabije en verre contacten met andere kerken
1988-07-01
"Nabij of ver wij zijn verbonden: / één Heer en één geloof, één doop, / één Geest is tot ons neergezonden, / en één is aller liefde en hoop". Dit lied werd zaterdag 18 juni j.l. op de vierde zitting van de Landelijke Vergadering in Dronten door alle aanwezigen gezongen. Onderwerp van deze zitting was het contact en de samensprekingen met andere kerken in binnen- en buitenland. Verschillende kerken hadden vertegenwoordigers gestuurd. Professor du Plooy was aanwezig voor die Gereformeerde Kerken in Suid-Afrika; de Eglises Réformées Evangeliques Independantes de France werden vertegenwoordigd door ds Lewin. Uit ons land werd de Christelijke Gereformeerde Kerk vertegenwoordigd door br. Van Malkenhorst en ds Starreveld. Ds Starreveld rapporteerde ook over de laatstgehouden Gereformeerde Oecumenische Synode in Harare (nu de Gereformeerde Oecumenische Raad genoemd).- Jaargang 32
- nummer 26
Praeses J. C. Schaeffer opende de vergadering met de woorden van Efeze 3 : 1-13. "Dit gedeelte gaat over het geheimenis van de Christelijke Kerk.
Jood en heiden hebben samen deel aan het heil van Christus. Aan de voet van het kruis hebben ze elkaar gevonden.
Daar werd hen verzoening en vrede aangeboden. Paulus zegt in vers 5 dat God met Zijn goddelijke wijsheid de tijd heeft laten rijpen tot volheid. Het samenleven van Joden en heidenen is een teken van Christus' overwinning. In vers 10 heeft Paulus het over overheden en machten. Denken we daarbij aan duivelen en demonen? Want de duivel moet knarsetandend toezien dat Joden en heidenen met elkaar samen gaan. De duivel verliest daardoor steeds meer macht. Maar met die machten kunnen ook, zoals Petrus zegt, goede engelen bedoeld worden. Hoe zijn wij als kerk van Christus zó dat de demonen huiveren en de engelen juichen? In de gemeente van Christus hebben we oog voor elkaar. We mogen elkaar aanvullen.
We verketteren elkaar niet, maar in liefde zullen wij één zijn. Wij mogen elkaar ontmoeten aan de voet van het kruis van Christus".
Independentisme
Ds H. J. van der Kwast stelde Professor du Plooy aan de vergadering voor. Hij vertelde dat Professor du Plooy hoogleraar in kerkrecht is in Potchefstroom.
Onze kerken zijn twee keer op de Doppersynode aanwezig geweest sinds wij met deze kerken correspondentie voeren.
Professor du Plooy: "Onze synode vindt het belangrijk dat wij met uw kerken correspondentie voeren. Tijdens onze laatstgehouden synode kwamen echter twee punten naar voren die ons in onze verhouding tot uw kerken verontrusten.
In de eerste plaats zijn er in uw Akkoord _voor Kerkelijk Samenleven (AKS) openingen voor independentisme en vervolgens staat er in de AKS te weinig tegen dwaalleer. Onze synode wil u dan ook aanmoedigen om zo snel mogelijk terug te gaan naar de Dortse Kerk Orde.
Over het onderwerp waarover u nu veel spreekt, nl. de vrouw in het diakenambt, hebben wij negen jaar gedegen studie gemaakt. Wij zijn tot de conclusie gekomen dat de schriftgegevens niet zodanig zijn dat het geoorloofd is de vrouw in het diakenambt te laten functioneren.
Ook moeten wij meedelen dat die Gereformeerde Kerken van Suid-Afrikazich verplicht hebben gezien de band met de
GOS na 42 jaar te verbreken".
Professor E. Schuurman, voorzitter van de sectie buitenland van de commissie voor contact en samensprekingen met andere kerken, was dankbaar voor het feit dat die Gereformeerde Kerk van Suid-Afrika zich op de Landelijke Vergadering lieten vertegenwoordigen.
"Hierdoor merken wij dat wij als kerk niet alleen staan. U deelt hetzelfde geloof, uw kerken behoren tot dezelfde gereformeerde familie". Professor Schuurman stelde dat hij zich had geschaamd over het feit dat het op de synode van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika tot een confrontatie tussen de Nederlands Gereformeerden en de Gereformeerden (vrijgemaakt) was gekomen. "De beschuldigingen die daar aan ons adres zijn geuit waren onjuist.
Wij willen gereformeerde kerken blijven. Het is onze diepe overtuiging dat de breuk van '67 ongeoorloofd en onverantwoord was. Wij willen de geslagen breuk wel bespreken; wij willen hen wel aanvaarden", zei Schuurman.
Zendingsterrein
De vertegenwoordiger van de Franse kerk, ds Lewin, sprak over de zwakke situatie van de kerk in Frankrijk.
Slechts een half procent van de bevolking is lid van een bijbelgelovige kerk.
"Frankrijk is een zendingsterrein. Uw praktische en financiële hulp is nog steeds erg nodig. Wij vragen die niet voor onszelf, maar voor de verkondiging van het evangelie. De noden zijn groot, maar het oogstveld is van God".
Ds Lewin vertelde nog dat zijn kerk onze kerk had leren kennen op de GOS, waar wij toen aanwezig waren als waarnemers.
Ds Starreveld, die namens het Christelijk Gereformeerd deputaatschap naar de bijeenkomst van de GOS in Harare is geweest, vertelde de Landelijke Vergadering over zijn bevindingen daar. " Eerst was de Constitutie aan de beurt. Zonder discussie werd de naam veranderd. De GOS is opgehouden te bestaan en veranderd in de REC, de Gereformeerde Oecumenische Raad.
Dat geeft een meer vrijblijvend karakter.
De basis van de Constitutie werd opnieuw geformuleerd, waarbij de belijdenisgeschriften een ondergeschikte plaats kregen".
"Concluderend moeten we zeggen dat deze GOS een synode van anticlimax is geweest. Wanneer men innerlijk al afscheid van elkaar heeft genomen is het.
niet moeilijk om als vreemden met elkaar om te gaan.", aldus Starre veld.
Na dit gehoord te hebben, werd het commissievoorstel inzake de Gereformeerde Oecumenische Synode met een meerderheid van stemmen aangenomen.
In dit voorstel staat: De Landelijke Vergadering besluit - ondanks de diepe verbondenheid met vele gereformeerde lidkerken van de GOS - geen lid te worden van de GOR; niet langer waarnemers te zenden naar de GOR; de financiële bijdrage aan de GOR met directe ingang te beëindigen. De Landelijke Vergadering draagt de commissie voor contact en samensprekingen met andere kerken dan ook op zich te bezinnen op de mogelijkheden om samen met voormalige lidkerken van de GOR op een andere wijze aan onze oecumenische roeping in de wereld inhoud en gestalte te geven en in overleg met de christelijke gereformeerde deputaten attent te blijven op initiatieven op dit gebied".
Prediking
Het laatste agendapunt was de bespreking van het rapport van de commissie inzake contact en samenspreking met binnenlandse kerken.
Voordat de bespreking plaats vond kreeg ds Starreveld de gelegenheid om namens de Christelijke Gereformeerde kerken te spreken over de samensprekingen.
"Het is met onze verhouding merkwaardig gesteld. Er zijn gemeenten die samen een gemeente vormen. En er is kanselruil. Maar aan de andere kant is het ook merkbaar dat we niet tot elkaar kunnen komen. Na een eerste fase van erkenning, zijn we nu terecht gekomen in een fase van het zich eigenmaken van wat de ander beweegt. Instemming met de gereformeerde belijdenis kan een louter theoretische aangelegenheid zijn.
De eenheid van de kerken heeft alles te maken met de eenheid van het geloof, de bevinding van het geloof. Het kost "ons heel veel moeite mee te voelen in een nederlands gereformeerde preek.
Dat zit niet in de schriftuitleg, maar in de toepassing van de preek voor het geestelijk leven. De toeëigening van het bei! moet startpunt zijn om nu werkenjk als kerken één te zijn in geloof en geloven.
Het is een voorlopige hulp in het elkaar verstaan en het verstaan van het evangelie. Samen willen wij buigen voor het volmaakte Woord. We moeten elkaar vasthouden, omdat we elkaar nodig hebben. Voorlopig nog ieder in zelfstandigheid, maar de Here Jezus heeft zelf voor ons gebeden: dat zij allen één zijn!"
Tijdens de bespreking bleek dat veel afgevaardigden teleurgesteld waren over de weinige vooruitgang in het contact met de christelijk gereformeerden. Verder vonden zij dat onze bezwaren ten opzichte van de christelijk gereformeerden ook wel genoemd mogen worden en niet alleen andersom.
Het moderamen besloot deze zitting nog geen voorstel in stemming te geven, maar te wachten op een breder en meer uitgekristaliseerd voorstel van de commissie over de voortzetting en aanpak van de samensprekingen tussen onze kerken en de Christelijk Gereformeerde kerken.
De volgende Landelijke Vergadering is op D.V. 3 september. De onderwerpen, die dan besproken worden, zijn: Hoge Overheid, studieschuld, en besluitvorming over openstelling van het diakenambt voor zusters dergemeente. De vergadering werd afgesloten met het zingen van lied 305: ,,0 Heer, uw onweerstaanbaar woord, / drijft rusteloos de eeuwen voort, / wat mensen ook verzinnen.
/ En waar de weg onvindbaar scheen / mochten wij door geloof alleen / de tocht opnieuw beginnen / (..... ) Hervorm, herschep ook ons geslacht, / opdat het door de wereldnacht / de weg vindt naast uw woning.