Ik zal er zijn
1988-07-29
"Geef me een plaats waar ik staan kan - en ik zal de aarde bewegen" ... schijnt een oude Griekse geleerde trots te hebben uitgeroepen, toen hij de hefboom had uitgevonden.- Jaargang 32
- nummer 28
Maar die plaats was er niet.
De aarde bewegen kon ie dus niet.
Dat roepen om een vaste plek lijkt gebleven; al is de trots van de uitvinder er uit.
"Geefme een vast 'iets' om naartoe te leven -en ik kan er weer tegen" ... hoorje veel mensen wanhopig roepen vandaag.
Maar dat "iets" schijnt er niet te zijn en heel wat mensen zien het vandaag dan ook niet meer zitten.
Het "Behouden huis" van Willem Barentsz op Novazembla; die veilige schuilhut, die de elementen trotseerde, heeft plaats gemaakt voor het "Behouden huis" van W. F. Hermans ... Dat door een laatste handgranaat uit elkaar gescheurde hol. Dat tochtig brok steen inwendig vol afbraak en vuiligheid.
Zoals de schrijver aan het slot van zijn ver.haal ons vertelt. Een bekende bioloog (Richard Dawkins) is op grond van zijn computeronderzoeken van mening dat alle gepraat over zin en doel van ons bestaan ON-zin is.
Geen oorsprongsbeginsel is er - zegt hij ergens - geen stuwende kracht en geen doel.
En hoe moordend zijn gedachten ook zijn; hij heeft gelijk wat betreft de VERBANDEN, die hij meent te zien.
Geen oorsprong - geen doel.
Die twee gaan altijd samen.
De mens is zijn DOEL kwijt geraakt, toen hij het zicht op zijn OORSPRONG verspeelde in de evolutiedenkbeelden van zijn eigen hoogmoed.
Toen de mens dacht op zijn troon te klimmen; zich zelf uitriep tot maat van alle dingen; op aansporen van Satan zelf uit zou maken wat goed is en kwaad, is die mens in een gat gevallen en viel de toekomst stuk.
Verdreven uit het paradijs.
Wie met Genesis I het "lied van de schepping" niet wil zingen gooit een handgranaat in het "behouden huis"
dat veiligheid en bescherming bieden kan en maakt het leven tot een zinloos bouwval zonder toekomst voor morgen, daarom zonder zin voor vandaag. Een "eenzaam avontuur" waarvan de Prediker zegt: "IJdelheid der ijdelheden het is al ijdelheid."
Eén uitweg is er dan... DE WEG TERUG.
Terug naar Genesis I; naar God de Schepper van alle leven. Maar deze weg kan een mens alleen op z'n knieën gaan, in de erkenning van die Ander, Die het voor het zeggen heeft.
Maar juist van deze weg zegt de mens vandaag: Dat nooit!
Toch blijkt het in dat zinloze gat zonder toekomst geen leven te zijn en zo zien we vandaag velen Gongeren vooral) stuk gaan in de greep van middelen, die lijken te voldoen aan de wens van een al vrij oude popsong: "Stop de wereld ik wil er af".
Maar dat kan niet.
Je kunt het zingen;je kunt het met drank en drugs of overmatig roken misschien proberen ... en even soms lijkt het misschien te lukken ... maar je valt op de wereld terug als een raket na een mislukte lancering.
Dan is de grote greep, die ons verlossing moet brengen de greep naar het "hier en nu" - zonder verleden zonder toekomst. Kiezen voor je zelf; je zelf waar maken; gewoon je zelf zijn. De modekreten van onze dagen.
De schijnoplossing van het "IK ZAL er zijn" hier en NU en VANDAAG, want "Ik DURF er te zijn" - kijk maar hoe stoer ik loop hoe stoer ik me kleed.
Maar als een geschenk van "Er te MOGEN zijn" wordt het leven niet meer gezien en ervaren, omdat de terugtocht naar de Schepper als de GEVER van het leven als mensonwaardig wordt weggeschoven.
Deze tijd is vooral ingezet door de Beatless.
Met hun sgt. Pepper's lonely hearts club band schopten ze, ruim 20 jaar geleden nu al weer, een ingeslapen wereld wakker. Vorig jaar was er een documentaire van voor de TV.
Ik weet niet jongelui of jullie je er nog veel van herinneren. Het is voor jullie al weer verleden tijd.
Al lopen de CD's er van nog met een sneltreinvaart. De flower Power; provo's en hippies; de live en de loveinns.
Als je kunt moet je die documentaire nog eens proberen te pakken te krijgen.
Hoe verder het stuk komt, hoe duidelijker het wordt: Je leven HIER wordt bepaald door wat je van de TOEKOMST verwacht.
En dat is echt niet zo vreemd. Eigenlijk is dat altijd het geval.
Kijk maar eens naar een sportman of -vrouw.
Een bokser bijv. Midden in de winter zie je hem in een korte broek in de sneeuw hollen. Je vraagje af: Is die man' gek of zo iets? Tot je ontdekt dat ie oefent voor een komende wedstrijd. Dan ineens is dat stomme lopen in de sneeuw niet zo stom meer. Als je die TOEKOMST niet weet zeg je: "Die man is gek".
Alsje die toekomst weet zegje: Nu snap ik het. Hij holt vandaag in z'n korte broek in de sneeuw omdat ie volgende maand in conditie moet zijn."
Zo is eigenlijk altijd je leven VANDAAG door je TOEKOMST bepaald.
Zo is het ook in die documentaire waar ik het zo even over had. Maar ... die mensen blijken geen toekomst te hebben.
Hun toekomst is leeg.
Tenslotte zegt iemand als samenvatting zo ongeveer: "Het enige dat werkelijk is en werkelijk telt is VANDAAG. Het gaat er om NU televen. Dát alleen is . belangrijk. Het verleden is weg en overdoen kun je het niet. En de toekomst...
op de toekomst kun je hopen ... maar of die er is??? - misschien wel, misschien niet".
Als zo de toekomst; het "Ik zal er zijn" een "misschien" voor je wordt kan het "er vandaag" uiteindelijk ook geen zin en geen doel meer hebben.
Als je dan uit dat zijn vandaag, uit dat "hier en nu", niet alles kunt halen wat er in zit - door ziekte, handicap of wat ook maar - kan het niet anders ofje valt in handen van dwaze bedriegers die je wijsmaken dat "er uit stappen" de enige oplossing is. .
Zo wordt de dood ons aangereikt als vriendelijke, helpende hand door vriendelijke helpende medemensen en het lijkt het klapstuk te zijn van het grote vuurwerk van ons menselijk kunnen.
Maar genoeg hierover vandaag.
Zoals de apostel Paulus in I Cor. 15 : 20, dwars tegen al dat dwaze gepraat van zijn dagen in, ineens zegt: "MAAR CHRISTUS IS OPGESTAAN!.
.. zo mogen wij vandaag zeggen tegen alles in: MAAR DE TOEKOMST IS ER. De TOEKOMST, die ons leven hier en nu en vandaag mag bepalen en zin geven mag.
De TOEKOMST van het "IK ZAL ER ZIJN" gegrond in Gods Vaderhart vol liefde voor in zich zelf toekomstloze.
mensen.
Door de Heilige Geest mag immers Petrus ons zeggen: "Wij verwachten naar Zijn belofte een nieuwe hemel, een nieuwe aarde."
Onheils-profeten van alle kanten mogen vandaag hun kraaienmars van dood en toekomstloze wereldellende kraaien - en vóór je het weet kraai je zelf in een moedeloze bui soms mee ...
Vóór je het weet zing je mee: "Stop de wereld ik wil er af... Stop de kerk ik wil eruit". "Maar wie zo praat heeft de belofte niet gezien; Gods grote toekomst niet ingedronken.
Door die belofte mogen we HIER EN VANDAAG leven vanuit het wonder van het "Ik ZAL er zijn".
Niet omdat "IK" niet stuk te krijgen ben, maar omdat we een HEER hebben, Die is en Die was en Die komt.
Vanuit dat TOEKOMSTWONDER van-belofte leven we in deze wereld, (zegt Paulus in zijn brief aan de gemeente van Filippi als burgers van een rijk in de hemelen.
De mensen in Filippi verstaan dat beeld.
Als Romeinse kolonisten veelal, leven ze daar in de Griekse wereld naar de stijl, de regels, de zeden van de moederstad ROME. Zo leven wij vandaag in deze wereld naar de stijl, de zede en uit de kracht van de wereld van morgen; de wereld van onze HEER, Die de dood overwon.
Groter wonder, groter feest is er niet.
Maar wie even doordenkt voelt het al aankomen ...
Dat wordt boksen.
Want laten we niet denken dat de wereld dat neemt.
Leven in deze wereld, waar toch de duivel nog overste is, naar de stijl van het Rijk van onze Heer ... dat betekent, zo vertelt de Bijbel ons: VREEMDELINGSCHAP ... een vreemde eend zijn in de bijt.
Een vreemde eend op je werk, in de klas of weet ik waar.
Dat wordt boksen... allereerst misschien wel tegen je eigen "IK". Zijn we er op voorbereid?
Trainen we er voor? Wagen we het nog?
In deze wereld "Heel anders" te zijn.
Je houdt het alleen maar vol zegt Paulus in Efeze 4 : 20 als je CHRISTUS HEBT LEREN KENNEN.
Dat wil zeggen: als je een band hebt aan de HEER.
Maar dán kan het ook.
In de kracht van de HEER kan het.
Ook wat de mensen betreft ga je dan niet alleen je eenzame weg.
Want in die band aan de HEER komt er ook, dat kan niet anders, de band met allen, die met jou hier vreemdeling zijn, die met jou leven vanuit het "Ik zal er zijn" die grote TOEKOMST van de HEER: omdat ze samen met jou hebben die band aan diezelfde HEER.
Meestal is dat "samen" er eerder nog dan het "ik"!
Dan ga je SAMEN als vreemdelingen je weg. Hand in hand. En dat SAMENGAAN is in je leven hier en nu te zien en te voelen. Dat kan niet anders.
Dan komt er in je leven ook die eigenaardige spanning, die misschien alleen het geloof maar kent: De spanning dat vanuit die grote toekomst je leven hier en nu pas zin krijgt en doel- dat het pas zin heeft te leven hier en nu en vandaag, omdat die grote toekomst er is.
En dat tegelijk VANUIT DIE TOEKOMST je leven hier en nu toch het één en het al niet meer is. Niet meer "het einde".
Uiteindelijk benje immers op weg naar een "beter vaderland".
Ik weet wel; altijd komt dan het afgezaagde verwijt van die wissel op de eeuwigheid en dat opium van het volk, waar een dwaas vereerde Marx al mee liep te venten; zoals de pinda-Chinees van voor de oorlog zijn "Pinda lekka"
het volk probeerde aan te smeren.
Duizenden hebben met die stroperige supstantie hun tanden verwoest... honderdduizenden hebben met Marx' koopwaar hun leven verwoest.
En de kerk leek bang te worden onder het geweld van dwaze propaganda en leek geen woord van de grote toekomst meer te durven zeggen. De kerk kwam met de schijnoplossing van een soort "hier en nu medemenselijkheidstheologie".
En dacht zo het volk te houden.
Maar de kerken liepen en lopen leeg.
Geen wonder ook.
Immers een kerk, die niet meer durft te spreken van uitzicht op en leven vanuit de wereld van straks, heeft voor de wereld van vandaag niets te zeggen, dat politici en economen niet beter hebben gezegd of zeggen kunnen.
Laten we dan samen biddend op weg blijven; als vreemdelingen, samen hand in hand de grote toekomst tegemoet.
In de kracht van onze HEER elkaar helpend en steunend. SAMEN - want uiteindelijk is het toch niet de toekomst van het "IK zal er zijn" ... maar die van het "WIJ ZULLEN er zijn". De grote toekomst van de bruiloft van het Lam, waar geen eenzame Nederlands Gereformeerde zijn solistische harp zal bespelen, maar waar heel Gods volk zal zingen in de grote schare, tot eer van onze HEER, Die ons kocht met Zijn bloed.
Onze HEER, Die geen losse individuen maar een VOLK wilde redden, zoals al de engel in Matth. I mocht vertellen.
En weer wordt ons leven vandaag bepaald door wat we van de toekomst verwachten.
Wie naar dat VOLK, naar dat SAMEN, uitziet en toeleeft zal met dat "samen en dat volk" vandaag voorzichtig omgaan en er wel voor oppassen dat niet in gevaar te brengen door eigenzinnige individuele experimenten.
Laat het resultaat van deze fijne dag mogen zijn, dat we naar huis gaan met de grote vreugde van dat SAMENGAAN en SAMEN-ZIJN versterkt in ons hart. En laat er tegelijk in ons hart een nieuwe voorzichtigheid geboren worden dat SAMEN-LEVEN-VANUIT de belofte van de GROTE SCHARE straks, niet te verstoren.
Dat zal best moeite kosten.
Misschien zal meer dan één een otTer moeten brengen of het gevoel hebben dat te moeten doen.
Maar ... de GROTE TOEKOMST is het waard ... EN de lokroep van die toekomst geeft ons moed en kracht, omdat het niet onze zaak is maar de TOEKOMST van onze HEILAND EN HEER.
En ... eens als de bazuinen klinken, uit de hoogte links en rechts, duizend stemmen ons omringen, ja en amen wordt gezegd, rest er niets meer dan te zingen ...
dan ... dan is het pleit beslecht.
En samen levend vanuit die grote belofte mogen we zeggen: "WIJ ZULLEN ER BIJ ZIJN."