In Memoriam ds B. Geuchies
1987-08-07
In de vroege morgen van de 6e juli is ds B. Geuchies gestorven en op vrijdag 10 juli werd hij begraven. Gezaaid in zwakheid en verderfelijkheid om straks op te staan in krachten onverderfelijkheid.- Jaargang 31
- nummer 29
Aan de groeve stonden zijn vrouw en zijn familieleden, zijn collega's en vele, vele gemeenteleden. De gemeente in Wapenveld rouwde. Want daar lag zijn levenswerk gedurende acht en twintig jaren. Daar voelde hij zich thuis en daar vestigde hij zich opnieuw nadat hij in Heerde als emeritus-predikant hulpdiensten had verricht. Berend Geuchies stamde uit een oud "Afgescheiden" geslacht. Zijn overgrootvader was predikant in de toenmalige Christelijke Gereformeerde Kerken te Rotterdam en te Bunschoten-Spakenburg. En zijn achterkleinzoon kwam na volbrachte studie aan de Theologische Hogeschool.
te Kampen als jong predikant in Daarlerveen. Daar beleefden ds en mevrouw Geuchies de tweede werelddoorlog en de kerkstrijd, die uitliep op de Vrijmaking. Na tien jaren Daarlerveen volgden acht en twintig jaren van actieve dienst in Wapenveld.
Ds Geuchies had zelf nooit gedacht, dat hij zolang in het vredige en rustige dorp aan de noordelijke Veluwe zoom zou blijven. Maar ondanks beroepen die kwamen, is het Wapenveld gebleven, tot de datum van de emeritering toe. Daar heeft onze broeder met grote zegen gearbeid. De gemeente in Wapenveld plukt er nog steeds de vruchten van. Mij werd toevertrouwd: "Sommige dominees zijn meer herder dan leraar, anderen meer leraar dan herder, maar ds Geuchies was in beide opzichten goed!"
Velen herinneren zich zijn catechisaties.
Hij wist de jeugd te boeien. En hij kende de hem toe betrouwde schapen door en door. Hij las veel in het boek van zijn gemeente en studeerde daarnaast hard. En de resultaten kwamen elke zondag in twee korte, pittige preken. Al die jaren in Wapenveld was niet alleen de bediening van het Woord op de zondagmorgen, maar ook de namiddagpreek aan de hand van de Catechismus fris. Altijd weer anders.
Persoonlijk heb ik ds Geuchies leren kennen in het eind van de jaren zestig.
Dat waren de "roaring sixties ", ook in het leven van de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt). We hadden bewogen en moeilijke classisvergaderingen in Wezep en Ermelo. Het rustige optreden van ds Geuchies maakte op ons diepe indruk. Als er heftige discussies werden gevoerd, kwam ds Geuchies altijd met een beroep op Gods Woord. Hij deed een appèl; niet op het gevoel of het verstand, maar op het gelóóf van de broeders.
Hij wees er op, dat de band, die ons samenbond niet gelegen was in formules en artikelen, maar in het geloof, dat alles verwacht van Christus.
Toen de breuk ook in de Wapenveldse gemeente kwam, heeft dat hem veel verdriet gedaan. Gelukkig onttrok zich slechts een minderheid. En ds Geuchies bleef Wapenveld trouw.
Na zijn emeritering deed hij vijf jaar hulpdiensten in het naburige Heerde, maar daarna keerde hij samén met zijn geestige en blijmoedige vrouw, die hem tot bijzonder grote steun geweest is, naar Wapenveld terug.
De Heere schonk ons in ds Geuchies een markante dienaar des Woords.
Een man van brede Schriftkennis en grote belangstelling, voor de kerkgeschiedenis.
Een broeder die niet de publiciteit zocht, dat lag hem niet, maar die op zijn eigen plaats het hem toevertrouwde talent beheerd en gebruikt heeft. Een man van weinig woorden, die de kunst verstond om te luisteren, maar die ook zeer onderhoudend kon zijn en een gesprek vaak een heel positieve wending kon geven.
Tenslotte: een broeder, die zijn eigen zonden kende en beleed en die wist te roemen in de genade van de Heere Jezus.
We zijn dankbaar voor alles wat God in deze dienstknecht, geschonken heeft. En we willen zijn geloof navolgen.
De HEERE vertrooste mevrouw Geuchies en Hij geve ons allen, met name de gemeente in Wapen veld, een dankbaar hart voor het vele goede, gedurende vele jaren geschonken in dominee Berend Geuchies.
(Ten gevolge van de vakantie op de drukkerij kon dit artikel niet eerder geplaatst worden.)