Ingezonden
1988-09-30
Bijbel mee!- Jaargang 32
- nummer 36
Toen één van onze kinderen met haar opa en oma mee mocht naar één van de grote protestantse kerken in ons dorp, verheugde ze zich erop daar haar vriendinnen uit de brugklas te zien: iets wat haar in onze eigen Nederlands Gereformeerde kerk praktisch nooit overkomt.
Toen ik bij thuiskomst informeerde of ze inderdaad iemand van hen gezien had was haar verbijsterde reaktie: "of ik ben gek, of zij, maar ik was de enige van hen die mee zong."
Gelukkig konden we haar meedelen dat meezingen nog zo gek niet is, en dat de Here dat toch vast wel met plezier gadegeslagen had.
Wat haar blijkbaar niet opgevallen was, maar wat wij inmiddels wel weten, is dat het er aldaar met het Bijbelgebruik niet veel beter voorstaat. En dan bedoel ik niet wat de dominee op de preekstoel met de bijbel doet, maar dat bijna niemand een bijbeltje bij zich heeft of gebruikt!
En dat is gelukkig bij ons (nog) anders.
Ik denk hieraan nu ik aan een kleine ergernis lucht wil geven die mij iedere vakantie-periode weer overkomt bij het horen van sommige andere predikanten.
Sommigen van hen hebben nl. de gewoonte onmiddèllijk na het noemen van het te lezen schriftgedeelte met het voorlezen ervan te beginnen: alom wordt nog geritsel van dundrukblaadjes gehoord, maar dominee leest!
De gelukkigen die het ha enige tijd gevonden hebben, moeten de regels langssnellen om aansluiting Bij de voorganger te krijgen en kunnen nog net de laatste verzen meelezen. Om over de kansen van onze kinderen in dit opzicht maar te zwijgen.
We hebben ze een Bijbel gegeven, proberen ze te bewegen die in de Eredienst te gebruiken, (en dat valt niet altijd mee) opdat ze de weg leren vinden in dat Boek, waarvan we hopen dat ze er in thuis raken.
Beste predikanten die dit aangaat: ontmoedig de gemeente niet, en in het bijzonder de kinderen niet, hun Bijbel te gebruiken. Schaam u er desnoods niet voor ze een beetje te helpen bij het zoeken naar de moeilijke schriftplaatsen; daar hebben vaak de ouderen zelfs nog moeite mee.
Het zal toch zeker nooit aan een "Dienaar des Woords" mogen liggen dat ze tenslotte hun Bijbel maar thuis laten.
D. P. v. Voornveld, Zwanenburg