De nieuwe aarde
1987-11-06
Kranten lezen is geen plezierige zaak, vindt u wel? Eigenlijk wordt het papier geheel of hoofdzakelijk gebruikt om ons narigheden te vertellen. Oorlogen, ruzies, rampen, schandalen, dreigingen, vervuilingen, demonstraties, stakingen en heel de rest. Nooit eens een 'bericht van een mens, die zich bekeerde, of iemand die God prijst vanwege zijn genezing.- Jaargang 31
- nummer 42
En wat doen we met die berichten: Waar of onwaar, ze zijn niet geschikt om ons gelukkig te maken.
U kunt de televisie natuurlijk op nul zetten en van krant veranderen. U kunt uw huis tegen inbraak beveiligen en uw leven plus eigendommen verzekeren. U leeft er niet gelukkiger door. We zitten op deze vrij volgeboekte aarde en we moeten samen verder. De zeespiegel staat over 40 jaar een paar meter hoger dan vandaag en een derde van ons land zal weer blank staan - voor eeuwen. De naamloze grondvervuiling gaat door en ons drinkwater zal schaars worden. Dat betekent een sterke vermindering van de hygiëne, een explosieve groei van oude en nieuwe ziekten. Intussen kijken we niet veel verder dan onze neus lang is. Op basis van richtlijnen, aangenomen in de Europese Economische Gemeenschap, produceren we melk en boter, kaas en eieren, blank kalfsvlees en miljoenen braadkippen.
Wij bouwen boterbergen. incasseren de ons komende subsidies en verkopen onze voedseloverschotten tegen afbraakprijzen aan landen, die slecht of niet betalen: Wij trachten hongerlanden te helpen, ook als deze nooit leren zichzelf te helpen. Wij discrimineren landen, die niet met ons in de pas lopen en beantwoorden geweld met geweld: Een mensheid, die gegeseld wordt door eigen sexualiteit, betwist aan het stomme dier zijn instincten.
Wij zien bossen ondergaan door de industriële zure regen en laten onze heidevelden, vernielen door tankoefeningen.
Wij bevissen de zeeën bij het leven, wetend dat deze bronnen eenmaal uitgeput zullen zijn. Wij lozen ons vuil in dezelfde zeeën, waaruit wij ons overdadig voedsel vissen. Wij beschermen de zeehond, die per jaar een scheepslading vis opeet. Wij kweken de vos in dierenrijk Nederland. Wij schieten op de jagers, die veel meer dan andere natuurbeschermers voor de fauna instaan. Wij zien met welbehagen de Green Peace in volle zee de vuilverbrandingsschepen hinderen. Wij vergrijpen ons aan de levende have van medemensen: laten kippen, konijnen, fazanten en kalkoenen vrij en bekommeren ons verder niet om hun lot.
Waarom eigenlijk?
Aan de ene kant heerst de economische bezetenheid om uit alles geld te slaan: uit, goederen, uit gewassen, uit landbouwprodukten, uit levende dieren.
Aan de andere kant gaat het medegevoel met de verongelijkte schepping opspelen in een mate, die verontrustend is. Geslepen verstand en verstandeloos gevoel -beide levensgevaarlijk. De technologie, toegepast op Gods schepping, is ontaard van een koninklijk regiem tot een barbaars materialisme. De onderkoning Gods is een slechte rentmeester gebleken.
Geen wonder, dat er een wal wordt opgeworpen om dit. gruwelijk schip te keren. Maar die wal, gebaseerd op dezelfde autonoom-menselijke premissen, is een onbetrouwbare wal. De ontwikkeling leert het: de van God vervreemde mens kan zijn tijdgenoot wel met "vreedzame" wapens te lijf gaan, maar de aarde wordt meer en meer woest en ledig, een chaos. Wat moeten onze kleinkinderen daar straks nog mee aan? ' Als het christendom, het christelijk wetenschappelijk denken, een woord voor de wereld meent té- hebben, is het hoog tijd om te luisteren. Zijn het niet juist de christenen, die vastelijk geloven in een herschepping, in de komende nieuwe aarde? "Ziet, Ik maak alle dingen nieuw", zegt Hij die op de troon zit. Nu, geloven zonder werken is waardeloos, leerde ons Jacobus.
De Stichting voor Reformatorische Wijsbegeerte, die al aan zes universiteiten in ons land een leerstoel instelde (in Utrecht, Groningen, Delft, Eindhoven, Leiden en Amsterdam) organiseerd eind september met hulp van de Christelijke Boeren- en Tuindersbond ook een bijzondere leerstoel te Wageningen.
Dat is aan de Landbouwuniversiteit.
En het is de onder ons bekende professor dr ir E. Schuurman; die deze taak op zich nam, na enkele jaren aldaar gastcolleges te hebben gegeven.
Wat kan - zo vraagt u- de christelijke filosofie nu aan boeren, burgers en buitenlui verkopen?
Veel. Zij kan en moet aan hen, die dagelijks in de schepping,creatie, groei, vruchtzetting, recreatie - werkzaam zijn, een dieper blik geven in de natuurlijke processen, die helemaal niet vanzelf gaan. Zij kan en moet de technocratie van de godloze mens aanpakken, waar deze chaotisch geworden is. Zij kan en moet eerbied, liefde voor het leven eisen, voor de levende plant, het levende dier: schepselen in de hand van onze hemelse Vader, aan het kruis in eigendom verworven door onze Heiland.
Zij kan en moet voorts de verantwoordelijkheid aanwijzen van de rentmeester van flora en fauna tegenover de Bron des Levens, aan wie wij verantwoording verschuldigd zijn. Zij kan en moet de technologie bevrijden uit haar wetenschappelijk hoogstandje, en haar confronteren met de eeuwige wetten, die zich welven hoog boven ons technisch en economisch gescharrel.
De land- en tuinbouw is van familie bedrijfjes uitgegroeid tot een verbijsterende grootschaligheid. De veeteelt is een massaproduktie geworden. De wetenschap bezint zich op enorme vergrotingen van de produktie - zonder de wegen te zoeken, langs welke de overproduktie - aan arme landen ten goede komt. Hier moet met de wijsheid van Mozes' wetten gestreden worden tegen de verloedering van Gods eigendommen.
Strijden kan men ook op vriendelijke wijze. Professor Schuurman is een vriendelijk mens, die met een glimlach plus overtuigende argumenten zijn man kan staan. Hem is veel toevertrouwd, van hem wordt veel gevraagd.
We kunnen niet verwachten, dat binnen tien jaar deze aarde haar natuurlijk evenwicht zal hebben herkregen. Maar we weten wel, dat de stem van de Schrift, dat is de stem van onze schepper, zal klinken in collegezalen, zal echoën in jongemensenharten. En er is een begin gemaakt met een wetenschappelijke bezinning op de heilloze weg, die de mensheid; in slavernij van geld en techniek, is ingedwaald.
Als wij bidden "Uw koninkrijk kome"
(Laat het elke dag zijn, tot de dag aanbreekt) is voortaan ook het werk van prof. Schuurman in uw bede begrepen.
De aarde is aan de kinderen der mensen gegeven, om die te bouwen en te bewaren.
En wanneer wij het Woord horen en doen komt daar een nieuwe aarde.