De leider verduistert Gods heilige liefde

2008-02-29
  • Jaargang 52
  • nummer 5
Ontmoeting
Zelfs de beste leiders kunnen zo gefrustreerd raken, dat ze denken iets goeds te doen voor God maar uiteindelijk Hem in de weg lopen. Herken je dat?

Bezinning vanuit de Bijbel
• Lees Numeri 20: 1-13. Na 40 jaar staat het volk Israël is het volk weer terug bij af, nl. in Kades. De oudere generatie is intussen gestorven. Een nieuwe generatie staat klaar om het beloofde land binnen te trekken.
Maar deze blijkt niet beter dan de oude. Ze komen met precies dezelfde klachten als hun ouders en grootouders (vs 3-5). Kennelijk moet elke generatie steeds opnieuw leren om op God te vertrouwen! Stemt dat je triest of hoopvol?
• Er rest Mozes en Aäron weer niets anders dan bij de HEER te schuilen (vs 6, vgl. 13:5)). En de majesteit van de HEER verschijnt opnieuw (vgl. 13:10). Dan krijgt Mozes de opdracht om 'de' staf mee te nemen. Is dit de oude staf van Mozes of de staf van Aäron, waarvan je in Numeri 17 kunt lezen? Vermoedelijk de laatste, want die is veelzeggend in dit verband (zie 17:25). Dodelijke dreiging hangt dus in de lucht… Maar Mozes krijgt een verrassende opdracht om met die staf te doen. (vs 8) Toch Mozes doet wat anders. Wat doet hij, en kun je dat begrijpen?
• De HEER houdt echter vol wat Hij Mozes opgedragen heeft. Het ronduit irritante volk krijgt volop te drinken uit de rots. Hij wil dat ze zijn eindeloze goedheid ondervinden. Zijn zegen (6: 24-26) is ook royaal voor een nieuwe generatie, hoewel die niet beter is dan de vorige. Hij wil dat ze zijn vriendelijk aangezicht zien! Hoe zou je dat concreet kunnen vertalen in de richting van grote groepen kerkelijke jongeren die kritisch of onverschillig zijn? Denk hierbij ook aan 1 Korintiërs 10:4.
• Mozes verduistert Gods heilige liefde voor zijn volk. Hij is echt anders dan je zou verwachten.
Een God van eindeloze liefde en genade.
Maar Mozes kon de zon van Gods genade niet meer zien schijnen. Hij gaf het op, maar de HEER niet. Een groot leider maakt een zware fout. Daarom gaat Hij verder zonder hem. Wat is leiding geven aan Gods volk een verantwoordelijke taak! Maar als leiders steken laten vallen, Hij nooit! De deur van het beloofde land gaat open.

Slot
Zing Psalm 106: 16-18, Psalm 80: 1, 6 en 7 of Gezang 442:4. En dank God voor zijn goedheid en trouw, ook voor komende generaties.

'… en die rots was Christus'
De apostel Paulus is ook veel bezig geweest met de geschiedenis van Gods volk in en door de woestijn. Zo schrijft hij in 1 Korintiërs 10 ook over het gebeuren met de rots waardoor Mozes zich had moeten laten bepalen. Want die rots waaruit stromen van levend water zouden vloeien was Christus!
Een dienaar van het Woord staat steeds weer voor de vraag wat het zwaarst weegt in zijn houding en boodschap: het onbegrijpelijk goede Woord van God of de - soms onmogelijke reactiesvan mensen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief