Persschouw
1986-01-10
Zuid-Afrika - Jaargang 30
- nummer 2
In "Mayibongwe" (Laat Hij geprezen zijn) Mededelingen over het Zendingswerk van de Nederlands Gereformeerde Kerk te Kampen, kwamen wij in het oktobernummer van 1985 op de voorpagina een meditatie tegen van ds J. Vonkeman onder de titel: "Het blijft modderen" n.a.v. 11 Petrus 3: 13: "Wij verwachten echter naar zijn belofte nieuwe hemelen en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont".
Het slot van genoemde overdenking luidt als volgt:
Ontvangen we hier niet een nodige correctie op onze optimistische gevoelens? Vreemdelingen blijven vreemdelingen. Hier en daar zullen wel snippers gerechtigheid op onze oude aarde gemaakt kunnen worden, maar het blijft snipperwerk. Een wereld waarop gerechtigheid woont, ligt ver achter de horizon van de vreemdelingen dat blijft zo.
Begeef ik me op erg glad ijs, wanneer ik nu aan Zuid-Afrika denk? Nee, ik spreek geen onrecht goed. En dat is er! En een racistisch superioriteitsgevoel is uit de Boze en er moet hier veel veranderen! Maar wanneer ik al die Christelijke organisaties en bewegingen en actiegroepen op Zuid-Afrika zie afkomen, denk ik wel eens: dacht u dat het enorme complexe probleem van al die volken in één land zo maar opgelost kan worden? Walen en Vlamingen gaat al nauwelijks samen, volken van één cultuurachtergrond.
Matabelen en Shona's in Zimbabwe vermoorden elkaar, volken van één oorsprong.
En hier in Zuid-Afrika waar meer dan tien volkeren samen wonen, van de Eerste Wereld en de Derde Wereld, elk met zijn eigen historie van vooroordelen en onbegrip, hier weet iedereen zomaar hoe het moet.
Zou het ook kunnen zijn dat de verschrikkelijke rassenwrijving van Zuid-Afrika als een wereldgeweten - gelukkig ver weg - is gaan functioneren?
Zou het misschien ook zo kunnen zijn dat het probleem Zuid-Afrika gewoon te groot en te zwaar is voor deze wereld?
Misschien kunnen we wat brokjes gerechtigheid in elkaar zetten, maar gerechtigheid hier en nu blijft tot de verre beloften behoren. Omdat de zonde resideert in onze wereld. En daarom blijft het modderen tot de jongste dag. Op veel meer hopen vreemdelingen niet.
Ik wil deze oproep tot bezinning, die komt van de kant van een zendeling in Zuid-Afrika, die heel goed weet waarover hij het heeft, graag onderstrepen.
De mensen staan zo gauw klaar met een afgerond oordeel wanneer het gaat over allerlei problemen in de volkerenwereld.
Ds Huting, de praeses van de Hervormde Synode, zou waarschijnlijk minder snel tot zijn gedurfde uitlatingen gekomen zijn als hij op de tour van Vonkemans artikel eerst eens één en ander rustig overwogen had. Ook ons taxeren van allerlei tegenstellingen tussen verschillende rassen blijft stukwerk. Dat hoort nu eenmaal bij de gebrokenheid van het menselijk bestaan zoals die ook de huidige wereldgeschiedenis kenmerkt. Het definitieve oodeel ligt in de handen van Hem, die alle mensen en dingen regeert. God leidt de natiën op de aarde (Psalm 67: 5c).