Een onvergetelijk ogenblik (1)
1986-09-12
Er zijn zo van die momenten in elk leven, ook van zendingsmensen, die blijven vasthaken.- Jaargang 30
- nummer 35
Je vergeet nooit je eersterdopelingie) die je op het zendingsveld in de Gemeente van Christus mocht inlijven. De eerste man die "alsevangelist in dienst van de zendende Kerk komt vergeet je evenmin. Of het eerste kerkgebouw dat je in gebruik mag nemen. Maar de werkelijk--onvergetelijke ogenblikken komen meestal pas na verloop van een aantal jaren, waarin het nodige moet gebeuren als voor-spel; waarbij dan ook de nodige tussentijdse gebeurtenissen plaatsvinden als intermezzo; om tenslotte te eindigen met een, al dan niet grootse, eindsprint, als finale.
Daarom willen we dit artikel ook in deze drie muzikaal-klinkende onderdelen schrijven: Praeludium -Intermezzo - Finale. Als weergave van het loflied dat opklonk naar aanleiding van de bevestiging en intrede van Dominee Miya in Nqutu, een deel van het KwaZulu-grondgebied van de Republiek van Suid-Airika.
Praeludium ...
De meester-componist Johann Sebastian Bach heeft er talloze gecomponeerd. In alle toonaarden, Maar Jezus Christus componeert ze 'ook. In allerlei vorm. Waarbij Hij gebruik maakt van Ievend materiaal. In de praeludium-In termezzo-Finaleopus 1986 is dat Jabulani Joseph Miya. Een Zulu, geboren 'in 1930, in de omgeving van Vryheid in Natal, Opgevoed door eerste-generatiegelovigen.
Daardoor een bewust-levend lid van Christus' Gemeente. Eerst bij de Nederduits Gereformeerde Kerk. Waar hij, in 1972, na een conflfict moest weggaan.
Daardoor ook vestigde hij zich in Nqutu, tussen Nkande en Nceceni en Haladu. Drie bergen waar de Gereformeerde zending sinds 1964lhaI1d aan het werk geweest was, zodat er liefst vier gemeenten ontstonden.
Miya en zijn vrouw, MaNyandeni, met hun 14 kinderen, sloten zich onmiddellijk bij de Gemeente van Nkande aan. Waarin ze onmiddellijk een aanwinst bleken te zijn.
Als levend lidmaat van de gemeente viel Miya direkt op: Altijd aanwezig; goed en rnuzikaal vóór-zingend; geboeid-Iuisterend naar de prediking die hem kennelijk aansprak als het diep-doordringende Evangelie verkondigd werd: voor en na de dienst praatte hij druk met alle andere kerkgangers, gaf raad, vertroosting, vermaning - ook al was hij nog niet de drager van een ambt, Hoewel hij was opgeleid als onderwijzer, werd hij, door het bovengenoemde conflict als zodanig ontslagen; nu werkte hij 'als verkoper bij een meubelwinkel in Vryheid.
In dat hele 'gebeuren is duidelijk de Hand van de Componist zichtbaar: Miya werd naar de Gereformeerde Zending geleid. Want in 1973 raakten we een Evangelist kwijt, terwijl we zulke mensen juist brood-nodig hadden. Vandaar dat we met dank br. Miya aanvaardden ais Evangelist. Dat was voor hem een offer!
In financiële zin tenminste. Omdat de zending niet met de arbeidsmarkt kan competeren, ging Miya er in in salariëring op achteruit.
Maar dat deerde hem niet. Omdat hij graag de roeping van de Here Jezus wilde opvolgen.
En omdat hij, werkelijk, buitengewone gaven daarvoor had en heeft.
Intermezzo I ...
Als ooit lÎemand gesebilet was om volgens het aloude artikel 8 van de Dordtse Kerken Ordening te komen tot het ambt van Dienaar des Woords, dan wel Miya. Wijs en bedachtzaam als hij is, vrede-stichtend en -bewarend waar dat ooik.maar kan, met wezenlijk oordeel des onderscheids. kan geen kerkelijke vergadering hem de toegang tot de kansel ontzeggen. En als hij eenmaal aan de verkondiging van het Evangelie toekomt, blijkt zijn uitzonderlijke begaafdheid des te meer. Dikwijls ontroerend, met uibgelezen woorden, met voorbeelden die altijd de kern raken, met echte wèlsprekendheid, maar vooral met een luisterend oor naar wat de tekst te zeggen heeft, weet hij elk gehoor te boeien; vaak betrap je jezelf erop dat je het jammer vindt als het 'amen' uit Miya's mond komt.
Vandaar dat we br, Miya met vrijmoedigheid naar de Classis iTheku konden 'sturen', om daar volgens artikel 8 onderzoobt te worden.
Intermezzo II...
Dat examen vond plaats in maart 1985. Geheel en al volgens de regels van de Synode van de zwarte Gereformeerde Kerken in Zuid-Afrika, waaronder de Classis iTheku ressorteert, werd Miya onderzocht; samen met drie 'soortgelijke' broeders die uit de Kamper Zending in Zuid-Natal waren opgekomen.
Dat examen was eigenlijk een feest. Om de hoogstaande preken die geleverd werden. Om de echt-goede, Bijbelse antwoorden die op vrijwel alle vragen door de broeders, ook door Miya, gegeven werden. En tenslotte ook om het zeer positieve advies dat van de Deputaten van de Sinode Middellande kwam (dat was bij vroegere gelegenheden wel anders geweest; maar dat is een hoofdstuk apart, niet passend in deze intermezzi!) zodat alle vier de broeders voor hun examen-naar-artikel-B met vlag en wimpel slaagden.
(wordt vervolgd)
W.L. Kurpershoek