Verantwoord speelgoed
2007-12-21
Zachtjes wiegt Juultje mee op de herdertjes lagen bij nachte. In haar rechterhand klemt ze een ezel, in haar linkerhand een os. De muziek komt uit een kerststal met alles er op en er aan, uitgevoerd in vrolijk gekleurd kunststof van een merk dat bekend staat om zijn verantwoorde speelgoed.- Jaargang 51
- nummer 25
Geen peuter kan zich verslikken in het hoogblonde kindeke dat één geheel is met de kribbe. Naast me staat haar schaterende moeder die eigenlijk wat verlegen is met dit goedbedoelde decembercadeau. Ik grinnik wat met haar mee. Hoe verzin je zoiets? Tegelijk dingdongt het in m’n achterhoofd: het is ook niet waar! Het is niet waar dat onze Heer in een stal werd geboren tussen schapen, ossen en ezels.
Ik las al eens iets dergelijks in het boek Geen geloof zonder bewijs van Pé de Bruin. Maar zeker sinds asielzoekers me een ietsepietsje kennis hebben laten maken met de cultuur van het Midden-Oosten, ben ik daar nog stelliger van overtuigd. Begrijp me goed, ik geloof wel dat Hij in Bethlehem is geboren. Ik ben een simpel gelovige en heb geen enkele moeite met wat er in de bijbel staat. Ik geloof dus zondermeer dat onze Heer die als God onzichtbaar is, in Bethlehem één van ons is geworden. Daar werd de Almachtige kwetsbaar om voor iedereen toegankelijk te worden. En toch geloof ik er niets van dat Hij in een stal lag en al helemaal niet dat Jozef en Maria moederziel alleen ronddwaalden.
Als je even nadenkt begrijp je wel dat Jozef niet de enige afstammeling van David was die zich moest laten inschrijven. Als je ook nog bedenkt dat David en zijn zonen niet bepaald monogaam waren, kun je wel nagaan dat het daar in Bethlehem wemelde van de familie.
En een familieband schept in het Midden-Oosten forse verplichtingen, zo leerde ik van asielzoekers. Dat is nu zo, maar dat zal zeker toen zo zijn geweest. Er was dus vast wel een bijdehand familielid dat een onderkomen wist te regelen voor een grietje dat op punt van bevallen stond. Een plek waar vrouwen waren om te assisteren bij de bevalling. Dankzij een ijdele keizer die de familie als een kudde bijeen liet drijven, werd de langverwachte Verlosser midden tussen naaste en verre verwanten geboren. Vraag was wel: waar moest je in al die drukte met dat kind naar toe?
In de voerbak dan maar. Kon niemand er op trappen. Een beetje gezin had wel ergens zo’n ding staan voor het lam dat rond Pesach uit de kudde werd gehaald om geslacht te worden. Een helderder beeld van het Lam Gods, kun je bijna niet hebben. En toch zag zijn familie het niet, druk als ze het hadden met hun eigen besognes. En ook de heidenvolken zagen het niet. Die laten zich al eeuwenlang afleiden door een romantische stal.
De muziek is opgehouden. Juultje laat de beesten uit haar handjes vallen en kruipt naar de stal. Ze drukt op de blanke engel bovenop het dak en daar zijn de herdertjes weer. Ik kijk vertederd naar mijn wiegende kleindochter en hoop dat ik over een jaar of wat met haar kan praten over haar Heer wiens missie direct na Zijn geboorte duidelijk was. Misschien kunnen we dat zelfs wel doen aan de hand van dit verantwoorde speelgoed.
Emmy Viezee-Fock is bedrijfsjournalist en lid van de NGK in Krommenie.