Terloops ...
1986-10-10
Kerk en monument- Jaargang 30
- nummer 39
Oude kerkgebouwen vallen onder de zorg van de Dienst Monumentenzorg. Er wordt een wit-blauw bordje aan de deur bevestigd en dan is zo'n kerk een monument geworden. Veel mensen bezoeken een oud gebouw vanwege de historische waarde. En wat de kerkgebouwen betreft, buiten de tijden van de zondagse diensten om zijn er heel wat meer mensen in zo'n kerk te vinden dan tijdens een kerkdienst.
In september 1985 werd de gerestaureerde St. Maartenskerk , in Zaltbommel na een grondige restauratie weer in gebruik genomen.
Behalve de officiële opening was er o.a. een korenmanifestatie, waaraan alle Bommelse koren meewerkten, terwijl er ook tijd was voor samenzang.
Er kan niet worden gezegd, dat de kerk stampvol was - in zo'n oude kerk is altijd wel ruimte over - maar de belangstelling was heel groot. De meeste aanwezigen kwamen wellicht alleen voor de kerk als monument en voor het prachtige orgel, dat toen wel gebruikt werd, maar nog niet geheel was gerestaureerd.
In een inleidend woord werd echter de nadruk gelegd op het feit, dat de St. Maarten niet alleen bezienswaardig is; maar eeuwenlang , betekenis heeft gehad als Godshuis.
En die betekenis stond in de zang die avond centraal.
Het Rooms-Katholieke kerkkoor liet Gregoriaanse zang horen: 'De mus vindt een woning en de tortel een nest waar zij,haar jongen kan leggen. Zo vind ik uw altaren, Heer van de heerscharen, mijn Koning en mijn God'.
Het Gereformeerde kerkkoor zong een lied naar Filippenzen 3 : 4, 6 en 7: 'Verblijdt u in de Here ... ', En aan het slot van de zang van het Nederlands Hervormd kerkkoor was te horen: 'Ere zij de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Als in de beginne nu en immer, in de eeuwen der eeuwen.
Amen.'.
En met z'n allen.zongen we o.a.: 'Gedanckt moet sijn de Heer, de God die eeuwig leeft!'.
-o-
Waarom schrijf ik dit? Omdat het goed is dankbaar te zijn voor goede dingen. Want daar zaten ze toch maar: gelovigen en ongelovigen, burgemeesters en wethouders, predikanten en gemeenteleden, humanisten en doemdenkers. En centraal stond de boodschap, dat de Here een schild is en dat de Zijnen voortgaan van kracht tot kracht.
We klagen vaak over de outkerkelijking en de verwereldlijking. We horen geluiden, dat christenen vandaag in de hoek worden gedrukt. ' Van dat laatste is ongetwijfeld wel wat waar. Maar het valt ook wel wat mee. In Bommel kwamen die avond velen naar onze mooie basiliek. En men wist wat men te horen zou krijgen. Natuurlijk mooie zang en mooie muziek, maar ook de evangelische boodschap.
En allen hoorden het:
'Van God is de aarde en die haar bewonen.
Van Hem zijn haar diepte en toekomst.
Hij heeft haar gebouwdop het water en duurzaam verankerd.
Wie mag Zijn hoogte beklimmen?
Wie staan met geheven hoofd in Zijn huis?
Mensen met rechtvaardige handen.
Poorten, heft uw hoofden omhoog. Maakt u groter, oeroude deuren.
Hier komt de eeuwige, de lichtende.
Wie Hij, de sterke, de lichtende?
Die ons maakte en riep tot gerechtigheid, onze God, de eeuwige, de lichtende'.
En bijna aan 'het eind klonk het Te Deum van Joseph Haydn.
U God loven wij!
-o-
Als U eens in de buurt komt, kom 'eens even kijken naar en in dit monument. Een monument van bouwkunst, maar ook méér dan dat!