Der Herr war bei dir!
2011-05-13
Met een daverende klap beland ik op het asfalt. Als fietser geschept door een auto in Duitsland. Na een operatie kom ik in het ziekenhuis van Brühl (bij Keulen) terecht. Mijn buurman is een 20-jarige discoganger die in een dronken bui een zware val heeft gemaakt. Zijn lichaam is dusdanig verkleurd door tatoeages dat zijn oorspronkelijke lichaamskleur nauwelijks meer te achterhalen valt.- Jaargang 55
- nummer 10
De buurman komt uit Servië. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat krijgt hij visite en eten. Grootouders, broers en zussen, vrienden en zelfs baby’s: het is een bont gezelschap.
Een broer hoort mijn verhaal en zegt: ‘Der Herr war bei dir!’ Het is een paradox, maar het is helemaal waar. In het ziekenhuis is men heel erg verbaasd dat ik niet veel meer verwondingen heb. Geen blauwe plekken, zelfs geen spierpijn. Alleen een been dat niet meer zijn werk doet.
Ik hoor dat er in deze plaats een grote Grieks-orthodoxe gemeenschap is. De buurman bezoekt de diensten niet.
Geen tijd, druk met school en feesten, misschien later.
Maar hij wil toch ook in de Bijbel gaan lezen. Het klinkt een beetje als: ‘je weet maar nooit waar het goed voor is’.
Hij begint te lezen in Genesis. Hij valt van de ene verbazing in de andere.Wat een geweld! En waarom werden al die mensen zo oud? Konden ze toen wel tellen? Het lijken mij weinig pastorale thema’s voor in een ziekenhuis in afwachting van een spannende operatie.
Als mijn buurman geopereerd moet worden stel ik voor om Psalm 23 te lezen. De getatoeëerde discoganger is diep onder de indruk.
‘Dat is heel erg mooi, daar kan ik wat mee!’ zegt hij met ontroering in zijn stem. Direct daarna wordt hij naar de operatiekamer gereden. Een half uur later is hij weer terug. Vanwege een communicatiefout in het ziekenhuis ging de operatie niet door…Hij is boos en teleurgesteld, want hij ligt al een week te wachten op de operatie. Met zijn rolstoel verlaat hij het pand. De rest van de dag zit hij met vrienden in een café…
Over de psalm hebben we het ook de volgende dag niet meer gehad. Ik mag met de ambulance naar Alkmaar en van een gesprek komt het niet meer, Is dat een gemiste kans? En toch…ik denk dat God hem met deze psalm even aangeraakt heeft…
Henk Algra