Pastorale notities
1986-04-25
Op Pasen deden hier in Maassluis enkele jongelui belijdenis van hun geloof. Ze werden nadien toegesproken door de voorzitter van de kerkeraad, die hun een herinnering aanbood.- Jaargang 30
- nummer 17
De kerkeraad heeft weer flink in de bus geblazen. Vorig jaar werd aan elke belijdeniscatechisant een concordantie op de bijbel aangeboden, nu was de keus gevallen op een geïllustreerde encyclopaedie op het Oude en het Nieuwe Testament, in 2 delen.
Het ging er nl. om, zei de ouderling, dat de jongelui nu verder ook zelf hun best zouden doen om thuis te geraken in de Schriften.
Dat is nodig voor henzelf en voor de gemeente. Ik mediteerde voor mezelf hierop nog wat voort. Er was in een dagblad een diskussie over de betekenis van Hosea 4: 6 "Mijnvolk gaat te gronde door het gebrek aan kennis".
Een predikant klaagde over de geringe bijbelkennis in de gemeente.
Een ander bestreed hem; niet omdat de Bijbelkennis wel voldoende zou zijn, maar omdat Hosea iets anders bedoelt.
Kennis, dat is bij hem: liefde-kennis; denk aan het , ouderwetse "bekennen". Een volgende dominee haakte daarop weer in, en zei, dat je God alleen in liefde kunt kennen, als je er werk van maakt om de Bijbel te kennen, want God heeft Zich daarin "bekend" gemaakt.
Zo komen we, waar we wezen moesten. Inderdaad zullen gemeenten, kerken, te gronde gaan doordat ze niets meer weten van de Bijbel. Onlangs zei een dominee in een grote stad: Mijn gemeente zit niet te wachten op een brok exegese.
Dus preekt hij zijn preken maar zonder Schriftuitleg.
De tijd is voorbij dat in elk Gereformeerd gezin wel een kerkelijk weekblad gelezen werd. Vroeger had je de Reformatie, de Heraut, de Bazuin, de Wachter: het éne gezin las de Reformatie, een ander Pro Ecclesia.
Er zijn wel eens boze tongen die beweren dat er nu zelfs wel ouderlingen zijn, die Opbouw niet lezen. Natuurlijk, niemand is daartoe verplicht. En sommige van die vroegere bladen hebben misschien wel meer onheil gesticht dan dat ze zegenrijke invloed hadden. Maar neem nu Opbouw. Er staan toch, zoals dat tegenwoordig heet, opiniërende artikelen in, met heel wat exegese en me/zicht op de belangrijke problemen die tegenwoordig een rol spelen.
Maar ja, je hebt ook mensen, die voor een blad bedanken als er ook maar één artikel in staat, dat hun niet aanstaat. Zij willen dat een krant en een tijdschrift beweren, wat zij er ook altijd al van vonden. Zo missen de kerken op den duur het kader, waaruit ouderlingen gerecruteerd kunnen worden, die behoorlijk in de Bijbel thuis zijn en ook geroken hebben aan de vragen waar de jeugd mee zit.
Vandaar die boeken voor de catechisanten, en het toespraakje daarna. Je hoort wel eens van andere kerken, dat àls je daar met attestatie binnenkomt, je meteen gevraagd wordt of je beschikbaar bent als ouderling.
Zo ver moet het bij ons niet komen.