Vrijdag, 13
1985-09-13
Laten we hopen dat de post Opbouw op tijd bezorgt, want anders vraagt de lezer zich af: hoe kom je zo opeens op dat onderwerp, vrijdag de dertiende. Als er zo'n vrijdag is, denk ik terug aan de tijd dat we op Borneo zaten. Er was afgesproken met broeders in Bandoeng, dat we van Pontianak vliegen zouden naar Jakarta en dan dóór naar. Bandoeng. Zij hadden de nodige plaatsen voor ons en de kinderen gereserveerd. Nu was zo'n reis, uit de binnenlanden vandaan- naar Pontianak, al geen klein probleem, maar bij aankomst in Pontianak bleken er nog meer obstakels te zijn op onze. weg. De man van het kantoor van de Garuda Ind. Airways zei dat hij ons van de passagierslijst van de afgesproken datum had moeten schrappen, op bevel van de regering en het leger, want er moesten belangrijke officieren en ambtenaren mee. Wij dan maar wachten in een hotel, of in wat daarvoor door moest gaan. Overmorgen zou het misschien lukken. Maar opnieuw zei de man van het kantoor, dat onze kaartjes geannuleerd waren; vanwege het leger. Toen nam hij ons een beetje apart, buiten gehoorsafstand van 'hei publiek en hij zei dat hij hoopte dat meneer niet boos geworden was en mevrouw niet verdrietig, maar als u hier nog eens kon blijven tot morgen! Want dan is het vrijdag de dertiende. Dan hebt u zelfs de kans dat u een heel vliegtuig voor u alleen hebt!- Jaargang 29
- nummer 35
Zo is dat inderdaad gebeurd, En later heb ik meer dan eens gedacht: Als de getrouwe God ons in Zijn boek vertelt hoe het allemaal zo geworden is en waar hei naar toe gaat en hoe Hij nog steeds mensen verlost door hét wonder dat Hij deed en door de wonderen die Hij nog doet, dan halen veel mensen de schouders op. Maar soms zijn het dezelfde mensen die, als ze iets "voelen", naar een paranormale genezer gaan. En zelfs dat behoeft niet altijd. Er zijn er ook naar wie je alleen maar een recente pasfoto moet opzenden; de genezer zal er met z'n hand over zweven en grote kans dat je daardoor genezen wordt. Er was een vrouw ongerust over wat ze voelde of niet voelde en ze ging met haar man naar een befaamd "dokter".
Die zag het meteen: U hebt de gevreesde ziekte. Zij in paniek. Ik verbaasde me erover, toen ze het verhaal deed, want wat wordt er met bijzonder knappe apparatuur onderzoek gedaan, voordat een heel medisch team tot de conclusie komt dat je "het" hebt en deze dokter had het in één oogopslag al bekeken.
De echtgenoot vroeg wat hij de geneesheer schuldig was, maar die zei dat hij de gave van God om niet ontvangen had en dus slechts een minimale vergoeding vroeg. Inderdaad, een klein bedrag vergeleken met het bezoek aan een specialist. Maar, al bij de deur van de spreekkamer, riep de vrouw: dokter, is er echt niets meer aan te doen? Jawel, dan moest ze zijn kruiden kopen en die waren niet goedkoop. 300 gulden voor een puntzakje. "Toch heeft het nagaf wat geduurd, voordat de vrouw het vertrouwen in de wonderman kwijt was. Ie kon het ook nog eens proberen met gezondheidsstenen of een aardstralenkastje. Waarom zou je op je God vertrouwen als je eerst nog een rijtje kwakzalvers aflopen kunt?