Fiskale Rariteiten
1986-06-06
TEGEN EEN MUUR PRATEN- Jaargang 30
- nummer 23
In het afgelopen najaar heeft u een brief ontvangen, die het verdient toch nog eens besproken te worden in de Opbouw-kolommen. Het gaat om een brief van de belastingdienst.
Ik kom daarop terug, niet vanwege eventuele fiskale aspekten (daar heb ik niet zo bijster veel verstand van), maar om attent te maken op een trend die zich ook bij andere organisaties voordoet. Meer en meer wordt van u en mij gevraagd om ons te melden met behulp van een administratienummer.
U kent de telefoongesprekjes wel, waar u tegen een muur praat, zolang u uw lidnummer, abonneenummer of wat dan ook ook niet opgeeft.
'Mevrouw, ik heb enige tijd terug een adreswijziging gestuurd, maar ik ontvang nog steeds post op het oude adres.' 'Misschien heeft u vergeten het administratienummer te vermelden?' 'Dat zou wel kunnen, want ik weet niet welk nummer dat is.' 'Het spijt me, meneer, maar korrespondentie zonder administratienummer wordt apart gelegd.' Etcetera.
Fiskus laat geen keuze
Om twee redenen sta ik stil bij de invoering (of beter: doorvoering) van een fiskaal nummer.
In de eerste plaats, omdat in principe iedere burger boven 15 jaar een fiskaal nummer heeft 'g e k r e g e n'. Erg veel mensen zijn dus gemoeid met deze maatregel.
In de tweede plaats, omdat bij de belastingdienst - anders dan bij commerciële instellingen voor u en mij geen keuzemogelijkheid open blijft. Indien bijvoorbeeld een uitgever van blad X zou weigeren een klacht in behandeling te nemen, als daarbij geen abonneenummer is opgegeven, kan ik simpel een eind maken aan die wantoestand door het abonnement op te zeggen (in het uiterste geval door niet te betalen). Overigens zal een verstandige uitgever het niet zover laten komen!
Maar bij de belastingdienst doet zich een dergelijke keuzemogelijkheid niet voor!
Redenen genoeg dus om stil te staan bij de gang van zaken rond de doorvoering van het filiaal nummer.
In het navolgende wil ik allereerst uw geheugen opfrissen en kort aangeven, waarom het ging in de brief van de fiskus.
Vervolgens zullen we eens goed kijken naar de argumenten, waarmee de introduktie van een fiskaal nummer wordt verdedigd.
Tenslotte wil ik stilstaan bij verplichtingen, die de belastingdienst op zou willen leggen aan de argeloze belastingbetaler, en erop wijzen dat men zich op een hellend vlak begeeft als nummers belangrijker blijken te worden dan 'gewone' persoonsgegevens als naam, adres enzovoort.
De fiskus helpen of anders…
In de brief bij de opgave van uw fiskaal nummer werd, ter relativering (?), opgemerkt dat het 'fiskaal nummer' intern al lang werd gebruikt. Niets nieuws dus.
Ter motivering van de externe d oorvoering van het fiskaal nummer, het gebruik ervan door u, uw, werkgever, etc.) werd gewezen op de automatisering en de voordelen daarvan.
Verder werd u zijdelings op de hoogte gesteld van de verplichtingen, die voortaan voor u als belastingbetaler zouden (kunnen) gaan gelden.
Wat gebeurt hier?
We zetten de feiten op een rijtje:
a. Al geruime tijd wordt binnen het fiskaal bedrijf gebruik gemaakt van- administratienummers.
Dat zal ongetwijfeld gebeuren vanwege onder meer de administratieve eenvoud en efficiëncy van nummers, omdat die als uniek gegeven per belastingbetaler kunnen dienen voor foutloze (?) identifikatie.
b. Voortaan zullen die oorspronkelijk interne nummers ook extern gebruikt gaan worden als 'fiskaal nummer'. Dat wil zeggen: de belastingbetaler en diens werkgever (of uitkeringsinstantie) zullen gaan fungeren als administratief verlengstuk van de belastingdienst.
c. Dat laatste geschiedt echter niet op basis van vrijwilligheid, maar wordt v e r p l i c h t e n d opgelegd. In verhullende bewoordingen wordt zelfs gesuggereerd, dat het niet gebruiken van het fiskaal nummer nadelige gevolgen zou k u n n e n hebben (bijvoorbeeld in geval van een uitkering).
Een bedenkelijke ontwikkeling.
Een bepaalde instantie heeft terwille van efficiency en dergelijke interne administratienummers ontwikkeld, en 'dwingt' nu haar 'cliënten', de belastingbetalers, om die nummers ook naar derden toe (werkgevers), uitkeringsinstantie( s)) te gebruiken, op straffe van een mogelijk vertraagde afhandeling van aanvragen (van uitkeringen), van klachten over onjuiste inhoudingen e.d.
Waarom toch? En: mag dat zomaar?
Waar zal dat toe leiden?
(wordt vervolgd)