Pastorale notities

1984-10-12
  • Jaargang 28
  • nummer 38
Achter in de jaren veertig verscheen er een boek van ds C. v. d. Waal, een groot en dik boek over de oecumenische beweging. Ik weet niet meer hoe het heet en ik geloof, dat ik er nooit een bladzijde van gelezen heb. Je had toen de Assemblée van de Wereldraad van Kerken in die tijd, in Amsterdam en de oecumenische beweging was toen een aktueel onderwerp. In vrijgemaakte kring was men er niet vóór. Men sprak van de "valse oecumene" en de recensies in "onze" pers 'waren lovend over het boek van v. d. Waal, "dit boek mag in geen Geref. gezin ontbreken". Van zulke kreten kreeg ik altijd de kriebels en van de weeromstuit kocht ik zo'n boek dan juist niet.
Trouwens, die vergaderingen over de oecumene hadden niet zozeer mijn belangstelling. Van congressen en kerkelijke vergaderingen heb ik nooit zoveel verwacht; ik ging er niet graag naar toe.
Toch heb ik de laatste maanden genoten van de oecumene. Het werd in breder kring bekend dat ik ernstig ziek geworden was en toen ik in het Holy-ziekenhuis van Vlaardingen belandde, en op een operatie voorbereid werd, bezochten verschillende collega's me, van uiteenlopende kerken, of ik kreeg brieven van hen.
Ik hoorde, dat er in heel wat kerken voor me gebeden is.
Uiteraard in eigen gemeente en in de kerken waar ik gestaan heb, of waar men gehoord had van mijn ziekte, doordat de pastorale notities gestopt waren in Opbouw. Maar in de meest kritieke tijd is er voor me gebeden in de Ned. Herv. Gemeente van Maassluis, in de Geref. Kerken daar, in de RKparochies en door de voorganger van de Ned. Protestanten bond.
Ik kreeg brieven van meeleven en gebed van de RK-parochiepastoor in Sliedrecht, van tde Chr. Gerei. Kerk van Rozenburg, die ook een grote bos bloemen zond en het is goed mogelijk dat ik er meer dan één vergeet, want ik ben niet altijd even helder van geest geweest.
Ik voelde me door de lucht gedragen, naar God, als ik van al die gebeden hoorde. Dat is nu de ware oecumene; het is wat het apostolicum de "gemeenschap der heiligen" noemt. En schrijft Paulus, die gevangen is, niet dat Filemon de logeerkamer maar gereedmaken moet omdat Paulus spoedig hoopt te komen "dankzij uw gebeden"? Het gebed vermag veel, nou en of.
Behalve van de "oecumene", kreeg ik ook veel post van anderen. Ik kan niet iedereen terugschrijven, maar wil wel, via dit stukje, allen hartelijk dank zeggen. Ik hoop deze reeks een tijdje te kunnen voortzetten; we zien wel.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief