Baarpremie

2008-04-11
  • Jaargang 52
  • nummer 8
Nieuwe woorden zeggen veel over een cultuur. Zo kwam ik het woord baarpremie tegen. Het geboortecijfer in westerse landen is aan de lage kant. Er zouden 2,1 kinderen per gezin geboren moeten worden, wil het bevolkingsniveau op peil blijven.
Nederland zit daaronder met 1,7 kinderen per gezin. Dat heeft economische gevolgen voor de gevreesde vergrijzing. Meer kinderen betekent meer belastingbetalers die de toenemende lasten kunnen dragen. In Duitsland gaan er stemmen op om een baarpremie in te stellen van staatswege. Minister Rouvoet, die deze discussie aanzwengelde, wil deze kant natuurlijk niet op. Hij vroeg zich hardop af of ouders hun kinderwens wel kunnen vervullen in het huidige maatschappelijke klimaat.
Iedereen moet langer en harder werken.
Kinderen krijgen is niet zo zeer het probleem, al beginnen ouders er op steeds latere leeftijd aan. Kinderen opvoeden is het probleem. Hebben ouders nog wel tijd, ruimte en geestelijke spankracht om hen op te voeden?
Daarom dat ze maar helemaal niet aan kinderen beginnen. Door wetgeving zou de regering hier toch aandacht aan moeten geven. Het stimuleren van kinderen krijgen in het kader van een verantwoorde bevolkingsopbouw zal wel op onze politieke agenda blijven staan.

Niet onmogelijk dat het een politieke speelbal wordt. Ik hoor het Nieuw Rechts al roepen: de moslims hebben grote gezinnen. Op den duur groeien ze ons in eigen land boven het hoofd.
Daar moeten wij als Nederlanders wat tegen doen. Een baarpremie voor autochtonen is dan niet denkbeeldig.
Het doet me denken aan rassenpolitiek die steeds weer de kop opsteekt in de geschiedenis.
Ik herinner me nog de tijd dat we het over kinderzegen hadden. Een tekst als Genesis 1:28 speelde daar een belangrijke rol bij. Kinderen krijgen was een goddelijke opdracht, waar we Gods zegen over mochten afbidden.
Niemand hoefde gestimuleerd te worden om grote gezinnen te stichten.
Ze waren soms te groot; daar hebben ouders onder geleden. Maar een baarpremie hadden we toen niet nodig. Soms werd de baarzegen als een stok achter de deur gebruikt in het kader van kerkpolitiek. Kerken groeiden door geboorteoverschot.
Zeg niet dat de vroegere tijden beter waren.

Bob Wielenga

Dr. Bob Wielenga woont in Zuid-Afrika en is emeritus-predikant van de NGK van Kampen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief