Uitdaging
2011-06-24
Het grootste plezier dat ik beleef aan mijn weekendabonnement op het Nederlands Dagblad bestaat uit het oplossen van het cryptogram. De meeste artikelen laat ik onaangeroerd, maar zodra de krant op zaterdagochtend op de deurmat is geland, pak ik een schaar om de puzzel eruit te knippen. Vervolgens plof ik met het stukje papier op de bank – kop koffie binnen handbereik - en begint het proces van het kraken van de cryptische codes. Vanochtend zit ik niet thuis mijn hersens te pijnigen, maar op de tribune van de sporthal waar mijn oudste zoon zijn singlepartij badminton staat te spelen in een competitiewedstrijd. Met mijn ogen volg ik de shuttle die heen en weer vliegt over het net. Tussen de sets richt ik mijn aandacht op het zwart-wit geblokte stukje krantenpapier om een paar oplossingen te scoren. Als Jaap weer de baan opkomt, vouw ik het knipsel op en verdiep me weer in de wedstrijd. De spelers laten de shuttle alle hoeken van het veld zien.- Jaargang 55
- nummer 13
Jaap heeft geen greep op zijn tegenstander en probeert de partij naar zijn hand te zetten om alsnog de overwinning binnen te slepen. Zo zijn we allebei bezig met onze uitdaging: badmintonpartij en cryptogram. Erop of eronder? Een volledig ingevuld diagram of blijven er vakjes open?
Zo'n cryptogram is maar een kleine zelfgekozen uitdaging om een zaterdagochtend aangenaam door te komen (soms een paar dagen meer als het niet wil vlotten), maar op de één of andere manier is de mens vaak verwikkeld in competities, wedstrijden en het zoeken naar wegen om dromen werkelijkheid te maken. Zo is één van mijn ambities op het terrein van badminton om Jaap nog een keer te verslaan in een singlepartij. Maar misschien is dat een utopie.
Er is niks mis met dapper het hoofd bieden aan de uitdagingen waar je voor komt te staan. Dat geldt ook voor de kerk. Secularisatie en het einde van de 'grote verhalen' (iedereen zijn eigen waarheid), de introductie van een nieuwe psalmberijming, het gaan gebruiken van het Liedboek voor de Kerken, de komst van de Nieuwe Bijbelvertaling, gitaar en drumstel die terrein veroveren op het orgel, de stijgende populariteit van Opwekkingsliederen en ga zo maar door. Ontwikkelingen die de kerk om een reactie hebben gevraagd. Ik vind het spannend om te zien hoe de kerk om zal gaan met trends als verdergaande individualisering en de toenemende invloed van social media als Facebook en Twitter. Welke strategie is het best passend om op deze trends in te spelen? Op welke stip aan de horizon richt de kerk zich bij de koersbepaling voor het aangaan van deze uitdagingen?
Het bijzondere van het oplossen van een cryptogram is dat je soms een hele tijd kunt ploeteren met een omschrijving en toch niet het antwoord vindt.
Het beste is dan de puzzel weg te leggen en het ding uit je hoofd te zetten.
Tien tegen één dat je later, zonder dat je er specifiek aan denkt, ineens de oplossing hebt. Zo werkt het ook met de kerk. Je kunt veel moeite doen om eerst de juiste stip aan de horizon te identificeren en vervolgens het schip genaamd 'Kerk' tegen alle rukwinden en deining in op de goede koers te houden. Uiteindelijk gaat het niet om menselijke stuurmanskunst en een kaarsrechte route naar de horizon, maar om wat er in de wolken gebeurt. De Heer van de kerk verbindt namelijk zijn komst met de wolken van de hemel (Matteüs 26). Wij bouwen aan de kerk, maar onze inbreng is alleen vruchtbaar als het verbonden is met het doorslaggevende werk van Jezus Christus.
Drs. Jan Smit is lid van de NGK in Rotterdam-Overschie.