Het vaste fundament
1984-04-27
"En Petrus zei tot Hem: 'Here, Gij weet alles, Gij weet dat ik U liefheb ...'."- Jaargang 28
- nummer 17
(Johannes 21 :17b)
Overal in de wereld waar het evangelie van Jezus Christus verkondigd wordt zal gesproken worden over Simon Petrus.
De meeste mensen vinden hem een sympathieke man, zo spontaan in zijn uitingen.
Dat juist hij de Meester verloochende ...
In grote enthousiasme was hij Jezus gevolgd.
Hij was vol goede wil en had alles voor de Meester over.
Hij was bereid voor Hem te sterven.
In de hof van Gethsémané heeft hij dat bewezen.
Sloeg hij niet, alleen, op de vijand in.
Er is veel goeds van deze discipel te vertellen.
En toch kwam hij tot die verschrikkelijke daad in de hof van de hogepriester.
De Schrift wijst ons duidelijk de oorzaak van dit alles aan.
Al hoorde Petrus tot de intimi van Jezus; hij kende zijn Meester maar slecht, want hij wilde van Zijn lijden en sterven niet weten.
Als de nood aan de man zou komen was Petrus bereid naast de Heiland te strijden en zo nodig met Hem te sterven.
Petrus had ook weinig zelfkennis, want hij dacht in eigen kracht tegen de verleiding bestand te zijn.
Juist daarom was zijn val zo smadelijk en diep.
Ondanks herhaalde waarschuwing heeft hij de Meester, toen het er op aan kwam, drie maal verloochend.
Onder mensen is er dan geen vervolg meer mogelijk.
In de nood leert men zijn vrienden kennen.
Menselijke wijsheid zou tot de conclusie komen dat het van dat uur aan "uit was" tussen Jezus Christus en Petrus.
In het koninkrijk der hemelen is het anders.
Als Jezus Christus uit de doden is opgestaan is er een vervolg.
Wanneer een aantal discipelen bij de openbaring aan de zee van Tiberias, als vanouds) met de Heiland de maaltijd heeft gehouden, mag een berouwvolle Simon opnieuw van zijn liefde getuigen.
Het evangelie toont ons dan een ander mens.
Niet langer stelt Petrus zich boven de anderen.
Hij legt geen dure beloften van trouw af.
Hij staat met lege handen en heeft niets om zijn liefde te bewijzen.
Hij kan zich alleen beroepen op het feit, dat Jezus die de harten kent weet dat Petrus hem liefheeft.
Niet de dappere Simon, die roemde in zijn trouw, maar de ootmoedige Petrus, die Christus' genade aangreep, werd aangenomen om de schapen van de kudde te weiden.
Op deze Petrus is de gemeente gebouwd.
Hij was een levende illustratie van ontferming en genade.
In de kracht van die genade is Petrus trouw geweest tot in de dood.
Hij bouwde op het vaste fundament dat Jezus Christus in zijn dood en opstanding had gelegd.
En onze Koning schaamt Zich niet voor Petrus en andere zondaren die tot Hem komen.
Voorwaar, een blijde boodschap.