‘Praktische’ theologie
2011-07-29
Theologie studeren is leuk. Gewoon, als vak op zichzelf. Maar theologie kan ten diepste alleen maar goed beoefend worden met het oog op de praktijk in de gemeente van Jezus Christus. Zo leerde ons het vak Praktische theologie.- Jaargang 55
- nummer 15
Net als bij hermeneutiek (zie de vorige blog) leer je dat het meeste wat je bij het leidinggeven aan een gemeente tegenkomt volgens een cirkel werkt: beschrijving _ interpretatie _ normatieve toetsing _ uitvoering (en dan weer _ beschrijving enz.). Werken in de gemeente als een proces. Je neemt dingen waar en onderzoekt ze, interpreteert die, toetst ze theologisch en gaat dan over tot de uitvoering (die je weer evalueert).
Dit geldt voor veel zaken in de pastorale praktijk. Hoe evalueer je het afgelopen jeugdweekend? Moet je wat je hoort over alcoholgebruik in een pastoraal gesprek interpreteren als verslaving?
Hoe maak je met een kerkenraad de (normatieve) afweging om wel of niet een verklaring tegen homogeweld te ondertekenen? Hoe geef je leiding aan het opstarten van een missionaire gemeenschap vanuit je gemeente?
Je neemt de stappen niet altijd even bewust en uitgebreid. Uiteindelijk wil je vooral een levenshouding aanleren.
‘Priesterlijk luisteren’ naar mensen en je werk met aandacht doen. Bijblijven in verschillende disciplines (niet alleen theologisch), om beter te kunnen interpreteren. Jezelf voeden door in de Bijbel te lezen en jezelf scherpen door gesprekken met anderen, om alles wat je tegenkomt te kunnen doorzien en toetsen. Ten slotte is het de uitdaging om met een nederige houding leiding te geven aan diepgaande veranderingen. Dat vraagt het nodige aan lef. Praktische theologie is dan ook niet zomaar een vak; het is voorbereiding op een leven in dienst van de Heer van de kerk. Op naar de praktijk van de theologie!
Jelle Knol is theologiestudent aan de TUA en de NGP.