Pastorale Notities
1986-12-19
Geboren inHarkema- Jaargang 30
- nummer 49
Kinderen en schilders situeren de heilige geschiedenissen in hun eigen omgeving.
Toen ik vijf was dacht ik dat Golgotha moest liggen op het geheimzinnige stuk land, waar ik nooit mocht of kon komen, achter de Groen van Prinstererschool, tussen de Zuid liet en de Noordvliet in Maassluis.
Wie op een regenachtige vakantiedag in Zwitserland schilderijen gaat bekijken in het Kunst Museum in Bern ziet dat mensen als Niklaus Manuel (15e-16e eeuw) de Here Jezus geboren laten worden en laten sterven rond de Thunersee.
Zo heb ik vroeger de Kerstgeschiedenis geplaatst in.
Harkema (Fr.). Dat is nu een welvarend dorp. Toen was het de streek van messentrekkers en krotten en grote armoe. Waterleiding was er nog niet. Sommige wegen waren nog niet bestraat.
Er was geen Groene Kruis, geen kleuterbureau, geen huishoudschool. Weinig hygiëne.
Toen werd onze eerste dochter geboren, een Kerstkind. Tussen twee maal vier preken door, want 1e Kerstdag viel in 1953 op zaterdag. Alles verliep voorspoedig. We hadden hulp van een gediplomeerde verpleegster en van de arts uit een naburig dorp. En een huis vol gelukkige mensen. De baby lag te dromen in een prachtig wiegje op een eigen kamertje.
Alleen onze huisarts was boos, toen hij van vakantie terugkwam en merkte dat alles bij ons gepasseerd was. Nu had hij eindelijk eens een normale bevalling en nu liep hij die nog mis! Toen kwamen de verhalen, die we gedeeltelijk al kenden: In Harkema had hij dikwijls geen enkele assistentie bij bevallingen.
En vaak was er niets klaar gemaakt. Als het kind geboren was zocht de dokter een teiltie om het in te leggen. Soms moest hij werken bij het licht van een zaklantaarn. Kort geleden werd hij bij de bevalling geassisteerd door het oudste dochtertie. 13 jaar, die de stallantaarn hoog hield. De Vader zat in 't gevang in Leeuwarden.
Hij had het kindje in een sinaasappelkistje gelegd!
In die dagen had ik een dagdroom: Jozef en Maria kwamen voorbij en belden aan: ze zagen er uit als mensen van Harkema.
Natuurlijk was erbij ons geen plaats. Trouwens: de Zoon van God wilde ook niet wezen in een deftige pastorie. Hij koos Harkema om daar zijn sinaasappelkistie neer te zetten en te komen onder de mensen.
Deze "droom" (want hoe kort duurt zo'n fantasie-voorstelling?) bracht een totaal nieuw waardeoordeel over Harkema. Tot voor kort was het: mijn "Galilea der heidenen!" Als ik er na dien doorheen fietste bleef altijd de connotatie met dit kerstvisioen.
Het was: het land dat de Heer koos.
' "Gij kent immers de genade van onze Here Jezus Christus, dat Hij om uwentwil arm geworden is, terwijl Hij rijk was, omdat gij door zijn armoede rijk zoudt worden". (2 Kor. 8 : 9)