Hoop
2011-08-19
Vakantie! Rondom ons het getik van haringen die in de grond gaan. We helpen elkaar met fladderende tentdoeken.- Jaargang 55
- nummer 16
En hoe gingen die buizen ook weer? Nu maar hopen dat het droog blijft voor alles staat.
Noorwegen is in rouw. Iemand, die Europa zegt te willen redden, zaait dood, woede en angst. Nu maar hopen dat het niet overslaat naar andere smeulende angsthaarden.
Eén wereld. Te groot… te klein.
Nee, we houden het niet droog. Ik loop met een paraplu op naar de wc’s en groet en omhels een tiental mensen. ’Ja, ik heb die laarzen speciaal voor New Wine.’ ‘Ik ook.’ Iedereen is opgetogen.
(Bekend gezicht, maar de naam…) Op de grasvelden schieten tenten uit de grond, vlak op elkaar. Zoveel mensen, ongeveer 3600 op een kluitje, op een nat kluitje. En nog eens mensen die niet kamperen maar thuis slapen. Dat is New Wine. Ongeveer vijfhonderd medewerkers, van veiligheid tot catering, van kinderwerkers tot sprekers.
Het thema is hoop. En we hopen op een beetje droog weer en geen ongelukken. Dat is de kleine hoop.
Ik denk opeens aan Groningen, meer dan dertig jaar geleden.
De verlaten stad op de vroege zondagmorgen. Ik was student, op weg naar de kerk. Een enkele hond met baas kwam ik tegen, een enkele jogger. Psalm 149 kwam in me op en ik zong op de fiets ‘…trek Sion in een blijde stoet de koning tegemoet….en zo danst in het morgenlicht, heel Gods volk voor zijn aangezicht.’ In mijn verbeelding zag ik de blijde stoet. De Grote Markt een dansende aanbiddende menigte. Het was zo’n sterk beeld, dat het me vaak te binnen schoot daarna. Elke keer ontroert het me. ‘Waar zijn jullie mensen, in beweging gebracht door de vreugde van God? Kom uit bed! Kom bij je beeldschermen weg, hou op met zwoegen voor geld, voor je autonomie, voor je mooie gezonde lijf!’
Ze trokken elk jaar naar Jeruzalem. Als familie, als dorp.
Onderweg slapen in je mantel gerold. Jeruzalem zien. Het zingen begint. Van alle kanten. Het feest.
Hutjemutje in Jeruzalem. Naar het huis van de Heer en al die mensen ontmoeten. Verwacht je er wonderen?
Waarom niet? Het werd Pinksteren bij zo’n gelegenheid.
Het werd ook Goede Vrijdag…
De grote tent in New Wine. Een band met fluit, bazuin (nou ja: saxofoon) cimbaal (bekkens) citer (gitaren) trom, zang. Heel Psalm 150 op het podium.
Drie kwartier zingen tot het in mezelf zingt. Het thema is hoop. Wat hopen we eigenlijk? Weten we wel wat we hopen mogen? Wij, natte, verkleumde gelovigen, weten we wat voor hoop we hebben nu we door God geroepen zijn en wat God voor ons in petto heeft? Weten we wat ons is toevertrouwd aan kracht? (Efeziers 1:18).
In Noorwegen heeft een man geweld ingezet om een begin te maken aan dat waar hij zo bang voor is dat hij het dood wil hebben. Hier staan wij te zingen en ons te bezinnen op een scala van onderwerpen om meer te leren van de kracht van de liefde in ons, de kracht die de dood verslaat.
Hoop voor de wereld.
Jeannette Westerkamp is parttime justitiepredikant namens de NGK in Houten.