Discipel
1985-04-12
Ik denk nu aan de twee wandelaars naar Emmaüs. Meestal gaan we er van uit, dat het twee mannen geweest zijn: Enkele uitleggers denken dat Kleopas, één van de twee, vergezeld werd door zijn vrouw. Hij zou dezelfde geweest zijn als de Kleopas die in Joh. 19:25 genoemd wordt en dus een oom van Jezus, terwijl de vrouw zelf bij het kruis gestaan heeft. We weten het niet, maar als de twee wandelaars inderdaad een echtpaar geweest zijn, geeft dat kleur aan de herhaalde opmerking van Kleopas, dat" vrouwen uit ons midden ons hebben doen ontstellen". Hij zou daarmee bedoeld hebben tot de vreemdeling te zeggen, die met hen was gaan oplopen: "Meneer, zegt U uw mening eens over' zulke vrouwenpraat" en de vrouw zou gezwegen hebben, omdat zij nu eenmaal vrouw was en de mannen haar toch niet geloofden en dan samen maar moesten zien, wat zij ervan vonden.- Jaargang 29
- nummer 15
De kern van de geschiedenis die Lucas beschrijft, ligt dunkt me; hierin, dat de twee wandelaars Jezus ontmoeten, dat zij Hem herkennen, dat zij met Hem het avondmaal vieren en dat zij die drie gebeurtenissen toch niet het belangrijkste vinden van de dag en de avond. Het hoogtepunt is voor hen, blijkens hun eigen woorden, dat Jezus tot hen sprak in de opening der Schriften. Dáárdoor stond hun hart in vuur en vlam. Wanneer je tegenwoordig "talkshows" voor de televisie probeert te volgen of als je aanwezig bent in kring- of groepsgesprekken, dan vult de één de ander aan in het weergeven van zijn of haar meningen en als het "geestelijke" gesprekken zijn, dim staan de "ontmoetingen met de Heer", de "Godservaringen"
sterk voorop. Er worden getuigenissen afgelegd over de tijdstippen waarop Jezus in je hart kwam of waarop jij aan Jezus je hart gaf en hoe alles toen zo heerlijk. Anders werd en nieuw. Er is weinig "lering" bij: Het is zeker niet aantrekkelijk meer, als iemand "onderwijst". Er wordt ook al geruime tijd over de preek geschreven alsof die haar tijd gehad zou. hebben en hoognodig plaats moet maken voor het "gesprek". Voor de catechisaties zou hetzelfde gelden. Laten de jongeren het gesprek voeren. want dan komt er meer uit, dan wanneer ze naar de dominee luisteren. Ze kunnen dan hun geloofsbelevenissen aan elkaar kwijt en dat zal hen boeien, meer dan een "les" van zo'n ouder iemand. Ik voor mij, ik' heb daar ook wel voor gevoelden ik heb op dit terrein ook wel geëxperimenteerd, maar in de biibel vond ik toch steeds het woord "discipel" terug, ook ná Jezus' opstanding. Heel vaak in het boek Handelingen der Apostelen. Jezus had zelf trouwens gezegd: "Maakt al de volkeren tot mijn discipelen" en "discipel" betekent nog altijd "leerling". Voor een Oosterling is "het volgen van een goeroe" en het "leerling zijn" een wezenlijk begrip.
Voor de Westerling niet. De doorsnee Westerling is daar te eigenwijs en eigenzinnig voor. Hij zal zelf de dienst wel uitmaken. Ook de kerkdienst.