Welkom in de kerk
2011-09-02
GKV, CGK, NGK, PKN. Ik neem aan dat u weet waar zo’n lettertriootje voor staat.- Jaargang 55
- nummer 17
Toen wij jaren geleden uit de ‘rooie Zaan’ naar Amersfoort verhuisden, zei iemand tegen ons: ‘Hier zie je zondags de mensen nog naar de kerk gaan.’ In onze nieuwbouwwijk viel dat een beetje tegen. Maar in de binnenstad zie je het wel, want er zijn hier veel kerken.
Behalve bovengenoemde heb je hier nog een keur aan andere kerken en groepen.
De lijst van zondagse diensten in het huis-aan-huis blad beslaat bijna een hele bladzijde.
Omdat Amersfoort geen vakantieoord is, zijn de kerken in vakantietijd halfvol.
Diensten worden dus samengevoegd.
Onze NGK bijvoorbeeld kerkt de ene zondag in Noord, de andere in Zuid, en middagdiensten samen met de CGK.
En wij zien onze kans schoon om eens bij de buren te gaan kijken.
Onze schoonzus kerkt in de GKV en op een regenachtige zondagmorgen lopen we met haar naar de kerk. Fijne dienst, bijzondere preek, die veel stof geeft tot nadenken en napraten.
Zingen met orgelbegeleiding. Dat zijn wij ontwend de laatste jaren. Ik klaag niet, want we hebben geweldige muzikale talenten in onze gemeente, maar dit deed me ook wel weer wat.
Nu valt me al jaren iets op als je in een andere kerk te gast bent. Bij de een wordt je in de hal hartelijk welkom geheten, bij de ander straal genegeerd. Of iets vaags er tussenin, een nauwelijks waarneembaar knikje bijvoorbeeld. Dieptepunt was die gereformeerde kerk in het katholieke zuiden van ons land. Met zus en zwager stapten we er binnen. Het uitnodigende bord buiten heette ons hartelijk welkom. Maar dat was het dan ook. Anders was het die zondag hier in de Joriskerk.
We wilden Henk, de zoon van onze oude vriend Kor van den Belt (in de jaren ‘60 en begin ‘70 vrijgemaakt predikant in Twijzel, Friesland) graag eens horen. Bij binnenkomst kwam een jonge vrouw naar ons toe.
‘U bent hier vreemd. Hartelijk welkom.
Hier zijn de psalmboeken, we zingen oude berijming. U kunt overal plaats nemen.’ Kijk, dat bedoel ik. We voelden ons daar welkom.
Nu is de vakantie voorbij. Het is zondag en we gaan naar de eigen gemeente. Een van de drie emerituspredikanten die onze gemeente rijk is, preekt vanmorgen. Als we na de dienst buiten staan, valt me een gedachte in. Door kerkmuren of kerkmenselijke onmacht belemmerd, je welkom weten of niet, de Geest breekt er doorheen. Je kunt gezegend verder.
Ytje Veefkind is lid van de NGK in Amersfoort-Noord.