Waarover praten zij?
1985-04-26
De vierde zitting van de Landelijke Vergadering in Enschede vorige week zaterdag stond vrijwel geheel in het teken van de contacten met de buitenlandse kerken. Op de agenda stonden vier rapporten: twee van de commissie voor contact en samenspreking, sectie buitenland, over de Gereformeerde Oecumenische Synode (GOS) en over rechtstreekse contacten met kerken in het buitenland. Van de andere twee rapporten werd er één geschreven door ds. G. v.d. Brink en ds. A. v.d. Dussen, die als waarnemers de vorig jaar in Chicago gehouden GOS-vergadering bijwoonden.- Jaargang 29
- nummer 17
Het tweede rapport bevat de bevindingen van ds H. J. van der Kwast en ds P. Veldstra. Zij waren in januari op de synode van de blanke Gereformeerde Kerk van Suid-Afrika (GKSA); ook wel bekend als de "dopperkerken". Deze kerken goden bij die gelegenheid correspondentie aan de Ned. Ger. kerken en de L.V. besloot zaterdag deze correspondentie te aanvaarden. Over de inhoud daarvan zal nog wel nader overlegd moeten worden. Aan de totstandkoming van deze correspondentie gaat een hele geschiedenis vooraf. Omdat ds H.J. van der Kwast in de afgelopen weken in dit blad al uitgebreid daarover geschreven heeft, is het niet nodig dat: hier nog eens over te doen. In de discussie op de L.V. over de correspondentie met de GKSA wees een aantal afgevaardigden erop, dat de door deze kerken geuite kritiek aan het adres van de Ned. Ger. kerken serieus genomen moet worden. In Zuid-Afrika heeft men vooral moeite met het Ned. Ger. "Akkoord van Kerkelijk Samenleven". Daaraan hebben niet alle Ned. Ger. kerken zich willen binden, zoals uit de "Preambule” van het “Akkoord” blijkt.
Ds. P. Veldstra hield de L.V. voor: “De Preambule is voor ons duidelijk genoeg, maar voor de broeders van de GKSA niet. Daar blijken misverstanden te bestaan. We moeten naar binnen en naar buiten duidelijkheid scheppen daarover.” Ouderling J.F. Arends meende zelfs dat de Ned. Ger. Kerken wat betreft de preambule het boetekleed aan moeten trekken: “Hoe kunnen tot het Ned. Ger. Kerkverband kerken behoren die het Kerkelijk Akkoord niet kunnen aanvaarden. Deze kerken stellen zich toch in feite buiten het kerkverband”, aldus br. Arends, die er overigens voor pleitte de band met deze bezwaarde kerken niet te verbreken. Ds. H. de Jong wilde in verband met de genoemde kritiek de banden met de GKSA niet ál te nauw aanhalen om te voorkomen dat voor alles wat in de Ned. Geref. kerken speelt verantwoording afgelegd moet worden. "Zijn we dan de vrijheid die we als Nederlands: gereformeerden bezitten niet kwijt?", zo vroeg ds De Jong zich af. Voorzitter mr. dr J. Meulink voegde daaraan toe het niet wenselijk te achten dat ook de Ned. Ger. kerken verantwoordelijk zouden zijn voor handel en wandel der GKSA. Hij doelde daarmee op de houding van deze Zuid-Afrikaanse kerken ten aanzien van de Apartheid, waartegen door de GKSA niet duidelijk wordt stelling genomen. De L.V. wilde dan ook liever niet correspondentie aangaan “in engere zin”, omdat dan de wederzijdse verantwoordelijkheid te zwaar zou gaan wegen.
Wat betreft contacten met andere kerken in het buitenland werd besloten om de Reformed Churches of Australia en de Reformerd Churches of New Zealand voor te stellen een zusterkerkrelatie aan te gaan. Namens de Australische kerken was Rev. F. van Brussel op de L.V. aanwezig. In zijn toespraak vertelde hij de afgevaardigden, dat zijn kerken nauw contact met de Nederlands Gereformeerden zeer op prijs stellen. Rev. Van Brussel sprak de hoop uit dat de kerken, ondanks het verschil in taal, gezamenlijk gestalte gaan geven aan de Grote Taak: Verkondiging van het Evangelie van Jezus Christus.
De meeste tijd zaterdag ging zitten in de behandeling van de genoemde twee' rapporten over de GOS. Uit beide rapporten blijkt dat de Ned. Ger. kerken vooral moeite hebben met het GOS-lidmaatschap van de (syn.) Ger. kerken in Nederland, De bezwaren richten zich met name tegen het (syn.) Ger. Synoderapport "God met ons", waarin naar Ned. Ger. oordeel het gezag van de Heilige Schrift wordt ondergraven en de synodale handreiking "In liefde trouw zijn". Daarin wordt de homofiele praxis niet uitdrukkelijk veroordeeld. Binnen de GOS gaan stemmen op om de (syn.) Ger. kerken het lidmaatschap, te ontnemen. De L.V. wilde echter niet de discussie over eventueel lid worden van de GOS toespitsen op de positie van de (syn.) Ger. kerken in deze organisatie. "Het zou onjuist zijn", aldus een aantal afgevaardigden, in het buitenland wel met en over deze kerkenkritisch te spreken, terwijl in Nederland geen enkel contact met deze kerken wordt onderhouden. Ds. G. v, d. Brink, waarnemer op de vorige GOS-vergadering, wees erop, dat wel is geprobeerd deel te nemen aan een gesprek tussen de Chr. Ger. en Syn. Ger. GOS-afgevaardigden. Dat bleek helaas niet te kunnen en ook een geplande ontmoeting tijdens die GOS-vergadering kon niet doorgaan.
Terug nu naar het binnenland. Op de agenda stond een brief van de kerk van Doorn, waarin wordt voorgesteld waarnemers te zenden naar de Raad, voor Contact en Overleg betreffende de Bijbel, de RCOB. Deze waarnemers zouden zich moeten beperken tot die zaken die het bijbelvertaalwerk betreffen. Als belangrijkste argument noemt' de brief, dat moet worden voortkomen dat de, bijvoorbeeld in de Groot Nieuws-Bijbel getoonde, "taalverarming" en "ontoelaatbare vereenvoudigingen" doorwerken in een nieuwe kerkbijbel. Bovendien wijst de brief op het besluit van de vrijgemaakt ger. Synode van Heemse in mei vorig jaar om een waarnemer naar de RCOB te zenden met he toog op het bijbelvertaalwerk. Oudeling C. Schram van de regio Den Haag waarschuwde voor wat hij noemde het “breed oecumenische karakter” van de RCOB, zoals dat blijkt uit een aantal recente publicaties over Bijbelgebruik. Op advies van het moderamen besloot de L.V. twee waarnemers te zenden naar de RCOB met als opdracht invloed uit te oefenen in het overleg over Bijbelvertaling.
Tegen het eind van de vergadering werd een begin gemaakt met de behandeling van het rapport van de “gezangencommissie”. Daarover hoop ik u in een volgend verslag meer te vertellen.