Pastorale notities
1983-07-01
Tegen de revolutie…- Jaargang 27
- nummer 26
Het oude adagium van Groen van' Prinsterer over de franse revolutie speelde de afgelopen week even een rol in een Kamerdebat over de apartheid in Zuid Afrika. Tegen de revolutie het Evangelie zei Groen. Jan Nico Scholten, de luidruchtige woordvoerder van het C.D.A. beriep zich op dit adagium door te zeggen aan het adres van de vertegenwoordigers van de R.P.F. dat hij onder revolutie verstond alles wat zich tegen het Evangelie verzet. En dat daarom"
het verzetten tegen de apartheid geen revolutie is maar de apartheid zelve. , Voorzover ik de debatten gevolgd heb heerst er zo een merkwaardig misverstand en wordt het woord van Groen een middel om alle mogelijke gewelddadigheden te gebruiken. Iets wat Groen nu juist niet bedoelde.
Het is zeker waar dat alles in ons leven en alles in het leven dat zich niet verdraagt met Gods wil in feite opstand tegen God is. Zodra je zelf gaat uitmaken-wat wel en niet Gods wil is doe je hetzelfde' als Adam in het paradijs en dat is inderdaad opstand.
Maar als we nu gaan zeggen dat alle dingen naar Gods Woord horen te gaan en dat daarom politieke misstanden desnoods ook met 'geweld bestreden mogen worden of zelfs moeten worden dan zitten we meer op de lijn van de oude wederdopers dan dat we naar de Schrift luisteren. Het is duidelijk dat het Romeinse Imperium een roofstaat was, gebouwd op onderdrukking en slavernij. Een ongelijkheid van zulke grote afmetingen was daar in gebruik dat daarbij de moeilijke positie van de gekleurde bevolking verbleekt.
Het lot van de gekleurde bevolking in Afrika zou ,voor Romeinse slaven een heilstaat betekend hebben. En toch roept het Evangelie de slaven niet op tot opstond maar tot gewillige dienst zelfs aan onredelijke meesters. 1 Petrus 2 : 11-25.
Het klinkt dus wel aardig om te zeggen dat alles wat in strijd is met het Evangelie revolutie is, maar het is niet meer dan een spelen met woorden en een overgaan op de doperse toer. Het is zelfs wel de vraag of het thema van Kuyper dat op alle terreinen van het leven Christus' soevereiniteit ook moet worden nagestreefd door ons, niet eerder dopers is dan reformatorisch. Zeker is Christus Soeverein op alle terreinen.
Maar ook dat te zeggen heeft niet als consequentie dat wij de belofte en het bevel hebben die soevereiniteit te kunnen vestigen.
Alle opstropen van de mouwen om de reformatie ter hand te nemen is een miskennen van wat de werkelijke taak van de christenen is in dit tijdsgewricht.
En de buitenlandse politiek van Nederland al tientallen jaren lang is meer in overeenstemming met' de doperse grondtoon van ons volkskarakter dan met de Heilige Schrift.