Een ijsje voor een hoer
2008-05-23
Onze Heer bindt ons in Lucas 18:1 op het hart om altijd te bidden en niet op te geven. Hij wijdt er de gelijkenis van de weduwe en de rechter aan. Jezus sluit deze vertelling af met de woorden: ‘Zal God dan niet zeker recht verschaffen aan zijn uitverkorenen die dag en nacht tot hem roepen? (…) Ik zeg jullie dat hij hun spoedig recht zal verschaffen. Maar als de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?’ (Lucas 18:7-8 NBV). Een echo van deze woorden vinden we in 1 Tessalonicenzen 5:17 (NBV) in de opdracht onophoudelijk te bidden. Dit betekent niet dat wij 24 uur per dag geknield voor ons bed moeten liggen.- Jaargang 52
- nummer 11
Het gaat erom dat we altijd, van moment tot moment, leven in nauw contact met onze God. We moeten altijd online zijn waar het gaat om de relatie met onze Heer, sprekend en luisterend.
Over hoe we dat concreet kunnen maken, schreven Pete Greig en Dave Roberts een boeiend boek: Dag en nacht roepen zij tot God: het verbazingwekkende verhaal van het 24-7-gebed). Dit boek leverde mij meer op dan de 18 euro die het kostte.
Visioen
Het boek begint met de roeping van Pete Greig. Na zijn studietijd trekt hij samen met een vriend door Portugal.
Zo bereiken ze het meest zuidwestelijke puntje van Europa, Kaap Sint Vincent, waar de Middellandse Zee en de Atlantische oceaan elkaar ontmoeten.
Die nacht kan Pete niet slapen en hij kruipt uit hun tentje om te genieten van het uitzicht op een immense watervlakte onder een flonkerende sterrenhemel. Hij besluit voor alle landen van Europa te gaan bidden. ‘En toen gebeurde het. Eerst begon mijn schedel te tintelen en een elektrische stroom schoot door mijn ruggengraat, steeds opnieuw; mijn lichaam trilde ervan. (…) en ik vroeg me serieus af of ik op het punt stond levend geroosterd te worden.’ Daarna zag Pete in een visioen een leger van jonge mensen komen opzetten uit de atlas van Europa. Later brengt hij dit nachtgezicht in verband met het visioen van Ezechiël over de uitgedroogde botten, een beeld van verdwenen hoop. Het visioen van Pete wordt het goddelijke startschot van een wereldwijde gebedsbeweging met het aan Ezechiël 37 ontleende, talig modern vormgegeven motto: UCBONES, ICANARMY (You see bones, I see an army: Jullie zien botten, Ik zie een leger). God blaast nieuw leven in een hopeloze toestand.
Bijbelboek?
Gebed is in dit boek de sleutel. Praten met God, luisteren naar Hem. Het is niets anders dan het Verbond, de relatie met de HEER. De Bijbel gebruikt niet voor niets het beeld van het huwelijk voor onze gemeenschap met God. Met je geliefde deel je alles, dag en nacht. In het boek staat nog een ander opmerkelijk visioen, dat van de roeping van de bouwer van de website van de gebedsbeweging (www.24-7prayer.com). Lees dat zelf in dit spannende boek! Wanneer ik dit soort boeken lees, heb ik altijd het gevoel dat ik een Bijbelboek lees. Steeds weer diezelfde wonderlijke, levende God aan het werk. Ik besef meer en meer dat de Bijbel vooral een werkboek is, een reisgids voor ons praktische leven. De Bijbel is in de eerste plaats een leefboek, geen studieboek.
Bidden en werken
De visie van deze gebedsbeweging kan ik samenvatten met enkele kernwoorden: geworteld in Jezus Christus, echtheid, gehoorzaamheid, vriendschap, eenheid in verscheidenheid, creativiteit, gerechtigheid, rentmeesterschap, genieten, eenvoud en de bereidheid om offers te brengen. Uiteraard vraagt dit alles een persoonlijke relatie met God in Jezus Christus. Dag en nacht roepen zij tot God laat helder zien dat bidden en werken hand in hand gaan.
Vandaar dat niet alleen de vorming van gebedsruimten wordt beschreven maar ook de oprichting van zogenaamde ketelhuizen, plekken waar biddend allerlei sociale projecten worden uitgevoerd. Zo kon het gebeuren, dat Pete op een gegeven moment een ijsje koopt voor een jonge hoer. Nee, een keurig gereformeerd boek is het niet, wel door en door christelijk. Alles wordt gedragen door gebeden, die 24 uur per dag worden opgezonden naar onze hemelse Vader. Ik schreef al dat dit niet betekent dat je dag en nacht op je knieën bij je bed ligt. Maar hoe doe je het dan wel? In dit boek zie je een grote verscheidenheid aan gebedsvormen: dingen uitspreken tegenover God, naar muziek luisteren, gedichten schrijven, zingen, al biddend de Bijbel lezen en overwegen, huilen, een tekening maken en in stilte luisteren naar God. Maar er zijn meer manieren om je op God te richten. Was creativiteit niet een kernwoord van deze beweging?
Bij Vader op schoot
Ik vermeld hier een paar uitspraken uit dit boek over gebed die mij raakten.
Spurgeon zei ooit dat bidden een kunst is die alleen de Heilige Geest ons kan leren. ‘Bid dat u leert bidden.’ En wat vinden jullie van de uitspraak van John Dawson? ‘Iedereen bidt, zelfs niet-christenen bidden. Maar als christenen bidden, klimmen ze bij hun hemelse Vader op schoot.’ Die knalde er even flink in bij mij. In de vertrouwelijke omgang met God gaat Hij ook tot je spreken. Zo zegt Hij tegen Pete: ‘Ik vergeet geen enkel gebed dat mijn kinderen ooit uitspreken, zelfs niet als zij het wél vergeten!’. De schrijvers hebben mij iets heel kostbaars duidelijk gemaakt: bidden is genieten van God. Wat is er mooier dan even rustig ontspannen bij Hem zitten? Door en door levensecht is dit soms ruige boek.
Een meisje komt dronken naar een gebedsruimte waar ze voor God haar boosheid en verdriet uithuilt. Haar gebed wordt verhoord en haar vader geneest van kanker! Ook verloren dochters komen thuis…
Kwaliteit?
Ook de volgende passage in het boek zette mij aan het denken. ‘De muziek was vreselijk, het onderwijs nog erger, de bijeenkomst duurde veel te lang en telkens kwamen er jonge mensen tot geloof in Christus.’ Kennelijk kunnen we de meest trendy kerkdiensten organiseren, gelikte evangelisatiecampagnes opzetten en technisch perfecte kerk- en gospelmuziek maken, het zal niets betekenen voor het Koninkrijk van God als dit niet gedragen wordt door voortdurend gebed en door continue overgave aan de levende God.
Gods kwaliteit is niet altijd per definitie de onze. Als de Heer het huis niet bouwt, zwoegen wij tevergeefs.
Lijden
Misschien denkt u bij het lezen van mijn verhaal met een zucht dat dit wel weer zo’n boek zal zijn waarin alles lukt. Zo van: als je maar goed bidt, loopt je leven op rolletjes en bekeren de mensen om je heen zich bij bosjes.
Maar ik zei al dat dit boek net een Bijbelboek is. Pijn en lijden blijven ook Pete niet bespaard. Zo blijkt zijn vrouw Samie in 2001 een hersentumor te hebben ter grootte van een sinaasappel.
Pete en Samie begrijpen dat Gods kracht vaak in onze zwakheid openbaar wordt. Nee, het gezwel verdwijnt niet als sneeuw voor de zon na een paar uurtjes bidden. Samie’s gezondheid blijft het hele boek door een bron van zorg. Het lijden van de tegenwoordige tijd noemt Paulus dat. In het boek wordt dit als volgt beschreven. ‘We werden plotseling geconfronteerd met de naakte realiteit van het lijden, onverhoorde gebeden en zelfs de dood. (…) Volgens mij heeft God schoon genoeg van mensen die zich opstellen als “overwinnaars” met een permanente grijns op hun gezicht, alsof ze op een of andere manier de zondeval hebben weten te omzeilen door er deltavliegend overheen te zweven. (…) Ondanks alle zegeningen is er vaak veel uithoudingsvermogen voor nodig om de dag door te komen.
(…) God daagt ons uit (…) om niet zozeer vóór mensen te bidden, vanuit de comfortabele positie van ons eigen behoud,
maar veeleer mét hen bij God te pleiten, vanuit een noodsituatie.’
Aan het werk
Hoe maken we dit alles concreet? Ik doe een voorstel. Wat zou het mooi zijn, wanneer alle Nederlands Gereformeerde Kerken ervoor zouden kiezen het seizoen 2008-2009 te beginnen met een week lang 24 uur per dag te bidden voor de eigen gemeente.
Bidden om zicht te krijgen op de roeping van de gemeente in de eigen regio. Gebed voor de jeugd van de gemeente. Bidden voor de zieken.
Gebed om helderheid over je eigen persoonlijke taak binnen die gemeente.
Bidden om Gods leiding. God prijzen, rustig bij Hem gaan zitten om naar Hem te luisteren. Vullen u en jullie het zelf maar heel creatief in. En dit alles non-stop, dag en nacht, een week lang.
Houd de organisatie eenvoudig. Maak een gebedsrooster voor de (24 x 7 =) 168 gebedsuren, die gevuld moeten worden. Maak een gebedsruimte in het kerkgebouw. En verwacht vooral ontzettend veel van onze God. Hij is trouw aan Zijn beloften. Wie bidt ontvangt.
Geloven we dat echt? Ineens snap ik waarom Jezus de gelijkenis van de rechter en de weduwe afsloot zoals Hij deed: ‘Maar als de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?’ Wat zou het geweldig zijn, wanneer er volgend jaar in Opbouw moedgevende verhalen te lezen zijn over wat God deed in onze gemeenten, als verhoring op ons onophoudelijke bidden.
Dave Roberts en Pete Greig, Dag en nacht roepen zij tot God. Gideon, Hoornaar, 2007. 360 pag. €17,95.
Dr. Ab van Langevelde is onderzoeker en werkt momenteel aan een biografie van prof. C. Veenhof. Hij is lid van de Tehuisgemeente in Groningen.