Moeders

1985-02-08
  • Jaargang 29
  • nummer 6
Schutte van het GPV heb ik op de tv, gehoord en gezien. Het ging over het voorstel van Brinkman en het kabinet, om de abortussen, die gepleegd worden in klinieken, niet te doen vergoeden door de ziekenfondsen, maar van staatswege uit de middelen van de wet bijzondere geneeskundige risico's. Brinkman doet dit voorstel om daarmee tegemoet te komen aan gewetensbezwaarden.
Men zal moeite hebben met de premies voor het ziekenfonds, als daaruit ook abortussen in klinieken betaald worden. Schutte verklaarde zich scherp tegen het voorstel van Brinkman en dat viel me tegen. Natuurlijk is de oplossing die het kabinet voorstelt, aan te vechten, maar als dit voorstel het niet haalt, zullen PvdA en VVD doordrukken dat de ziekenfondsen de beoogde ingrepen betalen en dan zit men weer in de hoek der vervolgden. De presentator van het programma zei, dat Schutte's standpunt wel aan zou slaan bij een groot deel van de kiezers van het CDA. Stel je voor, dat dit juist de bedoeling is van Schutte. Dan zou het een kwalijke zaak zijn, die hij beoogt. Over het aborteren spreekt de paus zich uiten Reagan ook, en we hebben de stemmen gehoord van hoogleraren in de ethiek; allemaal mannen. Natuurluk hebben die recht van spreken. Zeker als ze Gods Woord getrouw naspreken. Toch zou ik willen dat over deze zaken, in regering en volksvertegenwoordiging, uitsluitend door vrouwen gesproken werd. Mannen hebben toch altijd een iets te korte antenne voor het gevoelen van vrouwen. Vraag eens wat er gezegd wordt op de afdeling "verloskunde" in het ziekenhuis. De ene vrouw zegt tot de andere: "Kun jij ook je man niet van je afhouden?" Ze zeggen samen over de man van een derde vrouw in de zaal, die haar vierde verwacht: "Zo'n man moest wijzer ziin:" Vrouwen hieven daarom de leus aan: "Baas in eigen buik" en men kan die leus hartgrondig verwerpen -- wat ook ik doe als dit betekent, dat je best aborteren mag – maar men moet toch proberen aan te voelen wat vrouwen dwars zit.
Met de wetgeving over dit punt, zitten we fout, maar wat wil je in een land waarvan het volk niet Christelijk is? Het komt op jouw persoonlijke beslissing aan. "Gij geheel anders". Ik ken vrouwen, die baas wilden zijn in eigen buik. De éne kreeg van huisarts en vrouwenarts het dringende advies om de vrucht te laten wegnemen, want ze had rode hond gehad. Ze weigerde. Het kind bleek welgeschapen te zijn. De andere moeder aan wie ik denk, begon vreselijk te vloeien. De dokter kwam, een vrouw. Die vroeg: "Hoe wilt U het hebben. Laten lopen of nog proberen het vast te houden? U hebt er toch al vijf?" De moeder zei dat ze dit nog niet eerder meegemaakt had. Tot nog toe was het altijd zo geweest dat als de dokter kwam, dan wist je: nu wordt er voor het leven van het kindje gevochten. Maar nu moet ik zelf beslissen; rare wereld. Het kind is maanden later geboren, alles prima. Beide vrouwen hadden geen dominee nodig voor advies en ze behoefden er geen gesprekken over te voeren. Het waren moeders, en Christinnen, dus óók baas over eigen buik, maar dan in de goede zin.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief