Bevrijding

1985-02-22
  • Jaargang 29
  • nummer 8
Over de viering van onze bevrijding maakt de redacteur van "Stavast" behartigenswaardige opmerkingen. Hij schrijft: "De 5e mei heeft in Nederland altijd al problemen gegeven. Het eenmaal per jaar vieren van onze bevrijding werd al spoedig teveel, zodat wij naar goed gebruik besloten de viering, van onze bevrijding op nationale wijze te beperken tot éénmaal in de vijf jaar. In de tussenliggende jaren ritselen wij maal' wat aan. Overheidspersoneel kreeg een vrije dag en zij die werkzaam waren in de particuliere sector, konden naar eigen verkiezing een snipperdag opnemen. De relatie tussen de 4e mei (herdenking) en de 5e mei (bevrijding) speelde in de jaren waarin wij de viering niet op grootse nationale wijze aanpakten, geen rol. Dat argument kwam pas aan de orde, toen bleek, dat de 5e mei in het jaar' van de 40-jarige herdenking op een zondag valt.
Een verzoek uit christelijke kringen om de nationale viering dan te doen plaatsvinden op de 6e mei kon niet worden ingewilligd, omdat dan de band met de 4e mei werd verbroken. In de andere jaren speelt zo iets niet, maar nu plotseling wel. Wij zijn door dit argument niet overtuigd van de redelijkheid van het standpunt van het kabinet. Het zou ons niets verwonderen, wanneer hieraan meer de overweging ten grondslag ligt, dat een . viering op de 6e mei..voor allen een vrije dag zou betekenen en dat voorrecht om op de 5e mei altijd een vrije dag te hebben, schijnt immers alleen te gelden voor overheidsdienaren. De redenen, waarom vanuit christelijke kringen werd verzocht in 1985 de viering naar de 6e mei te verschuiven, hebben ons daarentegen meer overtuigd, Immers, voor een groot aantal landgenoten, waarvan velen zich daadwerkelijk in het verzet verdienstelijk hebben gemaakt, geldt de zondagsheiliging. Weliswaar krijgt men zo langzamerhand de indruk, dat waarden in onze samenleving niet meer in tel zijn, dat. neemt niet weg, dat er toch nog zaken zijn, waaraan men in geweten niet voorbij kan gaan. Deze bevolkingsgroep zou bij een viering van onze nationaIe bevrijding op zondag verstek moeten laten gaan. In een land waarin zoveel ruimte wordt gegeven aan gewetensbezwaarden voor alles en nog wat, zou men mogen verwachten, dat deze algemeen erkende en gerespecteerde gewetensbezwaren wel degelijk een doorslaggevende reden zouden moeten zijn om de vliering onzer bevrijding (eenmaal per vijf jaar) in 1985 op maandag te doen plaatsvinden. Weliswaar geloven wij niet, dat het kabinetsbesluit werd ingegeven door gevoelens van afnemende verdraagzaamheid op dit punt, maar dat neemt niet weg, dat wij het kabinetsbesluit in deze ernstig betreuren. Met het opschuiven van de viering van Koninginnedag, wanneer deze op een zondag valt, hebben wij toch óók geen moeite."

We kwamen dit artikel tegen in het blad: "Getrouw". Op een evenwichtige manier wordt daarin aan de verschillende kanten van genoemde materie aandacht besteed. Alleen vraag ik mij af of de christelijke gewetensbezwaren nog wel algemeen erkend en gerespecteerd kunnen heten. In een tijd waarin de. term: antidiscriminatiewet niet van de lucht is, worden ware christenen steeds meer gewaar wat werkelijke discriminatie inhoudt.
In die benauwende atmosfeer moeten zij ademen. En men hoeft geen groot profeet te zijn om te bevroeden, dat men zich steeds vinniger zal verzetten tegen allen, die het Woord van God als criterium hanteren in alle sectoren van het leven. Laten wij op de 5e mei 1985 de nationale bevrijding vieren in de samenkomsten van de gemeente in de band aan Hem, de Christus. in Wie de HERE bevrijdend heil en bindend recht heeft geopenbaard voor alle volkeren op aarde. Zo krijgt juist op die bewuste rustdag het universele karakter van de prediking des te sterker accent!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief