Krassen op het plaatje
2008-06-06
Ontmoeting- Jaargang 52
- nummer 12
Iedereen maakt wel conflicten mee. Privé, op het werk, maar ook in de kerk. Er zijn mensen die dat goed kunnen hanteren. Anderen hebben de neiging snel te vluchten als een conflict dreigt. Weer anderen hebben de neiging om de rol van bemiddelaar op zich te nemen. Welke herinnering aan een conflict komt nu bij je op? Had dat conflict verliezers of winnaars?
En wat betekende je geloof in het omgaan met dat conflict?
Bezinning vanuit de Bijbel
• Lees Handelingen 6:1-7. De gemeente van Jeruzalem groeit en groeit.
Maar op het prachtige plaatje van die gemeente komen krassen. Er ontstaat wrijving tussen de Griekstaligen en de Arameessprekenden. De aard van het conflict is niet geheel duidelijk. Is het zo dat de Griekssprekende weduwen bij de dagelijkse voedseluitdeling overgeslagen worden? Of is het zo dat deze weduwen niet betrokken worden als actieve helpers bij de organisatie van deze maaltijden (vgl. 1 Timoteüs 5)? In elk geval speelt hier duidelijk het zogenaamde probleem van de gevestigden en de buitenstaanders. Er is een groep die het gevoel heeft er niet bij te (mogen) horen. Doen zich in jullie gemeente ook dat soort problemen voor? Worden die onderkend, en hoe gaan jullie daar dan mee om?
• Opvallend is dat de twaalf apostelen de hele gemeente bijeenriep. Het is moeilijk voor te stellen dat werkelijk de hele gemeente bijeen kwam, want intussen bestond die gemeenschap uit duizenden leden. In elk geval zullen de belangrijkste vertegenwoordigers bijeengeroepen zijn, zodat iedereen zich gehoord en gekend weet. Want in dit conflict komt het erop aan, dat niemand over het hoofd wordt gezien. Welke criteria zou je kunnen hanteren om te bepalen of bij conflicten de hele gemeente betrokken moet worden? Loop je bij raadpleging van de hele gemeente niet ook het gevaar, dat kleine brandjes grote branden worden?
• De apostelen merken de problemen en de conflictueuze situatie op, en reageren wellicht wat geprikkeld door te zeggen dat het niet hun taak is om zorg te dragen voor tafels. Zij hebben andere dingen aan hun hoofd: de verkondiging van Gods Woord. Het conflict maakt dus hun primaire taak des te helderder en daarvan geven ze rekenschap. Vervolgens komen ze tot de aanstelling van zeven mannen met een eigen taakomschrijving en aanstellingscriteria. Is zoiets ook denkbaar bij discussies rond het takenpakket van een dominee, ouderlingen, diakenen, kerkelijk werkers, leden wijkteams? En gaan we misschien te krampachtig om met ‘oude’ ambten en staan we te weinig open voor ‘nieuwe’?
Slot
Bid God om hulp bij conflicten, en om liefde en creativiteit voor oplossingen.
| Zonder wrijving geen glans Dat is de titel van een vorig jaar verschenen boek over het omgaan met conflicten. De auteurs betogen daarin dat conflicten bij het leven horen. Waar mensen zijn ontstaan vroeg of laat conflicten. Ook onder christenen, ook binnen de fijnste gemeente. Dat hoeft niet perse negatief te zijn. Het hangt er maar vanaf hoe je ermee omgaat. Conflicten kunnen ervoor zorgen dat posities, belangen en meningen weer eens helder geformuleerd worden. En wie een conflict goed uit werkt en er samen uitkomt kan sterkere verbondenheid ervaren. Heel positief dus: zonder wrijving geen glans. Maar als partijen niet goed met conflicten omgaan, kan er blijvende wrijving en verwijdering ontstaan. |